WIJ HEBBEN HIER EEN KLEIN FEESTJE !!!!

Ook al wordt de vreugde getemperd door het bericht dat Pulchra, één van Dicky's opvangkatten die nu bij Channah woonde, is overleden.

Toch ga ik nu door met ons verhaal. Diep ademhalen Marga......

Zie allereerst mijn bericht hieronder.
Ben's ogen bleken inderdaad nog steeds flink ontstoken. We hebben nu druppels in plaats van zalf. Over een week terugkomen voor controle.

En wat ik al vermoedde klopte: de test die Liesbeth wou doen met de urine was de ERD-test. Over deze nieuwe test had ik een jaar geleden al gehoord op de CRF-Support Group. Het afgelopen jaar zijn de tabellen die bij het gebruik van deze test gehanteerd moeten worden flink verbeterd en aangescherpt, en momenteel volgens Liesbeth vrij betrouwbaar. En mijn super-dierenarts (mag echt wel eens zo gezegd worden) is een van de weinige dierenartsen in Nederland die deze ERD-test in het assortiment van haar groepspraktijk kan aanbieden. Dankzij haar vasthoudendheid en vooral ook interesse in haar vak kan ik nu opeens heel vrij ademhalen.

Wat is het geval (en ik hoop dat ik het correct vertel) met Ben:
De ERD-test kan aantonen of er verlies van albumine in de urine is, en de mate waarin dat gebeurt geeft de ernst van een nierbeschadiging aan. Resultaat bij Ben?? ABSOLUUT GEEN NIERSCHADE !!!! En toen begonnen onze hersenmolentjes te draaien.....

Wat altijd al vreemd was, was de zeer hoge concentratie (soortelijk gewicht) van Ben's urine. Nieren die niet meer goed werken, kunnen de urine ook niet goed concentreren. Dus dat was eigenaardig.
Eind vorig jaar bleek al dat Ben zich ondanks een enorm hoog calcium in z'n bloed toch heel goed gedroeg, en we hanteerden toen maar het principe: als Ben zich goed gedraagt, dan gaat het dus ook goed met Ben. Die hoge calcium hoort dan blijkbaar bij hem (hij is tenslotte ook een grote kat). Weliswaar toch nog steeds nierpatient, want had de echo van september 2004 niet aangetoond " linkernier was te klein en had een smalle schors" ???.... tegen mij was zelfs gezegd " heel sterk verkleind". En dat terwijl 2 jaar daarvoor Ben nog 2 prachtig uitziende nieren had.

Met de ERD-testuitslag in de hand trek ik persoonlijk het resultaat van deze echo nu sterk in twijfel. Grof gezegd: volgens mij is die uitslag "kletskoek". Om zekerheid te hebben zou ik opnieuw door iemand anders een echo moeten laten maken, en dat doe ik Ben niet aan. Over wat Liesbeth zei laat ik me hier niet uit, maar laten we vaststellen dat ze m'n gedachtengang helemaal kon volgen.

Samengevat: we hebben hier een kat die totaal afwijkt van het normale. Dit kunnen we nu rustig stellen dankzij de vele bloedtests en onderzoeken van de afgelopen jaren. Hij heeft een paar afwijkende bloedwaarden (vooral ureum en creatinine) van een kat die keurig binnen de "normaalwaarden" valt. Vooral de calcium is hartstikke hoog. Maar dat maakt hem nog geen nierpatient.

Hij blijft wél op een nierdieet, omdat dit de vorming van calcium-oxalaat blaasstenen helpt voorkomen. Ben's blaas is immers in 2003 al een keer helemaal leeg gelepeld omdat-ie vol zat met die troep. Verder blijf ik hem dagelijks bijvoeren met Hill's a/d aangelengd met water, en helaas nog steeds met de spuit. Je kunt je voorstellen dat ik hier heel gelukkig mee ben. Ben heeft géén nierschade, en is dus vanaf vandaag géén nierpatient meer.

Links voor info:
Liesbeth's verhaal over de ERD-test:
http://www.govertswiniuszwart.nl/teksten/senioren-screening.html

Info van fabrikant Heska over de ERD-test:
http://www.heska.com/erd/index.asp

Info over de ERD-test op Helen's website
http://www.felinecrf.org/diagnosis.htm#ERD_test

Wachten....ik zit hier al vanaf 7 uur te hangen. Pas om 8.45 uur kan ik met Ben naar de dierenarts. Zijn ogen moeten nagekeken worden, want hoewel niet verschrikkelijk ontstoken geven ze hem toch last. En gisteravond bedacht ik me opeens dat ik over ca. 2 weken verondersteld word een halfjaarlijkse bloedtest te laten doen. Dus gaan we dit nu meteen ook doen, dan hoeft hij hopelijk weer eens een tijdje niet naar Liesbeth. We hebben het nu wel gehad...

Heel lief van Liesbeth: ik had haar gisteravond voor de zekerheid gemaild of een onverwachte bloedtest problemen zou opleveren. Hoewel op zondagavond kwam er meteen antwoord: nee dus. En bovendien het verzoek om een plasje mee te nemen voor een nieuwe test die ze kan doen. Ze kan de hoeveelheid albumine testen en zie hoe snel het proces van aftakeling van de nieren zich voltrekt. Wil ik best graag weten, en Ben heeft daar geen last van. Kunst was natuurlijk wel om op zo korte termijn een plas te krijgen, als je kat een moyenne van 2x per etmaal heeft. En het geluk was met mij....even na middernacht deed hij een plas. De pH heb ik zelf meteen gedaan: staat zoals altijd op 6.5, en geen bloed.

Om 3 uur vannacht begon Ben te schreeuwen om eten, zijn gebruikelijke eet-tijd. Hij heeft volgehouden tot ik opstond. Coco kwam hem na een uur helpen, maar toen heb ik alles de slaapkamer uitgegooid.... Het geschreeuw gaat echter dwars door deuren heen, en dan liefst nog gezeten op de rand van het balkon zodat de buren meegenieten.....zucht. Wie heeft ooit gezegd dat coons een "lieflijk sjirpend geluid" voortbrengen?

Wat een heerlijke dag vandaag. Geen verplichtingen, stralend warm weer, nieuwe plantjes op m'n balkon.



Vanochtend eerst een programma op m'n laptop gezet waarmee ik eindelijk cd's kan branden. Ik was er nog altijd niet aan toe gekomen om dat te proberen, merkte dat het met XP op het moment suprème vastliep met de melding dat er geen cd in zat terwijl dat toch echt wel zo was. Dus heeft mijn speciale "broertje" mij voor de zoveelste keer uit de brand geholpen. En nu luktg het wel en heb ik meteen alle foto's die ik heb op cd gezet. Eindelijk veilig. En vervolgens ook grote schoonmaak gehouden en al die foto's weggegooid. Ruimt lekker op.

Vanochtend bleek dat ik voor het eerst in tijden niet was afgevallen, maar 2 ons was aangekomen (is niks natuurlijk). Volgende week zal het wel weer anders zijn. Afgelopen week kreeg ik op m'n werk herhaaldelijk complimentjes over m'n rommelige kapsel en slanke lijn....en een leuk, heerlijk zacht shirt dat ik bij Land's End online heb besteld. Land's End is een amerikaans bedrijf, met vestigingen in de UK en Duitsland. Geweldige service, en vooral ontzettend goeie kwaliteit. Ik heb nu een paar prachtige katoenen tuniek-shirts afgeprijsd voor GBP 9.- per stuk, en een broek met 2 shirts uit Duitsland. Je kunt gratis bellen voor advies met een 0800-nummer, dag en nacht, 7 dagen per week. Zeer klantvriendelijk.

Ben's ogen worden niet meer gezalfd. Maar ik heb het gevoel dat het toch niet goed is, en dat we maandagochtend wel weer bij Liesbeth zullen zitten... arme knul.

Mam liet me vanavond behoorlijk schrikken. Gisteren had ze al geen zin gehad om te eten. Misselijk en maagpijn....ze heeft het moeilijk. Maar nu vertelde ze dat ze om 2 uur vannacht de straat opgegaan was.... Ik dacht: "dit is het begin van dementie".... Wat bleek: ze moest naar de wc, zag buiten op de parkeerplaats naast haar huis een rooie gloed van vlammen. Eerst naar bed maar toch niet gerust. Naar beneden, jas aan, sleutels in d'r zak, dus dement is ze nog lang niet ;-) en naar buiten. Daar stond echt een auto in de fik. Een buurman had de brandweer al gebeld, en verder bleef alles in diepe rust.... hoe bestaat het. Mam sliep pas weer rond 4 uur, als een roos.

In de nacht van zaterdag op zondag kwam er gelukkig weer een flinke bolus.... ik kan me niet voorstellen dat hij echt een hele week niet gepoept zou hebben... maar dan moet ik me dus toch erg vergist hebben, óf hij heeft een heel raar tussen-door poepje gedaan dat heel klein was. Hoe het ook zij...dat hebben we weer achter de rug. Om direkt in het volgende te stappen: Ben heeft nu een flink ontstoken rechteroog, en het linkeroog heeft ofwel een knijpreaktie, ofwel het is ook ontstoken....



Dus vanochtend maar een zalfje gehaald, dat er nu 4x per dag in moet. Plus nog eens 3x per dag spuitvoeren, dus dat wordt weer gezellig. Ik kijk het 3 dagen aan en anders gaan we vrijdag weer naar Liesbeth, want dan moet ze maar even kijken of er iets beschadigd is. Misschien heeft Joris hem een lel verkocht.

Vorige week kregen de katten een cadeautje uit de USA van tante Ineke: twee knuffelkussentjes gevuld met organically-grown catnip (héél sterk ruikend). Eerst stiekum Coco een kussentje gegeven terwijl de katers op het balkon lagen te slapen. Maar dat duurde niet lang, dus Coco verdween teleurgesteld en nuffig in de slaapkamer toen de katers tevoorschijn kwamen en er bovenop doken. Er werd gerollebold en gevreeën.... Mijn eigen kussentjes waren echt een beetje afgelebberd en oud, dus de katten waren in de zevende hemel. Coco heb ik getroost door een oud kusssentje stevig met het nieuwe kussen in te wrijven...die catnip lucht was zo sterk...


Coco likt dat hele kussen af






Oude kussentjes zijn ook lekker :-)

Er valt genoeg te vertellen. Bijvoorbeeld over cadeautjes uit de USA, en kleding, en weer minder meds, en minder kilo's, en ik heb ook leuke foto's over van alles en nog wat. Maar momenteel staat alles weer in het teken van POEP !!!!!!!!!!!!!!
Verdorie, Joris poept 2x per dag, zit te piepen, maar de poep is gelukkig (nog) wel goed. Coco heeft voor het eerst sinds vele jaren last van haar colitis. Tenminste.....het dreigt. Haar ontlasting is geel, en zacht, maar gelukkig nog niet dun. Oorzaak: ze heeft een paar keer het eten van de anderen gejat. Natuurlijk hartstikke mijn eigen schuld. Zij kan er niks aan doen. En ik voel me schuldig als wat. Maar we zitten er mee. Nu maar hopen dat ze dit zelf weer kan overwinnen.
En Ben....die poept gewoon NIET! ggrrrrr. Volgens mij heeft hij maandagochtend voor het laatst gepoept. Punt is: ik weet het niet 100% zeker. Dus ik vertik het om hem mee te sleuren naar de dierenarts. Ik wacht af tot hij gaat kotsen, of persen. Hij krijgt uiteraard met ingang van vandaag maar weer 3 x 3ml lactulose (dan maar darmkrampjes). Eten doet hij nu toch al slecht: ofwel van de constipatie, ofwel natuurlijk om redenen die hij alleen kent. Ik word het wel eens een beetje zat hoor. Hij slaapt ook weer de godganse dag. Arme kater...het blijft modderen.

Goed, dan maar even over iets lieflijkers...
Ik kreeg een tijdje geleden van m'n schoonzusje een groene plastic zak, gevuld met aarde, en in de zak waren gaten gemaakt waar Vlijtige Liesjes doorheen groeiden. De zak moest je ophangen, en watergeven via een gat bovenin. De plantjes zouden groeien en steeds meer de plastic zak bedekken. Hier zie je de zak toen en nu.

Ik ben klaar bij mam....
Iedere dag had ik een projekt, en het hele benedenhuis is nu schoon.
De kelder zonder spinnewebben (brrrr), en zonder potten conserven en blikken soep uit 2001, alles wat overbleef netjes op de planken. De hele woonkamer ontdaan van stofnesten, en ..... spinnewebben. En ook hier: een stapel telefoonboeken en gouden gidsen sinds 1994. Je zou bijna denken dat er in geen jaren iemand bij mam over de vloer is geweest, maar geloof me: iedere dag komt mijn broer, ik kom 2x per week, maar mam heeft nooit eerder toegestaan dat iemand aan haar spullen kwam, of hielp schoonmaken. Nu moest ze wel want vier maanden afwezigheid drukt een stempel op een huis: invasion of the spiders !!! En weggooien is niet mam's sterke punt :-)

De boodschappen zijn gedaan. De hele week heeft ze nog maaltijden van mij gehad, die ze opwarmde in haar nieuwste ontdekking: de magnetron. Nooit gedacht dat het iets voor haar zou zijn, maar een koppig schoonzusje vond dat mam dat ding moest hebben en dus kwam het .... Nu blijkt het een uitkomst. De keuken is schoon (min of meer), een nieuwe rollator om buiten te wandelen heb ik opgehaald. Om die echter in de schuur te kunnen parkeren moest dus eerst de schuur uitgeruimd worden. En.....je raadt het goed: alweer stierf het van de spinnewebben. En dat met mijn fobie voor spinnen. Dit vertelt je hoeveel ik van mijn moeder hou....

De tuin aan de voorkant is door mijn broer en schoonzusje opgeknapt, de achtertuin heb ik al weken "in behandeling" en mam zit er dagelijks van te genieten. Nu begrijpt ze waarom ik er zo op hamerde dat die tuin gedaan moest worden. Morgen ga ik nog voor de gezelligheid, en misschien een beetje voor m'n genoegen tuinieren. Op de terugweg zal ik nog bij tante Dora in het verpleeghuis langsgaan om daar even te checken of alles OK is (en de batterijen in haar gehoorapparaten te vervangen, want daar is ze hard aan toe). En zondag .... zondag heb ik VRIJ, en doe ik niks. Alleen maar uitslapen, uitrusten, tennis kijken en katjes knuffelen. Ik ben apetrots dat ik het allemaal heb kunnen doen (met wat pijnstillers) en dat het nu klaar is.
En nu afwachten wat mam er van gaat bakken....

Heb je ooit meegemaakt dat je dacht: "nu moet ik goed opletten dat ik niet zus of zo doe, want dat is foute boel" ....en even later doe je het toch?
Gisteravond gebeurde dat bij mij. Ik had me op de bank geinstalleerd, notebook naast me. Ik wilde m'n draadloze muis pakken plus de USB-receiver (zo'n dunne stick die je achterin je notebook in een USB-poort steekt en die verbinding met je muis heeft) en ik dacht nog "ik moet die stick niet in m'n bakje joghurt laten vallen"....en met dezelfde rotgang glipte die receiver uit m'n handen ...jawel: in de joghurt. Als de donder dat ding er uitgevist, afgelikt, uitgezogen, drooggewreven, leeggeblazen, ... dit lijkt op een heel ander verhaal maar het gaat dus echt over een USB-receiver en niks anders :-)
Na een tijdje waagde ik het om die receiver erin te steken, en jawel: als een goeie Logitech deed hij het naadloos. Ik was helemaal blij, maar na een half uur schoot er opeens een melding over m'n scherm dat m'n muis niet meer herkend werd en toen was het einde verhaal... Blijkbaar was er toch joghurt in de poort terecht gekomen zodat er geen contact meer was. Helaas deden m'n gewone muis aan het draadje, en m'n toetsenbord het ook niet meer op die poort. Wat ik ook probeerde. Later bleek dat je niet zo maar heen en weer kunt wisselen met toetsenbord en muis. Mijn pc-steun en toeverlaat liet me mijn notebook uit- en weer aanzetten, en jawel....alles deed het weer. Dus toch : Logitech is geweldig! Enne....bedankt "broertje" ;-)