Nog steeds zo ziek ....
Tot gisteren kon ik me vrij goed houden voor mam. Maar toen leek het even op bij mij. Heb weer een borstontsteking, gelukkig niet zo erg als vorig jaar, en voornamelijk aan de andere kant. Gecheckt bij de huisarts of zoiets mogelijk is. Ja dus .... Heb nog geen zin in antibiotica, dus moet het nog even verder uitzieken. De kou zit nu voornamelijk in m'n hoofd, met van die vreselijke lodderige ontstoken ogen. Daardoor zie je de wereld nog waziger....

Toen ik gisterochtend naar de apotheek moest, en iets te eten halen bij AH daarnaast, ontdekte ik dat een ASO het ventiel uit m'n achterwiel had gedraaid. Niet meer te vinden. Moest dus lopen. Fietsenwinkel gesloten, dus geen vervoer. En dat is dan de befaamde druppel.... bij de apotheek vroegen ze heel lief of ik het een beetje kon bolwerken met m'n moeder, en ik begon prompt te janken....

Ik ben nu week 3 van deze griep ingegaan, en ben zelfs te beroerd om me te ergeren dat het zo lang duurt. Probeer soms even op het kattenprikbord te reageren, om m'n gedachten te verzetten. Maar verder heb ik m'n handen vol hier aan mezelf, mam en ook Joris die nog steeds spuitpoep heeft. Twee keer per etmaal heeft hij een vuile broek en dan zit er niks anders op dan hem buiten op het balkon schoon te wassen. Echt fijn! Oorzaak: de antibioticumkuur die hij kreeg vanwege een keelontsteking. Die rottige doxycicline heeft indertijd ook bij Ben voor darmproblemen gezorgd ... hoewel Liesbeth zegt dat je zoiets veel meer van de amoxy moet verwachten.
Wat mij betreft is AB een noodzakelijk kwaad. Wat een rotzooi is het toch. Mam heeft nu een schimmel in haar mond door de antibiotica ... ze kan maar met moeite eten, zo'n pijn doet het. Daarom ga ik met die borstontsteking ook echt nog niet naar de huisarts. Zit echt niet te wachten op een kuur...ik ziek het wel uit op een of andere manier.
Sorry voor het gezeur, maar ik ben 3 dagen geleden aan dit bericht begonnen, en er is intussen nog geen barst veranderd.