GRRRR...
op mijn melding dat ik mooi een kilo afgevallen was reageerde m'n lieve broertje (arts) met de gedecideerde uitspraak "dat kán helemaal niet....dat zou hartstikke slecht zijn". Artsen...ze denken dat ze alles weten.....
Ik voel dat ik goed bezig ben. Zit niet te hongeren of rare dingen, zakjes poeier of afval-shakes te eten. Heel gewoon voedsel, maar een stuk minder als ik eerst deed. En ik let op hoe ik het klaar maak. We zullen zien hoe ik er a.s. zaterdag voor sta. Misschien heb ik dan een paar dagen alleen maar vloeibaar kunnen eten ....
Dit is even een zeikerig en geirriteerd berichtje. Waarschijnlijk omdat ik honger heb en het bijna bedtijd is. De avonden vallen niet mee.

In de achterkamer staat sinds vandaag een kampeerbed. Want er worden 's nachts werkzaamheden aan de straat verricht, dus dan is slapen aan de voorkant onmogelijk (heb ik vannacht gemerkt).
Joris ligt heerlijk op dat bedje zich te wassen. Coco klimt er ook op, en begint heel vriendelijk hem te helpen met wassen. Ik weet precies wat er gaat gebeuren, maar arme Joris gelooft nog steeds dat zijn halfzus héél misschien soms wel eens lief kan zijn. Hah, ze zakt ze door haar pootjes, en grijpt hem van onderaf plotseling bij de keel. Joris geeft een schreeuw en vliegt van het bedje af. Coco neemt zijn plaats in, en ligt nu heerlijk te rollebollen. En Joris zoekt troost ... bij mij.