Vandaag heb ik de eerste hindernis van deze week genomen: ik ben naar de nieuwe tandarts geweest.
Hij komt zeer prettig over, wou het hele verhaal over de aangezichtspijn horen (en trok een pijnlijk gezicht toen hij over de medische fout van z'n voorganger hoorde).
Heeft naar ik hoorde de allermodernste apparatuur en heeft 2 foto's gemaakt. Daarop kun je onmiddellijk en glashelder zien dat de achterste kies, waar m'n brug op rust, ernstig onstoken is. Ik heb ook een abces dat er tegenaan zit. Dit alles klopt met wat ik voel. Het verbaast me niks: ik wist dat het foute boel was.
Op 2 februari gaat hij een wortelkanaalbehandeling geven. De brug (antiek maar ijzersterk zegt hij) hoeft er niet af: hij boort dwars erdoorheen. Mocht blijken dat er caries onder zit dan is dat einde verhaal: dan moet de hele brug eraf. Dus duimen dat dit niet het geval is.
Hij hoopt dat na behandeling van deze ernstige ontsteking mijn aangezichtspijn zal verdwijnen. Na 2 jaar durf ik daar nog niet op te hopen.
Ik ben heel erg opgelucht, erg blij met deze tandarts, en kijk natuurlijk niet uit naar die behandeling, maar ben wel erg benieuwd of het gaat lukken en of het een einde gaat maken aan álle ellende.

Morgen de volgende hindernis: Ben's bezoek aan de internist.......