Twee grote ogen kijken me verwijtend aan.....het is ontbijt-tijd en Ben wil nu toch wel eten. Gisteren bijna niks, maar nu natuurlijk wel....en nu mag-ie niet.... Zittend achter m'n bureaustoel gaat hij soms op z'n achterpoten staan en legt z'n voorpoten op mijn schouders. De schat ...
Nog even volhouden Ben (en Marga).....ik haat dat nuchter houden, vooral bij hem.

Even later....hij heeft het begrepen. Heeft zich nu taktisch teruggetrokken op de bodemplaat van z'n klimboom, omringd door 8 dikke boomstammetjes. Dat gaat een toer worden om hem eruit te krijgen.



Nou moet ik zeggen dat ik hem met PSP oogjes heb gegeven in deze foto, want dat waren 2 lichtbolletjes. Misschien dat hij daarom extra wantrouwend en angstig kijkt, maar zo voelt hij zich ook wel een beetje. Hij is even uit de boom geweest toen ik Joris per ongeluk op z'n staart trapte die vervolgens "dus" een doodsschreeuw gaf. Ben komt dan toch meteen tevoorschijn om te kijken wat er precies aan de hand is, moet altijd op de voorste rang zitten. Maar zodra hij hoorde dat ik uitgebreid excuses maakte, schoot hij weer terug naar z'n "hok"