zaterdag 22.09
Vandaag dus in het dromerige Assos. De plaats ligt op een smalle landengte, met aan weerszijden twee schilderachtige baaien, die al vanuit de verte te zien zijn. Het dorp wordt bestempeld als een van de aantrekkelijkste plaatsen van het eiland. Het heeft een eigen karakter, slechts een paar winkeltjes en er mogen geen auto's rijden. Aan het vredige vissershaventje is het goed toeven. Er is een strand en je kunt er heerlijk zwemmen. Er staan veel oude ongerestaureerde herenhuizen uit de Venitiaanse tijd. Toeristen (voornamelijk Engelsen) rijden af en aan met hun gehuurde Hyundai autootjes. Wij struinen wat rond en gaan regelmatig zwemmen. Het is de zoveelste zonnige en onbewolkte dag op rij sinds we in Griekenland zijn.

zondag 23.09
We vinden het hier mooi en interessant genoeg om er nog een dag Assos aan vast te plakken. Om negen uur komt het busje van de bakker die het dorp van brood voorziet. We maken kennis met een Engels echtpaar dat op de hoek van het parkeerterrein een appartement met twee grote balkons heeft gehuurd. We vragen of we het van binnen mogen zien en krijgen vrij onthaal. Het uitzicht is betoverd mooi. Verder verloopt de dag lekker rustig. Vanwege de warmte zitten we veel in de schaduw. In het dorp ontdekken we tijdens een wandeling een oud kanon dat overwoekerd wordt door een pracht aan bloeiende oleanders. De weg erlangs heet de Parijse weg; dit omdat de Franse regering na de aardbeving in 1953 financiële hulp bood bij de werderopbouw van het dorp. 's Avonds komt er nog een Italiaanse camper het parkeerterrein oprijden en gaat een paar plekken verder staan.

maandag 24.09
We ontbijten op ons gemak en vullen de watervoorraad aan bij de kraan achter het appartement in aanbouw. Naast de trap naar het strandje is een toilet, erg smerig maar goed genoeg om de cassette te legen. Rijden tegen 10 uur al klimmend naar boven voor de drukte met dagjesmensen weer begint. In een van de bochten komt een grote touringcar naar beneden die de bocht niet in een keer kan nemen en dan daarom twee keer moet steken. Wij wachten geduldig en laten onze camper een stukje naar achteren zakken, waarna de bus ons kan passeren. Er kan bij de chauffeur geen bedankje af. Eenmaal boven op de doorgaande weg kijken we nog even om de diepte in naar dat bijzondere Assos. Na enkele kilometers rijden komt de Myrtos baai in zicht. We hebben er van bovenaf bij het panoramapunt een prachtig gezicht op. Het verblindend witte zand en het turkooisblauwe zeewater tegen een achtergrond van steile kliffen zorgen voor een onvergetelijk uitzicht. Niet voor niets wordt de Myrtos baai het mooiste strand van Griekenland genoemd. We aarzelen of we met de camper naar beneden zullen rijden maar hebben nog geen zin om te stoppen na ons vertrek uit Assos van 10 minuten geleden. We gaan daarom verder en rijden via Katochori de gele weg op de kaart naar een andere mooie baai, namelijk die van Atheras. De baai ligt er verlaten bij en we hebben de ruimte voor onszelf. We duiken meteen het water in en genieten van deze prachtige plek. 's Avonds eten we bij de enige taverne, waar niemand verder is of komt. Als we de taverne verlaten, gaan er meteen de lichten uit en vertrekt de eigenaar met zijn vrouw. Daarna wordt het stil, heel stil in deze baai... (1712 km).

dinsdag 25.09
Als we wakker worden, hebben we het gevoel alleen op de wereld te zijn. We zijn de enigen en hebben de baai voor onszelf. De zon is al op volle sterkte en de luifel laten we meteen zakken. We nemen een duik in het heerlijke en kristalheldere water. De vissen zwemmen om ons heen. We ontbijten buiten. Weliswaar geen vers brood maar wel een prachtig privéstrand. Eind van de ochtend verlaten we deze bijzondere plek en rijden via Kouvalata terug naar de bewoonde wereld, om precies te zijn naar Lixoúri. Een moderne plaats die nog iets uitstraalt van de zo sfeervolle romantische stadjes van de Ionische eilanden van vroeger. De inwoners zijn bijzonder trots op hun stad. Op de lange promenade langs het havenhoofd valt het standbeeld van de schrijver Andréas Laskarátos op. Hij is de meest invloedrijke satirische schrijver van de moderne Griekse literatuur. Ook elders in Lixoúri vind je standbeelden. We vinden een mooie camperplek aan het water, naast hotel Summery, even voorbij het politiebureau. We gaan de stad verkennen en drinken er een cappuccino op het grote centrale plein. 's Avonds eten we op het terras van het drukke restaurant Zorbas, midden in het centrum. Het terras valt op vanwege de uitbundige begroeiing. Als we weggaan begrijpen we waarom: zowel het eten als de sfeer is er helemaal goed (1735 km).

woensdag 26.09
Vandaag de eerste bewolkte dag. Een rare gewaarwording na tien dagen met alleen maar zon. We besluiten om hier in Lixoúri nog maar een dag te blijven. Een dag met lezen, wandelen, zwemmen en naar het internetcafé aan de haven. We zien de veerboot naar de hoofdstad Argostoli om het half uur heen en weer varen en besluiten om nog deze week een keer met de fiets naar de overkant te gaan en zo de omgeving van Argostoli te verkennen. 's Avonds eten we weer in Zorbas (kleftiko en de onvolprezen pie) waarna er tegen elf uur pittige regenbuien gaan vallen die urenlang aanhouden. Hoe zou het morgen zijn...?

donderdag 27.09
Alsof het helemaal niet geregend heeft. Een stralende lucht lacht ons tegemoet. We besluiten vandaag naar de westkant te rijden.
Via de plaatsen Delaportata, Monopolata, Kalata en Vilatoria rijden we de prachtige slingerweg naar Petani beach. Tussen Kalata en Agia Theki kunt u goed uw dorst lessen bij de langs de linkerkant van de weg gelegen bron Keriá. Ik meldde het al eerder, de wegen zijn aan de smalle kant en je moet dan ook geen haast hebben. Het laatste stuk naar de beach is het mooist; een goed te berijden steile weg met haarspeldbochten voert omlaag naar het lange zandstrand; ook hier weer dat turkooisblauwe water. We zijn de enige camper, verder wat huurauto's van Engelse toeristen. Het is erg warm. Eerst maar een frisse duik nemen. Er zijn twee tavernes, waarvan er toen wij er waren nog één open was. Daar kun je ook water halen. Ook hier hebben we 's avonds het rijk alleen. Wat een eiland!

vrijdag 28.09
We blijven de hele dag staan op dit mooie strand en gaan om 18.30 uur, als de ergste warmte voorbij is, weer verder. We rijden de 15 km terug naar Lixouri. We nemen een andere weg terug dan die we gisteren namen. We legen het toilet bij de haven, achter het havenkantoor aan de pier. We vullen meteen de watervoorraad aan. Drinkwater en water voor koffie en thee kopen we steeds in anderhalve literflessen. Die zijn in Griekenland overal verkrijgbaar bij benzinepomp, kiosk of supermarkt en meestal per zes verpakt. We rijden weer naar onze mooie plek naast hotel Summery en eten heerlijke souvlaki in het centrum, schuin tegenover restaurant Zorbas. Morgen willen we op de fiets naar Argostoli.

Klik hier voor de volgende pagina

Terug naar vorige pagina