Waar het door komt weet ik niet, maar een melding op de radio dat het een beetje gaat sneeuwen is al voldoende om het hele verkeer in de randstad te doen vastlopen. Ik deed er 2 uren over om op m'n werk te arriveren. Zoals altijd had ik weer groot plezier met Fred, en liep ik nog nalachend het kantoor binnen...

Vandaag kwam ik uit m'n werk en wist een uur later een plas op te vangen. En die was opnieuw schoon. Ik heb Liesbeth gebeld die onmiddellijk zei "En ....? heeft hij ons voor de zoveelste keer op het verkeerde been gezet??? " Ze kent hem zo goed.

Afgesproken dat ik morgen weer met de Prednisolon ga beginnen, de gewone lage onderhoudsdosis. En voorlopig wel even dagelijks een plas controleren. Gelukkig had ik net een gloednieuw potje dipsticks bij Liesbeth gekocht, dus ik kan vooruit.

Zo zie je maar: een diabetes die veroorzaakt wordt door gebruik van prednisolon kan soms gewoon wegtrekken. Dit onthouden we dus voor de volgende keer....Toch vertrouw ik het nog niet helemaal....hij drinkt nog behoorlijk veel, en eet nog wel verdacht veel terwijl hij z'n dosis Pred toch gemist heeft. Maar misschien werkt de Pred langer door dan ik denk, en komt het vele drinken door z'n nieren....ik weet het niet: je kunt er bij Ben naar raden maar echt weten doe je het nooit.

Hier overweegt hij Coco te grijpen via een kijkgat in de zijkant van de tunnel. Coco's staart zwiept vervaarlijk heen en weer.....