Het is blijkbaar niet meer mogelijk om een reaktie op mijn berichten te plaatsen.....ik ga er ook niet meer achteraan, want ik ben het zat dat er zo vaak storingen zijn. Binnenkort gaat iemand er naar kijken en iets ander proberen te verzinnen. Ze heeft dit weblog indertijd hetzelfde jasje gegeven als de rest van m'n site. Hoe weet ik niet ...dus ik ben aan haar overleverd ;-)
Met Ben is het de afgelopen week goed gegaan. Schone plas, geen suiker. Ik zie hem nu niet meer zo vaak drinken, en z'n plassen zijn ook weer normaal van hoeveelheid. Rare kat is het toch...jaagt je de stuipen op het lijf met z'n rare reakties.
Vanochtend werd er flink gevochten: wie er begonnen is weet ik niet, maar Ben en Joris denderden in mam's slaapkamer over haar heen terwijl ze lag te slapen, vervolgens hoorde ze een hoop geblaas en geschreeuw. Mam riep om hulp, en omdat ik achterin het huis in de keuken stond duurde het even voordat ik iets hoorde. Toen ik aan kwam rennen was het al over: Ben lag tegen een kast aan, op z'n zij, en Joris zat vlak voor hem, hevig hyperventilerend en met een fikse dot haar in z'n bek. Overal plukken haar, allemaal kleur-Ben en een klein beetje kleur-Joris....een half uur later lagen ze weer vlak bij elkaar op bed te slapen. Waren alle oorlogen maar zo snel voorbij ......
Met Ben is het de afgelopen week goed gegaan. Schone plas, geen suiker. Ik zie hem nu niet meer zo vaak drinken, en z'n plassen zijn ook weer normaal van hoeveelheid. Rare kat is het toch...jaagt je de stuipen op het lijf met z'n rare reakties.
Vanochtend werd er flink gevochten: wie er begonnen is weet ik niet, maar Ben en Joris denderden in mam's slaapkamer over haar heen terwijl ze lag te slapen, vervolgens hoorde ze een hoop geblaas en geschreeuw. Mam riep om hulp, en omdat ik achterin het huis in de keuken stond duurde het even voordat ik iets hoorde. Toen ik aan kwam rennen was het al over: Ben lag tegen een kast aan, op z'n zij, en Joris zat vlak voor hem, hevig hyperventilerend en met een fikse dot haar in z'n bek. Overal plukken haar, allemaal kleur-Ben en een klein beetje kleur-Joris....een half uur later lagen ze weer vlak bij elkaar op bed te slapen. Waren alle oorlogen maar zo snel voorbij ......

0 reacties:
Een reactie plaatsen
<< Startpagina