Wachten....ik zit hier al vanaf 7 uur te hangen. Pas om 8.45 uur kan ik met Ben naar de dierenarts. Zijn ogen moeten nagekeken worden, want hoewel niet verschrikkelijk ontstoken geven ze hem toch last. En gisteravond bedacht ik me opeens dat ik over ca. 2 weken verondersteld word een halfjaarlijkse bloedtest te laten doen. Dus gaan we dit nu meteen ook doen, dan hoeft hij hopelijk weer eens een tijdje niet naar Liesbeth. We hebben het nu wel gehad...

Heel lief van Liesbeth: ik had haar gisteravond voor de zekerheid gemaild of een onverwachte bloedtest problemen zou opleveren. Hoewel op zondagavond kwam er meteen antwoord: nee dus. En bovendien het verzoek om een plasje mee te nemen voor een nieuwe test die ze kan doen. Ze kan de hoeveelheid albumine testen en zie hoe snel het proces van aftakeling van de nieren zich voltrekt. Wil ik best graag weten, en Ben heeft daar geen last van. Kunst was natuurlijk wel om op zo korte termijn een plas te krijgen, als je kat een moyenne van 2x per etmaal heeft. En het geluk was met mij....even na middernacht deed hij een plas. De pH heb ik zelf meteen gedaan: staat zoals altijd op 6.5, en geen bloed.

Om 3 uur vannacht begon Ben te schreeuwen om eten, zijn gebruikelijke eet-tijd. Hij heeft volgehouden tot ik opstond. Coco kwam hem na een uur helpen, maar toen heb ik alles de slaapkamer uitgegooid.... Het geschreeuw gaat echter dwars door deuren heen, en dan liefst nog gezeten op de rand van het balkon zodat de buren meegenieten.....zucht. Wie heeft ooit gezegd dat coons een "lieflijk sjirpend geluid" voortbrengen?