Filosofie


“Als Doen voortkomt uit Zijn, wordt Hebben beleefd als voldoening”

 De basis (het fundament):

 Een gezond mensenlichaam kent een optimale balans tussen lichaam, geest (verstand) en ziel. Het lichaam correspondeert met de materie (of het ‘hebben’), de geest correspondeert met het ‘doen’ en de ziel uiteindelijk met het ‘zijn’.

Veelal wordt deze volgorde, in het dagelijkse leven ook echt zo beleefd: “Als ik dit heb, kan ik dat doen en dan ben ik… “

En dat terwijl ons leven begint met ‘zijn’, zonder ‘doen’ en zonder ‘hebben’. Als baby is dat alles wat er is: Zijn. Pas later leren we dingen te doen, te praten, te lopen en te leren. Om uiteindelijk iets te ontvangen (hebben): veiligheid, warmte en toekomst.

Mensen die zich laten leiden door het ‘hebben’ worden vaak teleurgesteld. Als ‘hebben’ de drijfveer is van het handelen is de verwachting een potentiŽle bron van teleurstelling.
De druk van het willen hebben leidt dan tot een verkrampte houding die een evenzo verkrampte vorm van handelen teweegbrengt. Een vorm van handelen die zijn oorsprong vindt in angst. Angst om niet te realiseren wat we zo graag willen hebben.
En angst leidt tot onbalans, onrust, verblinding en uiteindelijk tot vereenzaming. Dergelijke mensen klagen over het feit dat dingen niet voor elkaar komen, iets te lang duurt, en dat de oorzaak hiervan bij anderen gezocht moet worden.
Zij raken gefrustreerd (en gedemotiveerd) door het uitblijven van de resultaten.

Mensen die zich echter laten leiden door het ‘zijn’ kunnen vrijuit handelen. Zij ‘zijn’ immers wie ze zijn en handelen dienovereenkomstig. Het doen is dan een logisch gevolg van het ‘zijn’ en het ‘hebben’ vloeit daaruit vanzelf voort. Zonder verwachting en zonder teleurstelling.
Deze mensen handelen vanuit liefde, liefde voor hun omgeving, liefde voor hun vak. En liefde leidt tot rust, helderheid en verbondenheid. Mensen die zo leven en werken kennen voldoening.
Zij handelen vanuit tevredenheid en laten zich motiveren en inspireren door de voldoening over de zaken die ze hebben gepresteerd.

Zo geldt dat ook voor mensen die in organisaties werken. Als zij gezamenlijk iets willen bereiken zullen ze als eerste zichzelf en elkaar moeten respecteren in wat ze zijn.
Een gemeenschappelijk herkende cultuur waarin duidelijk herkenbare waarden en normen centraal staan legt dit fundament. Er ontstaat een open en constructieve sfeer waarin, met respect voor elkaar, doelstellingen worden geformuleerd.
Er ontstaat een samenwerking die voldoening en trots, gevoed vanuit de eigen individuele voldoening en trots, beleefd en gevierd wordt.

Een illusie? Nee zeker niet! Kijk maar om je heen. Zoek een succesvolle organisatie. Kijk naar de mensen die er deel van uit maken. Luister naar wat men zegt. Hoe men spreekt over elkaar en over zichzelf.
In dergelijk organisaties hoor je niet: “Ze hebben besloten dat…”. In dergelijke organisaties spreekt men over ‘Wij’.

Dergelijke organisaties zijn klaar voor de optimalisatie van processen en systemen. Daar zal verbetering worden gezien als een kans en niet als een bedreiging. Voorafgaand aan elke optimalisatie is het noodzakelijk om aandacht te geven aan dit fundament.
De gemeenschappelijkheid. De trots en de voldoening.

Home