Wat er met
Jetty gebeurde:
Jetty
werd als klein zwerfkitten, onder de vlooien, gevonden. Jetty was grijs,
haar vacht zo zacht als zijde, met een beetje wit, en een grijs gestreepte
staart. Ze keek zo onschuldig....zo vol vertrouwen....ze veroverde Carrie's
hart.
Ze groeide
op in Carrie's huis, als een binnenkat. Op de afgeschermde veranda ving
ze wel eens een kleine hagedis, maar die at ze nooit op. Ze bracht ze naar
binnen, om mee te spelen, of om aan Carrie te laten zien.
Ze had een
gelukkig leventje, tot de dag dat een ramp gebeurde.
Op een zondag
begon Jetty te braken: er kwamen blaadjes van een lelie tevoorschijn. Carrie
had een grote bos lelies bovenop een kast staan, zodat de katten er niet
bij konden komen. Blijkbaar was er een bloem uitgevallen en op de grond
terecht gekomen, en had Jetty die opgegeten. Ze werd apathisch, at niet
meer, kon niet meer opstaan. Als ze probeerde te lopen konden haar pootjes
haar niet meer dragen. Ze had geen koorts.
De dierenarts
nam haar op voor onderzoek, en zei dat een lelie hooguit voor irritatie
zorgde, maar niet giftig was. Op een emailgroep hoorde Carrie echter dat
een lelie zéér giftig is voor katten, en akuut nierfalen
kan veroorzaken. Het eten van slechts één blaadje of zelfs
een gedeelte daarvan kan voldoende zijn om een onomkeerbaar proces in werking
te zetten dat leidt tot de dood. Tenzij er snel en adequaat wordt ingegrepen,
o.a. door de kat onmiddelijk intraveneus infuus te geven, en eventueel
medicatie.
Jetty overleed
4 dagen later, op donderdag 24 februari 2005. Ze was bijna 4 jaar oud.
Ze rust nu in de tuin. Aan weerskanten heeft Carrie jasmijn geplant.
Deze pagina
is gemaakt voor Jetty, om haar niet te vergeten.
En voor Carrie,
die zo héél voorzichtig was, maar toch door het noodlot werd
afgetroefd.
 |
Jetty:
september 2001 - 24 februari 2005
|
