Ik heb afgelopen week overleefd..... in de nacht van zondag op maandag kreeg ik opeens weer pijnaanvallen in m'n gezicht. Ten einde raad heb ik de dosis Tegretol maar weer verhoogd. De poging om te minderen wordt dus binnen een paar dagen afgestraft. Alsof dat niet genoeg was kreeg Coco opeens zachte ontlasting met flink veel bloed erin. Het lijkt me geen gevolg van een stuk banketstaaf want dan zou ze eerder problemen hebben gehad. Mijn colitis-meiske heeft eigenlijk nooit meer klachten, dus ik schrok er best een beetje van. Gelukkig was het na 1 dag weer over.
Na het plaatsen van de steiger kwamen de schilders niet opdagen. Een andere klus was uitgelopen. Afgelopen maandag zouden ze beginnen maar toen was het noodweer. Uiteindelijk is het toch goed gekomen, tot vreugde van Joris die nu als ik weg ben tenminste aanspraak heeft. Hij vindt het enorm gezellig, en de schilder ook geloof ik.
Vanochtend nog heel vroeg ging ik in pyama naar beneden om een briefje op te plakken dat de schilders voor koffie en facilities bij mij moesten aanbellen. Dan draag ik ook een steentje bij in de verzorging van de heren. Ondanks de Tegretol huppelde ik energiek naar beneden met het briefje in de hand, stapte naar buiten om het briefje op de deur van de buren te plakken en tegelijkertijd zag ik met een hol gevoel van binnen mijn deur in het slot slaan. Daar stond ik, in pyama op straat. Goddank brandde er licht bij de buren, die zich behuild hebben om mijn rechtovereind staande haren en kledij. Ze overwogen om me nog even te laten staan als versiering van het pand, maar hebben me gelukkig met de reservesleutel toch weer binnengelaten.
Ik heb nog steeds geen uitslag van de gruis-analyse van Hills. Mischien volgende week en anders ga ik toch maar eens bellen.
Op een of andere manier krijg ik - waarschijnlijk vinden ze me via Google - mails over de meest uiteenlopende zaken: het gebruik van Slippery Elm Bark, of het correct afbouwen van Prednisolon, of over nierkatten in het algemeen. Ik wou dat er op het prikbord niet gezegd werd dat ik een expert ben op het gebied van nierproblemen. Als er iets is wat enorm veelomvattend en overal-ingrijpend is dan is het een nierprobleem. Sommige dingen heb ik geleerd op de CRF-Support Group, maar dat is heel weinig. Wat me wél verbijstert is bv een dierenarts die een 8 jarige Pers in behandeling heeft met een nierprobleem, en die dan zegt dat hij verbaasd is dat de nieren - zoals het volgens hem bij een nierprobleem hoort - niet verschrompeld zijn, maar integendeel dat hij 1 vergrote nier voelt. Waarop ik onmiddellijk aan PKD denk. Toen ik een echo adviseerde bleek dat ook zo te zijn. Helaas....zo triest.....
Afgelopen weekend trouwens een heldere gedachte gekregen en een gruiskatten-emailgroep opgericht. Ik hoop dat het een beetje van de grond komt, en dat de mensen elkaar ook een beetje kunnen helpen en steunen in angstige tijden. Iedereen kan zich bij me aanmelden of weer uitschrijven als het teveel wordt. Ik ben een fervent aanhanger van groepen en zelfhulp!
