Zet je maar schrap, want ik heb wat in te halen .......

Iedereen die op de 20e voor me geduimd heeft : ontzettend bedankt! Het was hartverwarmend om mails uit onverwachte hoeken te krijgen. Deed me veel goed.

Helaas heeft het niet geholpen, maar in m'n hart wist ik dat ook wel.
De huidige situatie is: ik heb nog steeds wel een funktie, maar op een plek die ik niet echt kan bereiken.
Ik moet zeggen dat ik grote waardering heb voor het UWV. Vaak wordt er gekankerd op deze instelling, maar mijn ervaring is heel positief. Ze geven mij alle medewerking, maar helaas hebben ook zij maar beperkte mogelijkheden. Ze hebben nu - na een medische keuring - mij in ieder geval een taxivergoeding toegekend voor vervoer naar en van mijn werk. Dit komt in de huidige situatie neer op totaal ongeveer 2.5 à 3 uur in de auto om naar m'n werk te komen. Daar ligt dus nog een groot probleem. Maar als het niet anders kan zal ik het (moeten) gaan proberen.

Inmiddels wordt er nogmaals gekeken of er nog een andere oplossing te vinden is, en moet ik dat afwachten. Het kost me soms erg veel moeite om op de been te blijven, figuurlijk maar ook letterlijk. M'n fysieke conditie is ronduit waardeloos. Overbelasting van m'n rug en heup in de afgelopen maanden (ik heb bv. de neiging om te gaan ijsberen tijdens spannende telefoongesprekken), maar de stress doet natuurlijk ook geen goed. De therapeut heeft dus werk aan de winkel. M'n advocate zou zich ook therapeut mogen noemen: zoals die mij gesteund heeft, en aan een half woord al voelde uit welke hoek de wind waaide ....ik vind haar een schat!

Iedereen gaat naar mijn gevoel nu op vakantie. Grote uittocht hier in de straat was vorige week al. Altijd bijzonder, die verwachtingsvolle gezichten, opgewonden kinderen, mensen die afscheid nemen, volgeladen busjes met hollandse fietsen bovenop gebonden....prachtig gezicht vind ik het. Even heb ik aan mijn eigen vakantie gedacht, maar ik peins er niet over: heb er geen enkele zin in, maar kan ook echt nergens naar toe om iets leuks te doen, want lichamelijk trek ik dat niet. Dus heb ik de afgelopen hete dagen lekker op m'n balkon gelegen: overdag in de schaduw, en eind van de middag in de zon. Heerlijk.....van mij mag het altijd zo zijn. Mam zat lekker opgesloten met de airco, dus die zag ik overdag maar weinig. 's Avonds ging ik bij haar zitten, en als ik dan koffie uit de keuken moest halen liep ik tegen een muur van hitte op....

Ook voor de katten viel het niet mee met die hitte:
Joris z'n diabetes was weer ontregeld geraakt (was eigenlijk dus nog steeds niet goed ingesteld) en hij was afgevallen. Hogere dosis insuline, en morgen hoor ik of het nu goed zit. Hij gedraagt zich goed, maar komt niet enthousiast meer z'n snoepjes = z'n prikje halen....teken dat hij zich beter voelt waarschijnlijk. Hij gaat nu zitten, en zet zich schrap voor de prik, waarvan ik gewoonweg wéét dat hij die niet voelt want dankzij het advies van Dirk heb ik mezelf herhaaldelijk in m'n arm geprikt.
Coco's colitis begon behoorlijk op te spelen: vooral niets veranderen aan haar dieet....en inderdaad, nu het minder heet is herstelt ze zich. Gelukkig bleef ze ook steeds goed eten.
En dan Benneke ....tja, altijd een ramp in de zomer. Paar dagen in hongerstaking geweest, zodat ik met gevaar voor eigen leven bij moest voeren met de spuit. Juist als Ben bijvoeren hard nodig heeft gaat hij zich verzetten en hevig grommen. Tot nu toe heeft hij me laten winnen.
Hij eet sinds gisteren opeens flink veel, en poept niet (zucht)... dus de dosis lactulose heb ik flink verhoogd. Zal straks wel spuitende diarree worden. Hij zit vol klitten, kammen staat hij niet meer toe want hij dreigt me aan te vliegen (jaja, kalme vredelievende Ben), plas opvangen lukt ook niet want zodra hij voelt dat er iemand aan z'n kont zit knijpt hij de toevoer dicht ....nooit geweten dat een kat kan stoppen met plassen. Lijkt wel of hij dagelijks die oefeningen doet voor mensen met incontinentieproblemen... afknijpen die spier! Ik moet dus geluk hebben, en eigenlijk vertrouw ik het niet. Hij heeft eerst een hele tijd slecht gegeten, nu opeens vrij goed. Drinkt vaak (plast niet veel). Als die Prednisolon hem maar geen diabetes heeft bezorgd, want dan weet ik het even niet meer..... Plascontroles zeggen ook niet alles: Joris had 4 weken voordat hij flink diabetes bleek te hebben nog een brandschone plascontrole ...

Hier maar wat foto's, da's gezelliger (klik op de foto voor een vergroting)
Voor pampus ......


Tuinieren op m'n balkonnetje is momenteel het enige dat me plezier geeft. Het is wel veel werk, maar geeft ook enorm veel voldoening.

Al maanden lang volg ik een weblog over Speedy, een rooie kater van 8 jaar oud ( Ben's leeftijd dus). In april 2005 werd nierfalen bij hem geconstateerd. Ik kan me niet meer herinneren hoe ik met Nadine in contact kwam over Speedy..... maar haar weblog staat in het rijtje van blogs dat ik regelmatig/dagelijks even naloop. Haar zorg en angst, hoop en vrees, waren heel herkenbaar.
Vandaag keek ik en opeens kreeg ik een knal voor m'n kop....ik las dat Speedy overleden was. Zo snel is het gegaan. Twee dagen geleden had hij 1 keer overgegeven, en dacht ik nog "geen paniek, Nadine...dat kan de beste kat overkomen" .... en nu is hij niet meer.
Nadine en Dennis, ik wens jullie heel veel sterkte.

Lieve Speedy, mooie kater van me, ik wens je goeie reis !

Het voelt alsof ik in een luchtledig leef. Ik zit thuis, niet ziek, niet op vakantie, onzeker of ik nou werk heb/krijg of niet .... Er zijn hoopgevende ontwikkelingen waar ik weinig over wil zeggen hier, maar tot 20 juli gebeurt er niets en moet ik afwachten. Wachten wachten wachten ...... het sloopt me langzamerhand wel, en het is uiterst demotiverend. Maar goed: mijn advocaat raadt me aan om vooral naar de goeie dingen te kijken en de slechte even te vergeten. En dat doen we dus maar, gehoorzaam vrouwtje dat ik ben.

Er zijn wel goede of leuke dingen hoor.
Joris is bv afgelopen maandag weer gecontroleerd na een uiterst stabiele week waarin hij iedere dag op de gram af hetzelfde at (wie van jullie kan zegggen dat hij/zij dat precies weet? ) Hij was nu 200 gram aangekomen, plassen waren normaal, glucose was nog steeds wat hoog (13.6) maar gezien de andere gegevens vermoeden we dat dit door stress komt. Ik hoor wel zeggen dat je rustig 5 punten af mag trekken voor stress, dus dan zou hij prima zitten. We gaan dus gewoon door met 2 x 5 IE spuiten, en hij hoeft pas over een maand terug te komen voor een uitgebreide controle (mét fructosamine-test).

Gisteren was ik hier aan m'n pc bezig toen ik opeens uit m'n ooghoeken 3 katten naar het achterbalkon zag schieten. Ik schoot er achteraan, en tot mijn verbazing zag ik een heel jong vogeltje dat door het hekwerk heen gevlogen was, en nu in paniek heen en weer fladderde. Ik ook in paniek want alles stond open dus katten wegbergen lukte niet zo snel. Goddank was vogeltje zo slim om opeens een uitweg te zoeken onder het rolgordijn door, nagekeken door 3 teleurgestelde roofdieren.

De afgelopen week heb ik diverse nieuwe en heel aardige mensen leren kennen via m'n website. Het is heel eigenaardig hoe die nierkattensite blijkbaar enorm veel emoties losmaakt. Ik krijg dat soort reakties veel minder over de FLUTD-site, misschien omdat die zakelijker geschreven is?

En ook heb ik een leuk idee gekregen: ik ga een aparte pagina op m'n FLUTD-site maken met foto's van kattenbakken-eigen-stijl: d.w.z. kattenbakken die door mensen gemaakt zijn, en aangepast aan de wensen van hun katten. Dus niet de kant-en-klare bakken uit de dierenwinkel. Het feit dat ik dit een leuk idee vind zegt waarschijnlijk iets over het wereldje waarin ik (ook) leef....

En het is heet! Gisteren heb ik de airco aangezet. Mam kan niet tegen de hitte en kan zich nu terugtrekken in voorkamer en slaapkamer. De rest van het huis is bloedheet, maar ik kan er goed tegen, en de katten prefereren dat blijkbaar ook. Ooit dacht ik een airco aan te schaffen voor de katten: maar goed dat ik dat niet gedaan heb, want ze hoeven hem niet. Mam is er echter heel blij mee. Als ik bij haar zit trek ik wel een trui aan.....
Grote Ben wriemelt zich in die hitte natuurlijk weer bovenop het kleinste klimpaaltje.