Zit hier met een snotverkouden kop. Nee....niet vanwege de griep (heb ik nog nooit gehad) maar door een allergische reaktie op - jawel - POLLEN !! Het is weer voorjaar, maar ik ben de laatste tijd behoorlijk op de automaat, dus had er geen erg in. Belde vanochtend mijn allergoloog voor een receptje, en hoorde van de assistente dat de wachtkamer bomvol zat.... allemaal snotterende en zieke mensen met heftige reakties. Goddank ligt die tijd achter me: mijn kuur van 4 jaar heeft goed geholpen. Behalve nu. Maar dat is te wijten aan een slechte weerstand.

Sinds een week ben ik begonnen aan afbouw van de Tegretol. Mijn huisarts weet blijkbaar toch niet echt wat het effekt is van een te snelle mindering, maar dat had ik haar al gezegd. Ik probeerde het wel, om haar niet meteen af te wijzen, maar stond de volgende ochtend op als een patient met zware Parkinson. Doodziek. Dus dat tempo heb ik aangepast, en de eerste mindering is nu na een paar moeilijke dagen wel aan het settelen.

Ben is de laatste week 's nachts om te killen. Blijft schreeuwen ook al heeft hij dan al een paar keer eten gehad. Hij is waarschijnlijk jaloers op Joris aan mijn voeteneind, maar hij weigert om het bed met hem (en mij ook nog ergens) te delen. Ik ben eergisternacht blind van woede geweest, en ben tegen hem tekeer gegaan. Nee, geen zorg, ik heb hem niet geslagen ;-) maar dat komt ervan als je werkelijk nacht na nacht uit je slaap gehaald wordt. Ik realiseer me dat ik m'n reiki weer moet oppakken, want dat hielp me zo goed. Gisternacht ben ik dus rustig gebleven, en ik merkte dat hij schichtig was naar mij toe. Heb hem lieflijk op mam d'r bed gedeponeerd, en daar bleef hij gelukkig stil liggen. Zij is z'n grote vriendin.