Griekenland Camperland

Rondje Noord-Griekenland 2008

Reisverslag van Nico Bloot

1 2 3

woensdag 07.05
Het regent als we wakker worden; het is bovendien tamelijk fris. De regen wordt erger en we besluiten om te vertekken. Vanwege het slechte weer gaan we niet dwars de bergen over, maar nemen de autobaan (E75) via Volos naar Larissa, hoofdstad van de regio Thessalië en tevens de naam van onze jongste dochter. Het is inmiddels gaan plensen en in de camper is het 12.4 graden.
We lijken wel een speedboot met al dat water op de autobaan. Verkeer rijdt er nauwelijks. Van narigheid zet ik de autoverwarming maar aan. Dit hebben we echt nog nooit meegemaakt in mei. We betalen 10,90 euro aan tol en stoppen bij Larissa om te tanken en doen meteen boodschappen bij de naastgelegen EuroSpar. Rijden daarna verder via een mooie brede, maar saaie weg naar Trikala: een middelgrote stad temidden van een vruchtbare landbouwstreek. Belangrijk als regionaal verkeersknooppunt en handelscentrum, onder meer voor katoen. De beroemde priester, arts en filosoof Hippocrates heeft hier ooit gewerkt.

We rijden door een vlak landschap naar
Kalambaka en zien al van verre de kloosters van Meteora liggen op strakke, steile, kale, grijze rotswanden. Vanaf de 11e eeuw trokken monniken naar dit gebied. In 1336 stichtte monnik Athanasios het Mega Metéoron, het hoogst gelegen klooster op 623m. Nog 23 andere kloosters volgden. Met netten aan touwen en houten ladders transporteerden de monniken de benodigde goederen én personen naar boven. In hoogtijdagen bestond er een autonome gemeenschap van monniken en 24 kloosters in vrijwel volledige afzondering van de rest van de wereld. Na een aantal gewelddadige eeuwen zijn er slechts 6 kloosters in redelijke staat overgebleven, waarvan sommige nog steeds bewoond worden. Sinds 1988 staan zij op de Werelderfgoedlijst van Unesco; zowel als natuur- en als cultuurerfgoed. Ook '007' bracht reeds een bezoek aan de kloosters. Bij het klooster Agia Triadha zijn opnamen gemaakt van de James Bond film 'For your eyes only'. Gezien de ligging van het klooster, boven op een uit het indrukwekkende landschap gerezen rots, bij voorbaat een locatie voor spectaculaire opnamen. Meteora betekent overigens 'zweven tussen hemel en aarde'. De kloosters zijn gebouwd met materialen die in de delta van de prehistorische rivier achterbleven. De gebruikte stenen zijn een conglomeraat van modder, kalk en kiezelstenen. Van de eens aanwezige zee is nu nog slechts een rivier over.

In Kalambaka volgen we de borden 'Meteora' en zien als we naar boven rijden op ongeveer twee kilometer voor Meteora een bord "
P Taverne Arsenis". Dit volgen wij en komen zo op een mooie vrije P te staan voor het gelijknamige pension, nabij het bord " Wohnmobiele Willkommen, Stellplatz frei mit Wasser und Strom". De zoon des huizes (met opvallend postuur) heet ons welkom en vertelt dat wij 's avonds bij "die Mutti" heerlijk kunnen eten.

Behalve onze camper staat er nog een blauw busje op de P. We trekken de wandelschoenen aan en lopen in ongeveer drie kwartier naar boven en bezichtigen daar het klooster Agia Trigada (foto rechtsboven). De entree bedraagt 2 euro p.p. Je mag binnen geen foto's maken. Het klooster is de moeite van het bekijken waard.

donderdag 08.05
We besluiten om met de camper naar boven te rijden.
Daarvoor moeten we wegens wegwerkzaamheden eerst weer terug naar beneden en via Kastraki de andere kant naar boven. De tocht naar boven is erg mooi en goed te doen. Eenmaal boven parkeren we de camper op een groot plateau waar vandaan het ca. 10 minuten lopen is naar het klooster Metamórfosis of Groot Meteoor, gelegen op de Platys Líthos (Brede rots). Dit is het grootste en oudste Meteora klooster en gesticht door de heilig verklaarde monnik Atanásios Metorités (monnik uit de heilige berg). Het klooster kan alleen via een forse klimpartij bereikt worden. Ze hebben er echt werk van gemaakt om je een indruk te geven van het oude kloosterleven. Ook hier wonen nog monniken; een deel van het klooster (moderne) kun je dan ook niet bezichtigen. Er is een ruimte die met zorg is ingericht ; hier worden allerlei oude gebruiksartikelen tentoongesteld zoals de gereedschappen om hout te bewerken, het land te bewerken, wijn te maken, oude wijnvaten, druivenpers. Daarnaast is een kleine ruimte waar oude schedels en botten van monniken worden bewaard (beetje luguber gezicht). De oude refter (eetzaal) is ingericht met eettafels, banken en zelfs een tafel met het oude servies, de tinnen karaffen, wijnbekers, servetten en schalen. Heel mooi gedaan. Ook de oude keuken is leuk om te zien; het plafond is helemaal zwart geblakerd van de oude vuurplaats waar de grote ketel nog boven hangt. Op een plateau nog wat kleine vuurplaatsjes met kleine pannetjes, vast voor de speciale lekkernijen voor de abt (denk ik dan onmiddellijk), en de wand hangt vol met oude keukengereedschappen. Een klein museum laat zien wat voor kleding (ook buiten het klooster) in de Middeleeuwen werd gedragen en er zijn oude brieven en bijbels te bezichtigen.

We lopen weer terug naar de camper.
Er zijn inmiddels heel wat touringcars en campers bijgekomen. Om 13.30 uur rijden we weg en kopen beneden in de drukke winkelstraat van Kalambaka nog snel even een stokbrood. Via Panaghia klimmen we steeds verder omhoog de 1800 meter hoge Katara Pas op. Een ronduit schitterende pas om te rijden. De vergezichten zijn onvergetelijk mooi. Het is niet meer zo druk bereden als vroeger omdat je sinds kort ook de nieuw aangelegde autobaan kunt nemen. En dat doen de meeste automobilisten. Via Metsovo komen we in Ioannina terecht. Hier willen we overnachten, maar kunnen de plek bij het water niet vinden waar we ooit eerder hebben gestaan. Ook elders in de stad zien we geen leuke plek om te staan. Dan maar doorrijden naar Igoumenitsa. Daarvoor moeten we wel de autobaan nemen, anders wordt het wel erg laat voor we er zijn. De opgang naar de autobaan is moeilijk te vinden en als we er eindelijk zijn, blijkt deze nog afgesloten. Rijden heen en weer en komen uiteindelijk toch via Anatoli bij een goede opgang uit. De autobaan is splinternieuw en heeft tot aan Igoumenitsa twee keer een onderbreking. Je wordt dan een stuk binnendoor geleid. De tweede afrit is een bergpas op zich met tal van haarspeldbochten. Eenmaal in Igoumenitsa rijden we voor de verandering noordwaarts naar Drepano Beach. We hebben daar al in veel reisverhalen van anderen over gelezen en willen het nu eens met eigen ogen zien. De weg loopt wel erg dicht langs de plekken waar je kunt staan. We zien veel borden met "verboden te kamperen". Het ziet er erg verlaten uit. Er staan nog twee andere campers en we parkeren de camper even voorbij een taverne (middelste foto onder). Het is dan 19.30 uur en zien dat we vandaag 240 km hebben gereden. Beetje te veel voor wat we gewend zijn. (2275 km).

vrijdag 09.05
Bij de douche waar we vlak naast staan, vul ik het water bij. Na de koffie rijden we binnendoor naar het vredige dorpje
Sagiada, ten noorden van Drepano en op ongeveer vijf kilometer van de Albanese grens. Het dorp zelf is niet veel (wel een bakker), maar het apart gelegen haventje is leuk om te staan. Sagiada is bekend vanwege zijn lagunes en volgens de verhalen heeft Napoleon hier ooit onderhandeld met de misdadige Ali Pasja. We parkeren de camper op circa 50 meter van het gebouwtje van de Coast Guard op een klein kiezelstrandje. De luifel uit en genieten van het uitzicht. In de middag komen er twee zeilboten van Sailing Holidays. Een ervan blijft vlak voor de ingang van de haven liggen en we zien iemand naar de top van de mast klimmen. Hij maakt er urenlang foto's in alle standen. 's Avonds ontmoeten we de bemanning in de taverne op de hoek; het zijn de directeur + fotograaf van Sailing Holidays. Aardige mensen die ons laten weten inmiddels 170 zeilboten in de verhuur te hebben. (2303 km).

zaterdag 10.05
We blijven nog een tweede dag in dit rustige
Sagiada. We fietsen richting de Albanese grens. Onderweg zien we aan de linkerkant twee mooie plekken waar je met de camper kunt staan. Eén voor en één na een afgang naar een recreatiegedeelte. De laatste is een prachtige baai waar een makkelijk te berijden weg naartoe gaat, ongeveer 3,9 km voorbij Sagiada. Iets voor een volgende keer. De weg richting Albanese grens gaat flink stijgen en we geven het op. We suizen in no time terug naar Sagiada. In de haven wordt de hele middag een boot met mosselen gelost en ingeladen in een Italiaanse vrachtauto. 's Avonds heerlijke inktvis (kalamares) gegeten in de taverne op de hoek. Een aanrader! Er is een apart buitentoilet waar je water kunt tappen en de cassette kunt legen. In de avond worden we getrakteerd op weer zo'n mooie zonsondergang.


Klik hier voor de volgende pagina