Geen alternatieven

Liesbeth heeft contact gehad met Astrid van Dongen, de internist in Utrecht. In februari 2005 had ik zelf een keer met haar gebeld en gemaild....heel aardige en toegankelijke vrouw. Ze had toen Ben's verhaal bestudeerd, en zei dat ze hem dolgraag op haar onderzoekstafel wilde hebben....maar dat ze adviseerde om hem maar rustig thuis te laten zolang het zo goed met hem ging. Toen Liesbeth haar afgelopen donderdag sprak wist de internist nog over wie ze het had. Liesbeth zei "Zij kon zich wel het geval Ben herinneren! Weet niet of dat een goed teken is........."

Er zijn geen nieuwe ontwikkelingen op het gebied van calciumverlagende behandeling. Dat hadden we ook niet verwacht: Liesbeth houdt haar vakliteratuur aardig bij volgens mij, en is altijd gespitst op calcium.
Ik ga Ben nu - net als Joris - L-Lysine geven. Ik lees ergens op i-net iets over L-Lysine en calcium bij mensen, maar ik begrijp absoluut niet de strekking van het verhaal. Werkt het gunstig op calcium? Moet ik nog achterheen....Volgens Astrid en Liesbeth kan ik het rustig gaan proberen. En er zijn nog een paar opties zoals een eetlustopwekker of een maagzuurremmer. En dan maar wachten waar het schip strandt. Ik leef bij de dag, en vandaag gaat het goed: hij plast, hij poept, hij eet, en zijn plas is schoon.

Ben en diabetes

Ben dit voorjaar met volle vacht....

Mijn lieffie Ben zit in de problemen. We zijn aangekomen op het punt waar ik al lang bang voor was: we zullen moeten stoppen met de Prednisolon. Hij krijgt dat sinds najaar 2005 om de gigantisch hoge calcium in zijn bloed een beetje terug te dringen. Sinds februari kreeg hij af en toe een positieve glucose-uitslag als ik zijn urine testte, maar altijd was het met 24-48 uur weer verdwenen. De incidenten volgden elkaar sneller op, en nu begint het erop te lijken dat diabetes onvermijdelijk wordt als we doorgaan. We zouden hem dan willens en wetens diabetes laten ontwikkelen, en dan zit ik met 2 katten die ik insuline moet spuiten.
Liesbeth gaat bellen met de internist in Utrecht of die nog een alternatief weet om de hoge calcium een beetje in toom te houden.
Ik weet dat er mensen zijn die én Pred geven én insuline spuiten. Liesbeth voorziet daar echter grote problemen mee. En ik ben eerlijk gezegd aan het eind van m'n latijn met de katten, en nu een beetje verdrietig dus.....

Goeie dagen

Gisteren en vandaag had ik een goeie dag. Vraag me niet waarom, vraag me niet hoe het komt. Ik moet er maar dankjewel voor zeggen. Het weekend was afschuwelijk, en maandag leek het alsof de lucht was opgeklaard, ik heb enorm veel in huis kunnen doen, en voelde gewoon heel veel ruimte en energie. Bijna als vroeger. Ik snap het toch niet....wat is er toch met me gebeurd.

Vanochtend weer eens ouderwets met Fred naar m'n werk gereden. Na mijn vakantie is er iets veranderd met m'n vervoer: ik word weer - zoals in het begin - in principe door Jan heen en weer gereden. Maar als Jan een andere klus heeft "doet hij me over" aan Fred ;-) En dat was weer erg gezellig.....

shitterdeshit

Ik kan het niet uitstaan! Vanochtend had mam haar pillendoos gevuld, en had een pilletje op de grond laten vallen, dus riep ze meteen mij erbij om het op te pakken. Want dat kan ze niet meer zelf. Ik merkte dat ze de doos verkeerd gevuld had (blijkt dus dat ik dit voortaan moet controleren) en ik bood aan om dat later te corrigeren omdat ze duidelijk moe was. Laat ik nu potverdorie zelf een pil vallen .... ik zie hem rollen samen met een andere pil.... allebei een andere kant op. De ene kon ik zo oppakken, de andere is ONVINDBAAR ... grrrr..
Heb alles ondersteboven gekeerd, een tapijt van 2x3 meter met de hand afgetast én met een veger voorzichtig aangeveegd.....niets meer te vinden. Ik háát dat, pillen over de vloer. Mensen zeggen "katten eten dat heus niet op hoor" ... maar leer mij katten kennen, en dan vooral de mijne, de brokkenpiloten. Ik moet het opgeven, en maar hopen dat we dan geen van allen dat rotding kunnen vinden.

Vakantie voorbij

Ook mensen die maar 7 uur per week werken kunnen vakantie hebben. Weliswaar heb ik een flink deel van de tijd gewoon knockout gezeten door de pijnstillers, toch heb ik een paar keer iets kunnen doen: een autotochtje langs Abcoude en de Loosdrechtse Plassen, een korte trip naar Artis, en gisteren een tochtje naar Marken waar ik gek genoeg nog nooit geweest was. Het is allemaal gerommel in de (supersmalle) marge, maar goed...we hebben er het beste van gemaakt.
(Klik op de foto voor vergroting)

Grote katten in Artis:

die geen kant op kunnen.....

Kleine kat in Marken:

nog heel jong, en ik moest mezelf dwingen om zonder iets te zeggen langs te lopen. Hij maakte al aanstalten om uit die tuin te komen en mee te lopen, maar gelukkig bleef hij uiteindelijk zitten.

Op deze Marker (museum) kast ben ik helemaal verliefd geworden

Mensen van Marken zijn ontzettend aardig en behulpzaam. Mam in geanimeerd gesprek:

Alles zo prachtig onderhouden. Knusse straatjes, totaal andere wereld..

Rijk en arm

Vanmiddag zag ik dit op het balkon...alle katten heerlijk lui, buiten in het zonnetje. Wat een rijk gevoel geeft dat. Alleen was er helaas geen plek meer voor mij....alle stoelen bezet