Ik zit hier in de poezenkamer, nu de recovery-room :-)
Joris waggelt op z'n pootjes en is helemaal van de wereld nog. Heeft al 1x
gekotst.

Het sneeuwt hier ongelooflijk. Ik geloof dat heel Nederland plat ligt, want
wij zijn niks gewend natuurlijk.
Gelukkig alleen losse sneeuw op de auto, geen ijs eronder. Dus een kwestie
van vegen en rijden.
Ik moest door de stad: no problem. Geen haast hebben, en afstand houden.

Ik maakte me zorgen over de dierenarts-radioloog: wist niet waar hij vandaan moest
komen. Maar hij was er keurig om 9.30 uur.
Alles heel uitgebreid met de echo onderzocht:
Hart: ziet er goed uit: kleppen goed, geen verdikking van de hartspier (HCM)
waar Maine Coons gevoelig voor zijn.
Nieren: zien er goed uit. Nierschors (wat dat dan ook is) beetje donker,
maar hij dacht dat dit door de opname kwam.
Blaas: prachtig van vorm, geen verdikte blaaswand, wijde plasbuis (wist ik
al: is gunstig want dan heeft hij minder snel een gruisverstopping: hij is
tenslotte een gruiskat).
Joris hield zich keurig. Alleen voor nieren en blaas moest hij heel lang op
z'n rug, en op het laatst had hij er genoeg van en begon te grommen. Maar toen
was het al klaar.
Daarna bloedonderzoek: Liesbeth hoefde maar weer 1x te prikken: nierwaarden
echt PERFEKT !!!
Toen narcose en rontgenfoto's van longen: geen afwijkingen behalve bij
bovenste bronchien: beetje wazig, dus mogelijk beetje geirriteerd nog net niet
ontstoken. Is waarschijnlijk chronisch. Op dit moment niks aan doen. Goed in
de gaten blijven houden.
Daarna heb ik hem gekamd terwijl we moesten wachten op uitslagen: overal
losse plukken vanwege het scheren voor de echo en bloed. Overal gel in. Hij
is nu weer mooi schoon. Nagels geknipt. Spuitje om wakker te worden, zodra
koppie omhoog kon zodat hij z'n eigen luchtweg weer kon regelen mochten we naar
huis. Duurde alles bij mekaar van 8.15 uur vertrekken en 13.15 weer thuis.
Ikke ben moe, maar opgelucht. Ga nu een schreeuwende Ben in de woonkamer eten
geven. Coco zit onder bed. Mam ligt in bed. Afgelopen nacht ging trouwens
prima met nuchter houden: ik heb de hele nacht doorgeslapen. Joris was
voorbeeldig!!!!

Paar uur later: complete stress hier: Ben loopt te grommen en te blazen. Weigert te eten. Ik gaf hem spuiten maar hij zat ook tegen mij te grommen en te blazen. Maar dit keer trok ik me er nou eens niks van aan: hij moest gewoonweg iets eten anders wordt de misselijklheid nog groter. Het is gelukt: grommend en al 3 spuiten er in.