Zondagochtend. Om 4.00 uur ben ik eruit geweest om Ben te voeren. Nog te vroeg voor z'n K-citraat, dus in plaats daarvan de capsule met Pepcid gegeven. Om 6.30 gaat de wekker. Alle katten beginnen te rennen en te schreeuwen. Iedereen flitst van bak naar bak.....ik trek me tactisch terug op het toilet, maar hoor driftig gegraaf. De een piest, de ander poept, en Coco - efficient poesje - doet allebei. Shit city.....het stinkt hier binnen 10 seconden naar limburgse kaas.

Ben zit de afgelopen week zo lekker in z'n vel....hij eet prima, en zelfs likt hij al het nat op van z'n blikvoersoep. De rest van de dag weigert hij dat, alleen 's ochtends wil het nog wel eens lukken. Hij slobbert lekker. Ik lees een lief bericht van een onbekende, vanaf m'n website gestuurd. Iemand met een oude kat met plotselinge blaasproblemen. Ze had m'n site gevonden en was ontroerd door de In Memoriam pagina. Ik heb haar getipt dat ze beter ook even een bloedonderzoek kan laten doen i.v.m. mogelijke nierprobleem.



Terwijl ik typ heb ik ook oog voor wat er achter m'n rug gebeurt....Joris en Coco zijn altijd uit op elkaars voer. Ben niet.....die interesseert dat niet. Als er niet meer gegeten wordt, zet ik de bakjes veilig hoog in de kast, en ga door met beantwoorden van post.
Er wordt intussen door de kattten eerst gewassen en gepoetst, en dan krijgt Joris het op z'n heupen. Hij wil naar buiten, maar het hagelt en stormt, dus het luik blijft dicht. Hij rent heen en weer, en schreeuwt en brult. En opeens blijft het stil........ het duurt even voordat ik het echt bewust registreer. Stilte betekent niet veel goeds..... Ik ga zoeken, en kan hem niet vinden. Roep Joris maar geen antwoord. Opeens een heldere ingeving. Voorzichtig op m'n tenen loop ik naar het toilet en doe de deur open. En jawel: daar staan meneer op z'n achterpoten, met een elleboog steunend op de toilet-bril, en met de andere poot vissend in de pot naar een restant 3 dagen oude Gourmet van Ben dat ik weggegooid heb....... Jammer dat ik geen camera in m'n handen heb......