TERUG

VOLGENDE

KATTEN-HOME

DAGBOEK

FLUTD-HOME

EMAIL

 

QUARIJN:

VAN WILD POESJE VIA DICKY, REIKI EN INTERNET TOT HUISKAT
verteld door Marga

Op de avond van 17 januari 2001 las ik de laatste berichten van Dicky op het prikbord van katten.pagina.nl, een druk bezocht discussieforum over katten. Ik ben daar een vaste bezoeker, en zat aan m'n pc, in het halfdonker, lekker warm, te lezen over Quarijntje, zoals ze inmiddels gedoopt was: een jong katje dat zwaargewond was gevonden, en bij Dicky was ondergebracht. Dicky, die in die tijd nog kittens en zwangere poezen opving voor de Dierenbescherming Veenendaal, maakte zich grote zorg over wat er allemaal niet nodig zou zijn om van dit ernstig gewonde poesje hopelijk weer een gezond katje te maken. En opeens bedacht ik me dat veel van die prikbordbezoekers misschien in ieder geval financieel zouden willen meehelpen. En dus werd door mij, na snelle ruggespraak met Dicky, ter plekke het Quarijntje-fonds opgericht. Onder de paraplu van de Dierenbescherming Veenendaal, zodat er geen misverstanden over de besteding van de gelden zouden kunnen ontstaan. Uiteraard meldde ik dit op het kattenprikbord. Ik was stomverbaasd dat er vervolgens enorm enthousiaste reakties kwamen, en dat veel mensen wilden meehelpen. Voor mij was het de eerste keer dat ik kennismaakte met de kracht van menselijk contact via internet.  Ik vertel dit om uit te leggen waarom ik deze pagina maak. Want Quarijn is voor mij een symbool geworden. Ik ben niet in staat om vrijwilligerswerk te doen in een asiel, of nog meer katjes in mijn huis op te nemen. Daarom zijn het Quarijntje-fonds, maar ook mijn FLUTD-website en alle contacten die daaruit voortkomen, te beschouwen als mijn vrijwilligerswerk. Hier volgt een samenvatting van de Quarijntje-pagina, zoals die zeer uitgebreid en prachtig geillustreerd, in maandelijkse afleveringen, op de website van de DB Veenendaal staat. Een adembenemend verhaal.   QUARIJN  2 januari 2001 zag een mevrouw in Veenendaal een poes langs de weg liggen. Dood naar zij dacht. Ze wilde het dier niet laten platrijden en wilde haar daarom maar aan de kant van de weg leggen. Tot haar blijdschap maar ook schrik zag ze echter dat de aangereden poes nog leefde en bracht haar direkt naar de dierenarts. Later bleek dat de poes bijna een uur zo op de weg had gelegen. De dierenarts constateerde uiteindelijk: - onderkoeling en shock-toestand - klaplong - gewonde rechter achterpoot, open tot op het bot - dubbele bekkenbreuk - verlamde linker achtervoet Na een paar dagen bij de dierenarts werd het poesje overgebracht naar het opvang-adres van Dicky den Boer. Daar werd ze in een bench gelegd en verzorgd. Omdat ze met haar achterlijf sleepte werden er foto's gemaakt, en werd de dubbele bekkenbreuk alsnog geconstateerd. Dicky was vrij aktief op internet op het discussie-prikbord van katten.pagina.nl. Dit "kattenprikbord" werd al gauw op de hoogte gebracht van deze nieuwe logé in Dicky's opvang. Het poesje kreeg een prachtige naam: Quarijn. Iedereen leefde mee toen ook nog eens de dubbele bekkenbreuk aan het licht kwam. En natuurlijk het feit dat de verzorging van Quarijn een heleboel geld ging kosten. Het was maar een kleine stap om een fonds op te richten, dat vernoemd werd naar Quarijn. Veel mensen stortten spontaan een bedrag op de rekening, en hierdoor kon zonder probleem de behandeling van Quarijn betaald worden. Afgesproken werd dat het fonds daarna gebruikt zou worden voor soortgelijke situaties waarbij een katje een behandeling  nodig zou hebben die de begroting van de Dierenbescherming Veenendaal te boven zou gaan. Veel mensen werden dan ook vaste donateur. Quarijntje kreeg ook veel aandacht van Marina, een vriendin van Dicky. Zij probeerde een band te scheppen met dit toch wel zeer schuwe poesje, gaf haar dagelijks Reiki met goed resultaat, en was uiteindelijk zelfs in staat om het gewonde pootje aan te raken.  Dicky zocht intussen naarstig naar opties voor een behandeling van het klapvoetje, het slepende linker achterpootje waar waarschijnlijk een zenuw bekneld zat. Er werd amputatie geadviseerd, maar daar kon men geen vrede mee hebben. Er werden druppeltjes voorgeschreven, en acupunctuur werd even overwogen. Quarijn was echter toch wel erg schuw, en steeds meer werd duidelijk dat ze waarschijnlijk toch wel een behoorlijk "wilde" poes was. Ze liet zich steeds meer aanhalen, maar op haar eigen voorwaarden: ze liet zich niet van voren benaderen, maar wel van opzij of van achteren. Het klapvoetje gebruikte ze steeds beter, de band met Marina werd ook hechter. Andere mensen vond ze nog steeds eng: als Dicky de kattenbak in de bench verschoonde dan kroop ze weg. Een van Dicky's katten kwam in de bench bij Quarijn op bezoek, en dat vond ze duidelijk heel erg gezellig. Blijkbaar vond ze andere katten heel leuk.  Op 16 maart - dus tweeënhalve maand nadat ze gevonden was - werd ze voor het eerst uit de bench gelaten. Iedereen hield de adem in. Maar Quarijntje ging helemaal uit haar dak. Floepte meteen de buitenren in, en zat bovenin een conifeer. Voorzichtig werd er een trap onder gezet en kwam ze koninklijk weer naar beneden. Ze kon klimmen en springen, slaakte kreetjes van blijheid, en kon het prima met de andere 7 katten vinden. Ze was zelfverzekerd, lekker brutaal, en duidelijk helemaal in haar element tussen de andere katten. Het was nu de kunst om haar het contact met de mensen niet te laten verliezen, dus er was nog meer werk aan de winkel voor Dicky, Marina en Jozien.  Quarijn vond het intussen wel prima zo: lekker ravotten met haar vriendjes en vriendinnetjes, en mensen had ze echt niet meer nodig. Ze zat bij voorkeur in de buitenren......tenzij het regende. Er kwam een offensief  van haar verzorgers: ze gingen proberen haar verder te socialiseren. Inmiddels was er een stijgend aantal kittens dat in de opvang opgenomen moest worden, en Quarijn liet merken dat ze dat toch wel erg druk vond....die jeugd hoefde van haar niet zo. Een heel schattig zwart katertje van 6 weken, Ury, hielp haar een beetje over de drempel. Uiteindelijk toen het echt storm liep met kittens, bleek Quarijn het prachtig te vinden en ontpopte zich als een echt pleegmoedertje. Haar bench stond de hele dag open: voor de kittens een leuke speelplaats en voor Quarijn een veilige plek om ze te "ontvangen".   Langzamerhand werd Quarijn naar de mensen toe steeds toeschietelijker. Nu kon ook Dicky haar 'ns een beetje aaien. Quarijn begon ook te praten. Prrrr...prrrr Eind augustus werd ze gesteriliseerd, en deze operatie verliep zonder problemen. En toen een heel belangrijk moment: op 17 oktober werd bekend dat Quarijn een nieuw thuis zou gaan krijgen: ze zou bij Channah gaan wonen, een van de mensen die het Quarijntjefonds van harte steunde. En een maand later was het zover: ze was verhuisd, en woonde nu in een groep alleraardigste katten bij Channah, veilig en aan het begin van haar nieuwe leven.  Het gaat goed met Quarijn, en af en toe horen we op het kattenprikbord dat er nog steeds vorderingen gemaakt worden door dit eens zo schuwe poesje. Ze is in haar element bij de andere katten, en ook naar Channah wordt ze steeds toeschietelijker.  met dank aan: Dicky den Boer Dierenbescherming Veenendaal Quarijntje-pagina - Berend Stegeman Foto's - Henk Basten

 

© M.A. de Boer 2002-2007. Alle rechten voorbehouden. Niets mag worden overgenomen van deze website in welke vorm dan ook zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur.