In gedachten blijven we bij Fieke. Welkom op Fieke´s Homepage

• Fieke is op 4 december 2003 overleden a.g.v. kanker. Rust zacht lieve Fieke
• Op deze site tref je onze ervaringen met Fieke aan
• Opmerkingen per e-mail

Fieke zoals we haar kenden: altijd met haar tennisballetje. Foto boven komt uit 2001. 

Onderste foto is op 1 december 2003 genomen, toen ze dus al ziek was. Zelfs daar is ze vergezeld van een bal.

Hallo allemaal. Blaf blaf grom grom. Ik ben de nagedachtenis van Fieke, ook wel Fieke Tosca genoemd. Mijn paspoort is niet zo duidelijk (zie plaatje linksonder). Mischien heet ik wel Freke Tosca....... Ik ben een Duitse Herdershond met een zwart-gele kleur en stokhaar. Ik ben een vrouwtje en mensen schijnen dat teefje te noemen.

Ik woonde sinds 15 september 2001 bij Xandra en John in Apeldoorn, en bij Bailey de Sint Bernard. Ik ben geboren op 4 juni 1993, en op 4 december 2003 hebben mijn baasjes mij helaas moeten laten inslapen, omdat ik een zeer ernstige vorm van kanker had die heel snel kwam opzetten. Rond 18:40 blies ik mijn laatste adem uit.

Toen ik pas bij mijn huidige baasjes kwam wonen, deed ik gewoon waar ik zin in had. Met wandelen trok ik ontzettend aan de lijn en liep ik mijn baasjes continu voor de voeten. Als ze iets te eten in de hand hielden, dan beet ik wel bijna in de hand, zo graag wilde ik dan dat eten hebben.

Ook luisterde ik niet naar commando´s: wachten en zitten deed ik niet. 

Maar van mijn baasjes hoor ik weleens dat ze erg tevreden waren. Binnen een week kon ik wachten (b.v. bij een stoeprand). Als ze me later  iets te eten voorhielden, pakte ik het netjes van de hand zonder dat ik erin bijt. Goed he? Mijn baasjes denken dat dat komt omdat ik vroeger een opleiding heb gehad, maar dat ik alles vergeten was. En langzamerhand kwamen de herinneringen over de commando´s weer terug. Ik bleef tijdens wandelen nu netjes aan 1 kant lopen, en ik loop niet telkens bij mijn baasjes voor de voeten.

Ik was niet zo goed gesocialiseerd: zelfs toen ik al een tijdje in Apeldoorn woonde, viel ik de Sint Bernard Bailey nog wel eens aan. Gelukkig kwam dat later niet meer zo vaak voor. Tegen andere honden deed ik ook steeds liever: in het begin was dat wel anders. Ik was erg lief voor bezoekers en ik leerde dingen dus snel. Ja, dat is bij Bailey wel anders……

Ook heb ik geleerd wat links en rechts is. Ik kon het nog niet zo goed als Bailey, maar het ging steeds beter. En ´blijf´ kon ik ook.

Ondanks mijn leeftijd hield ik er nog steeds van om met balletjes te spelen. En dat kon ik heel erg goed. Ik gooide de bal naar mijn baasjes, zodat ik de bal fijn kan apporteren. Zelfs tot enkele dagen voor mijn dood heb ik met balletjes gespeeld. Zie ook deel ´en ik heb een hekel aan´.

Zelfs als mijn baasjes mij alleen lieten, ging ik gewoon door met spelen. Ja, ik kon mijzelf erg goed vermaken. Bailey die slaapt erg veel, maar ik speelde dus gewoon door als anderen niet in de buurt zijn.

Als ik met mijn baasjes wandelde en ik zag kinderen tennissen, dan wilde ik graag die bal afpakken. Maar dat mocht dus weer niet. Ook flauw.

Ondanks dat ik mezelf goed kon vermaken, was ik veel aanhaliger dan Bailey. En als ik niet de aandacht kreeg die ik wil, slaakte ik altijd een diepe zucht. En dat hielp ook nog!

Eén van Fieke´s favoriete plekken: voor de deurmat. En maar blaffen als er een hond voorbij kwam. Foto genomen 30 november 2003.

Katten. Als ik die zag, wilde ik er direct achteraan. Ik was hierin veel slimmer dan Bailey: die gaat altijd recht op de katten af (en loopt zo weleens averij op), maar ik benaderde de katten van achteren. 

Bij ons thuis lopen ook nog 3 cavia´s en 3 konijnen rond. Het vreemde is dat ik die beestjes gewoon met rust liet. Sterker nog, als ik een balletje in mijn bek heb, gooide ik die naar de konijnen toe. Dan hoopte ik altijd dat de konijnen de bal weggooiden, zodat ik die kon apporteren.....maar de konijnen doen dat niet! 

Net als Bailey was ik volwassen (ruim 10 jaar oud). Ik was ongeveer 62 cm hoog (tot aan mijn schouders; de zogenaamde schofthoogte).

Mijn gewicht was niet bepaald. De dierenarts zei eens dat ik iets te dik was. Dat komt denk ik omdat mijn baasjes aan Bailey gewend zijn. En Bailey eet heeeel erg veel. Dus toen moest ik wat minder eten, en viel ik af. Jammer hoor.....

Van mij is niet zoveel bekend, behalve dat haar vorige baasje haar niet meer terugwilde toen ze een dag weggelopen was. Die baas had ‘ze niet helemaal op een rijtje’: in de zomer was Fieke eens kaalgeschoren omdat ze zogenaamd stonk! 

Ze kwam uit het asiel ‘Crailo’ in Hilversum. Als iemand meer weet over Fieke, dan horen we dat graag! Stuur ons dan s.v.p. een e-mail

Fieke en Bailey waren een beetje tegenpolen:

1 december 2003. Wachtend voor de auto om een anti-HD prik te halen (dachten we; zie medisch)

Op 24 oktober 2003 kregen mijn baasjes een kindje: Lyanne.  Volgens mijn baasjes heb ik hier ontzettend lief op gereageerd. Van jaloezie was helemaal geen sprake. Dat is bij Bailey wel anders!

Zoals op deze pagina te lezen is, was is niet zo goed gesocialiseerd. Ik had dus niet veel hondenvrienden in de buurt. Bailey gaat veel beter met andere honden om. Maar het schijnt dat ik wel steeds liever voor andere honden werd. 

Telkens als ik vervelend deed naar andere honden, kreeg ik op mijn kop. Als Bailey er bij is, kreeg ik ook nog van hem op mijn kop! Hij blafte dan heel hard tegen mij. En als ik aardig deed, deden mijn baasjes ook aardig naar mij. Kijk, zo leerde ik nog eens dingen op mijn oude dag.

Als ik hoorde dat een andere hond over straat loopt, kon ik ontzettend tekeer gaan. Ik beschouwde alles tot mijn erf. En herders zijn erg goed in het bewaken van een erf. Zo was ook ik.

Hiervoor heb je kunnen lezen dat ik een hekel had aan katten.

In maart 2003 liepen Bailey en ik en mijn baasje op de hondenplaats. Ik liep zoals zo vaak met het wandelen op de hondenplaats onaangelijnd, Bailey was aangelijnd. Verderop liep een Jack Russel, ook onaangelijnd. Mijn baasje riep mij bij zich en deed mij de riem om. Kwam die Jack Russel op Bailey af en die beet hem meteen........ Mijn baasje liet mij toen los en ik heb Bailey verdedigd. Ik rende recht op de Jack Russel af en greep hem (het was een reu) meteen in zijn nek. De Jack sprong een meter of 3 naar achteren en liet weer zijn tanden zien. Ik was het er weer niet mee eens en greep hem weer in zijn nek. Het andere beestje had geluk dat de tanden van mij zo glad als wat waren, anders had die enkele flinke wonden gehad. Maar de schrik was er niet minder om: de Jack Russel koos eieren voor zijn geld. Zo zie je maar waar een oude herder nog toe in staat is.....als het nodig is vechten voor je vriendjes.

Bailey was mij diep dankbaar en heeft daarna in onze tuin als dank een balletje van mij gejat......maar een piepje van hem lag weer bij mij in de mand. Kortom, we vermaken ons prima.

Trouwens, een ingekort stukje van mij stond in het blad van het asiel Crailo. Leuk hè? Hiernaast is het te zien!

Mijn voerbakje was veel kleiner dan die van Bailey. Hij eet ongeveer 1,8 kg brokken per dag. Ja, Sint Bernards zijn flinke eters. Ik at veel minder, ik schat ongeveer 500 gram per dag.

Droge brokken verdroeg ik niet goed: dan kreeg ik de ontlasting er niet goed uit en dat is niet leuk. Daarom kreeg ik natte brokken. En de brokken die overblijven (want ik mocht niet zoveel, anders werd ik te dik), gaan door het droogvoer van Bailey heen. We aten in een aparte ruimte, anders gingen we vechten over het voer en probeerden we het van elkaar te jatten.

Samen met Bailey wandelde ik een paar keer per dag een blokje om en dan was ik helemaal tevreden. Toen ik pas in Apeldoorn woonde, gingen we ook regelmatig naar het bos. Daar kun je lekker snuffelen.

Maar als gevolg van mijn medische toestand (zie ‘Medisch’ verderop) mocht ik later alleen nog maar kleine stukjes wandelen. 

Bereikbaarheid

Als je zin hebt kun je Bailey mailen.

.......Als je een fiets hebt met een bel erop, dan kun je altijd bellen. Als Bailey hoort, dan blaft hij zeker (ook namens mij).

Hier wat reacties van e-mail die baasjes van mij hebben ontvangen. 

Van: Agnes van asiel Crailo

Hi, Ik hoop dat je baasjes dit voor willen lezen aan je. Misschien kun je me nog herinneren maar ik heb je verzorgd in de periode toen je in het asiel zat. Wat leuk om te zien dat je baasjes zo'n mooie site over jou en je vriendje hebben gemaakt. Ik had al veel eerder willen reageren maar zoals altijd is het hier erg druk. Uit alles lees ik dat je in goede handen bent gevallen en dat je het prima naar je zin hebt. Wel blijven er veel vraagtekens staan over je verleden en ja helaas dat zal zo blijven. Je bent hier binnengebracht als vondeling en ook wij hebben geen informatie over je verleden. Het enige dat ik weet is hoe je hier was en dat hebben we je baasjes ook bij de plaatsing van jou verteld. Je had wat last van je bewegingsapparaat en werd bij ons op 22-08-2001 loops. Ik wens je nog heel veel plezier met je baasjes en hondenvriend Bailey. En ik hou je site wel in de gaten hoe het met je gaat. Vriendelijke groet, Agnes van Crailo

Van: Ellen B.

Beste Fieke, Ik heb net jouw site bekeken. In een woord prachtig. Maar ik heb een vraagje. 

Sinds 3 jaar woont Ashley bij ons, een duitse herder (ook een vrouwtje). Een schat! Haar vorige baas wilden haar toen ze bijna 3 jaar was laten afmaken omdat ze niet met haar mochten fokken. Gelukkig waren we er op tijd bij. Ashley was niet goed gesocialiseerd, kende alleen haar kennel en een weiland waar ze werd uitgelaten. Zielig hè? Er is al veel veranderd maar een ding krijgen wij niet voor elkaar. Als we gaan wandelen kunnen we bijna niet gewoon lopen. Ashley loopt van links naar rechts, van rechts naar links enzovoort enzovoort. We zijn naar een training geweest en daar heeft ze "volg" geleerd. Dat gaat goed maar zodra we in de wijde wereld zijn lijkt ze dat wel vergeten. Hoe heb jij dat geleerd?  Een ferme aai van Ellen

Onze reactie: Toen we Fieke kregen, zijn we vrijwel direct met haar en Bailey (zie ook de site) samen gaan wandelen. 
In het begin was dat grote ruzie (m.n. door Fieke, Fieke was zeer agressief naar andere honden. 
Bailey maakte zich daar niet druk om. Hij is immers een St Bernard en die maken zich haast nergens 
druk om, behalve als iemand ons terrein opkomt), die door de St Bernard gewonnen is. 
Daardoor was Fieke een beetje achterdochtig voor Bailey. Bailey hebben we als pup gekregen en is 
goed opgevoed; hij heeft geleerd om altijd links van ons te lopen. We denken dat Fieke, om Bailey 
te ontlopen, daardoor rechts is gaan lopen. En dat doet ze nu consequent (althans als Bailey erbij 
is, en dat is meestal zo). Als we alleen met haar wandelen, wil ze op de hondenuitlaatplaats nog 
weleens voor onze voeten lopen. Het trekken aan de lijn is veel beter dan vroeger (toen we haar 1,5 
jaar geleden kregen), maar vergeleken met Bailey (die trekt nooit aan de lijn. Sterker nog: hij is 
een echte Sint Bernard en soms niet vooruit te branden, dus dan moeten we ook het commando 'volg' 
hanteren) doet Fieke het slechter.
 
We wandelen met een slipketting (in het asiel had een een gewone leren riem) en dat hielp al. 
Toen ze erg aan de lijn trok, hebben we met korte 'rukken' en haar verbaal toespreken het gedrag wat kunnen corrigeren. 

Verdere 'trucs' hebben we niet gebruikt. We zouden goed gedrag nog kunnen stimuleren door haar als beloning een brokje te geven. 

Maar met een Bailey in de buurt (die haar baas is), is dat lastig want dat wordt bij ons geheid ruzie

Wat bij Fieke ook helpt als we alleen met haar lopen: omwille van haar HD is het voor Fieke beter 
als we iets sneller lopen dan een gemiddeld wandeltempo. Als we dat doen, huppelt ze lekker mee aan de
rechter kan. Wanneer we weer langzamer gaan lopen, gaat ze ook van links naar rechts.

Link naar Bailey Hier tref je informatie aan van mijn oud-huisgenoot Bailey de Sint Bernard.

De dierenbescherming Want steun voor dieren blijft helaas nodig.

www.herdershond.pagina.nl Nog veeeeeeeel meer informatie over mijn soortgenootjes.

Crailo asiel: hier heb ik te lang gewoond.

Andere links zijn in de tekst genoemd.

Hier rechts zie je een ansichtkaart die mijn baasjes gekregen hebben toen ik bij ze kwam wonen.