Mam was gisteren met stomheid geslagen. Ze had een week geleden voor het eerst de moed gehad (zonder pressie van mij) om op de weegschaal te gaan staan. Ze deed al vanaf dat ze hier kwam met mij mee: niet snoepen, en minder eten. Maar tja, als je je niet weegt, dan weet je ook niet of er iets gebeurt. Vandaar de moed om op dat ding te stappen. Een week later, gisteren dus, bleek ze 600 gram afgevallen te zijn. Ze kon het niet geloven. Wat ontroerend om die reaktie te zien.... nu gaat ze ook vol enthousiasme door.

Hier een leuke foto: ik heb in de eetkamer mijn kampeerbedje neergezet zodat ik het niet iedere dag hoef weg te halen. De katten vinden het werkelijk het einde, en ik zie ze dus niet meer op schoot. De nestmandjes zijn constant bezet, en als ik 's nachts naar bed wil dan zijn de katten met moeite eruit te krijgen....