Aanvulling op bericht hieronder:
Het interessante is dat de bloemenzaak bezwoer dat deze soort lelie (stargazer) niet giftig zou zijn....Ik vermoed dat die de bui al voelde hangen. In de USA is een schadeclaim snel ingediend.
Je moet blijkbaar gewoon alle soorten lelies als giftig beschouwen.
Maar wat helemaal triest was: de eigenaar van Jetty had de bloemen hoog bovenop een kast gezet, uit voorzorg. Een plek waarvan ze zeker was dat haar katten er niet bij konden komen. Maarrrr..... er was 1 bloem uitgevallen en op de grond terecht gekomen. En daar had Jetty van gegeten.
Inmiddels hebben we van meerdere kanten bevestigd gekregen dat een eenmaal opgegeten lelie een onomkeerbaar proces in gang zet, waardoor de kat niet te redden is. Tenzij er heel snel met behandelen begonnen wordt (vergat ik bijna te zeggen.....)


Lelies: LEVENSGEVAARLIJK !!!!!
Prikbord van katten.pagina.nl

Auteur: margali (---.speed.planet.nl)
Datum: 24-02-2005 21:42

Beste mensen,

ik zit hier met tranen in m'n ogen. En wil jullie waarschuwen.
Een lid van een van m'n amerikaanse emailgroepen stuurde afgelopen dinsdag bericht dat haar kat Jetty net was opgenomen.
Zondag was Jetty beginnen te braken, en er kwam een opgegeten blad van een lelie mee naar buiten. Van lelies die in een vaas op tafel hadden gestaan.
Jetty braakte nog een aantal keren, weigerde eten en drinken, werd apathisch. Maandag de dierenarts gebeld. Die zei dat ze het nog even moest aankijken: die lelie zou hooguit haar maag geirriteerd hebben, en dat zou vanzelf weer goed komen. Maandagavond kon Jetty nog maar wiebelend op haar pootjes staan, en uiteindelijk niet meer. Dinsdagochtend vroeg naar de kliniek gebracht, waar ze opgenomen werd.

Zodra ik het hoorde mailde ik dat de dierenarts onmiddellijk gebeld moest worden dat lelies heel ernstig nierfalen kunnen veroorzaken als er niet binnen 6 uur behandeld gaat worden, en dat dit dodelijke gevolgen kan hebben. Het nierfalen wordt ingezet, en dat proces gaat steeds verder en is onomkeerbaar. Ik heb een website-adres meegestuurd als bewijs. De dierenarts is geschrokken, en heeft maatregelen genomen. Helaas: zojuist hoor ik dat Jetty is overleden. Niet meer te redden.
ik ben witheet.....
En tegelijk wil ik jullie ook waarschuwen: neem NOOIT lelies van welke soort ook in huis. Hier is de CFA-website (in het engels helaas): onderaan zie je foto's.
margali

Mam was gisteren met stomheid geslagen. Ze had een week geleden voor het eerst de moed gehad (zonder pressie van mij) om op de weegschaal te gaan staan. Ze deed al vanaf dat ze hier kwam met mij mee: niet snoepen, en minder eten. Maar tja, als je je niet weegt, dan weet je ook niet of er iets gebeurt. Vandaar de moed om op dat ding te stappen. Een week later, gisteren dus, bleek ze 600 gram afgevallen te zijn. Ze kon het niet geloven. Wat ontroerend om die reaktie te zien.... nu gaat ze ook vol enthousiasme door.

Hier een leuke foto: ik heb in de eetkamer mijn kampeerbedje neergezet zodat ik het niet iedere dag hoef weg te halen. De katten vinden het werkelijk het einde, en ik zie ze dus niet meer op schoot. De nestmandjes zijn constant bezet, en als ik 's nachts naar bed wil dan zijn de katten met moeite eruit te krijgen....

Maandag, vaste vrije dag... Ooit had ik iedere maandagochtend fitness bij mijn manueel therapeut. Maar ik geloof dat ik al een half jaar niet in staat was om te gaan: 3x trekken aan de roeimachine en m'n kiezen leken te dansen in m'n kaak....bonk, bonk, bonk....
Vandaag ben ik weer begonnen. En het ging uitstekend!! Bovendien viel m'n conditie me niet tegen. Die ruim 3 kilo die ik al kwijt ben zullen ook wel geholpen hebben. Het heerlijke van fitness is dat je na afloop het gevoel hebt dat je greep hebt op je lijf, in plaats van dat je lijf greep heeft op jou.

Toen ik thuis kwam was mam al op. Er speelt in onze familie een heel trieste affaire, en ik moest daar mam even een en ander over vertellen. Het resultaat was een enorme huilbui. Eigenlijk verrassend want ze gebruikt sinds de dood van m'n vader een antidepressivum, en daardoor worden de pieken van haar gevoel aardig afgevlakt. Blijkbaar heeft ze meer in de gaten dan mijn broer Rob en ik dachten. Om ons verdriet een beetje kwijt te raken zijn we in de auto gestapt en even naar Velserbeek gereden. Alles is nog kaal, maar op een gegeven moment kwamen we een schitterend veld witte sneeuwklokjes tegen. En daar hebben we erg van genoten. Voor haar doen heeft mam een grote wandeling gemaakt, en dus ook een flinke fitness-sessie gehad vandaag. Wie weet gaat het dus opnieuw lukken om haar weer klaar te stomen om naar haar eigen huis terug te keren.....voorlopig blijf ik maar dagelijks masseren want dat doet haar goed. De sfeer is hier verder uitstekend gelukkig.

Ja ja, ik leef nog. En het gaat hier best goed, met de nodige zorgjes natuurlijk.
Mijn kaak heeft in geen 4 jaar zo gezond gevoeld. De fistel voel ik al niet meer, en alleen als ik erg vermoeid ben dan lijk ik nog iets van druk te voelen. De tandarts had gezegd dat het misschien wel een jaar kon duren voordat het echt genezen was....nou, voor mij is het zo al prachtig.
Af en toe voel ik een stroomstootje door m'n wang alsof m'n aangezichtspijn wil zeggen; "verbeeld je maar niks....ik ben er nog.....". Ik zal daar ook terdege rekening mee houden, en samen met de huisarts bekijken wanneer en hoe snel ik die rottige Tegretol kan proberen af te bouwen.

Sinds 2 weken zit mijn moeder weer hier in huis: haar hernia speelt weer op, en dus - gelukkig dit keer bijtijds - is ze weer hierheen om opgelapt te worden. Dagelijkse massages en vooral rust + kleine klusjes in huis doen wonderen tot nu toe.

Met Ben gaat het geweldig. Ik heb niks over hem te klagen of te zeuren. Coco idem. Joris is nog steeds niet voor het grote onderzoek naar de dierenarts geweest. Er kwam steeds iets tussen waardoor ik besloot het nog een week uit te stellen. Als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik er ook als een berg tegenop zie. Plan de campagne: eerst een echo. Er komt een rondtrekkende in echo's gespecialiseerde dierenarts met zijn apparaat op de praktijk (dus geen echte specialist, maar mijn dierenarts zou hem niet gebruiken als hij niet OK was....de man doet al jaren niks anders meer en heeft er een heel intensieve studie van gemaakt). Dan bloed aftappen, en als echo van hart en nieren OK zijn dan onder narcose voor een rontgenfoto van de longen plus een luchtwegonderzoek op zoek naar mogelijke poliepen. Die dan hopelijk meteen verwijderd kunnen worden. Joris maakt nl. alleen herrie bij het inademen. Ik ben benieuwd op welk moment in dit traject Joris in de aanval gaat. Zeer waarschijnlijk onmiddellijk in fase 1

Heb zelf nog een triomf beleefd afgelopen week. De belastingdienst weigerde een aftrekpost voor een lijfrentepremie omdat volgens hen dit geen lijfrenteverzekering maar een kapitaalverzkering was. Iets wat ik dus in 1994 absoluut niet zo afgesloten heb. Navraag bij de Nationale Nederlanden en bij de tussenpersoon bevestigden dit. Ik was in alle staten, want dat is een soort verzekering die ik pertinent niet wens. Ik zou dus een onaangename verrassing gekregen hebben op m'n 65e....Ik ben in mijn papieren gedoken, ben met offerte etc. uit 1994 persoonlijk naar de tussenpersoon gestapt, naar dezelfde meneer die alles toen voor mij heeft geregeld. Tot zijn verbijstering moest hij contateren dat hij indertijd de verkeerde verzekering heeft aangevraagd. De akkoordverklaring die ik getekend had was ook onduidelijk waardoor ik ook toen niet gewaarschuwd werd. De tussenpersoon heeft nu ruiterlijk alle schuld op zich genomen, en ligt nu in de clinch met de Nat.Ned. De belastingdienst en ik wachten rustig af, zeer benieuwd naar de uitslag. Dit verhaal leert dat je papieren dus altijd moet bewaren.... yeah yeah

Ik val af......

GRRRR...
op mijn melding dat ik mooi een kilo afgevallen was reageerde m'n lieve broertje (arts) met de gedecideerde uitspraak "dat kán helemaal niet....dat zou hartstikke slecht zijn". Artsen...ze denken dat ze alles weten.....
Ik voel dat ik goed bezig ben. Zit niet te hongeren of rare dingen, zakjes poeier of afval-shakes te eten. Heel gewoon voedsel, maar een stuk minder als ik eerst deed. En ik let op hoe ik het klaar maak. We zullen zien hoe ik er a.s. zaterdag voor sta. Misschien heb ik dan een paar dagen alleen maar vloeibaar kunnen eten ....
Dit is even een zeikerig en geirriteerd berichtje. Waarschijnlijk omdat ik honger heb en het bijna bedtijd is. De avonden vallen niet mee.

In de achterkamer staat sinds vandaag een kampeerbed. Want er worden 's nachts werkzaamheden aan de straat verricht, dus dan is slapen aan de voorkant onmogelijk (heb ik vannacht gemerkt).
Joris ligt heerlijk op dat bedje zich te wassen. Coco klimt er ook op, en begint heel vriendelijk hem te helpen met wassen. Ik weet precies wat er gaat gebeuren, maar arme Joris gelooft nog steeds dat zijn halfzus héél misschien soms wel eens lief kan zijn. Hah, ze zakt ze door haar pootjes, en grijpt hem van onderaf plotseling bij de keel. Joris geeft een schreeuw en vliegt van het bedje af. Coco neemt zijn plaats in, en ligt nu heerlijk te rollebollen. En Joris zoekt troost ... bij mij.