Marga de katten"fluisteraar" ;-) .... hah!
Ik stond vanmiddag in de keuken, uitkijkend over de achtertuinen (waar vorig jaar Missy ronddwaalde). Opeens hoorde ik gekrijs: vechtende katten in de tuin. Er lopen daar een paar rotzakken rond. Met rubber handschoenen nog aan liep ik snel via de poezenkamer naar het balkon...het gekrijs was weer veranderd in een luid geloei. Voordat ik het wist gaf ik een paar keiharde schreeuwen, en klapte hard in m'n rubber-handschoen handen....en prompt werd het stil. En het bleef stil. Rust weergekeerd... Scheelt misschien een AIDS-gevalletje, of een paar diepe wonden. Moet ik vaker proberen. Ik hou m'n hart vast voor de zomer.

De afgelopen weken heb ik me stil gehouden. Op m'n werk gaat het heel moeilijk: ik ben als enige op m'n afdeling nog volkomen in onzekerheid. Mijn advocaat heeft een goeie en positieve brief geschreven waarin duidelijk gemaakt wordt wat mijn (on)mogelijkheden zijn. Niets nieuws: men is al jaren op de hoogte van mijn situatie. Toch is mij een funktie aangeboden, zonder een woord te zeggen over de nodige aanpassingen. Ik wacht nog steeds op antwoord ....

De stress begint zich wel te wreken. Ik probeer zoveel mogelijk normaal door te gaan, en vaak lukt dat wel. Maar de stress blijft toch ergens...ik krijg fysieke problemen: een schouder met een pijnlijk gewrichtje waar morgen de manueel therapeut even mee gaat stoeien. Waarschijnlijk een restant van de borstontstekingen, die zoveel pijn deden dat ik verkrampt raakte. Nu nog wat stress er bovenop en klaar is kees.
Maandag moet ik weer naar de tandarts: er is een vulling (of is het een oude kroon?) gebarsten .... ik weet het niet eens. Was zo opgelucht dat de tandarts een concrete aanleiding ontdekte voor mijn kiespijn, en dat het niet een opvlammende aangezichtspijn is. Misschien klem ik 's nachts m'n kaken teveel op mekaar door de stress?

Met de katten gaat het goed. Ben gedraagt zich prima, Joris heeft me flink bezig gehouden omdat hij toch zijn gloednieuwe dieetkuipjes niet meer lustte. Ik geef hem nu maar weer wat minder blikvoer (anders moest ik het steeds weggooien) en nu gaat het beter. Wat het is met die knul? Vorige week z'n plas laten controleren maar die is toch prima, perfekt zelfs.
En Coco ...die blijft zichzelf en gaat rustig haar gangetje.

Ik heb weer heerlijk met bloeiende plantjes zitten rommelen op m'n balkon. Nu moet de zon nog gaan schijnen.