Deze pagina is voor mijn man, Hennie.

We zijn samen in het huwelijksbootje gestapt op een stormachtige winterdag. Hij heeft zich toen weliswaar gerealiseerd wat het zeggen wilde om een vrouw te trouwen met zo'n groot verdriet, om voor een kind te zorgen, dat beschadigd is door het leven, maar het valt in de praktijk niet altijd mee. Ons huwelijk heeft menig storm getrotseerd, maar het bootje vaart nog steeds.

Hennie heeft Rashid nooit gekend en dat spijt hem zeer. Ik denk dat ze het samen goed hadden kunnen vinden.
Had Rashid nu ook een biertje met Hennie gedronken? Hadden ze samen op Hennie's boot gevaren of al kletsend over de nieuwste computers onze honden uitgelaten? Ik zal het nooit weten.

Hennie is mijn steun en toeverlaat in goede, maar vooral in moeilijke tijden.

Hennie, dank je wel voor je liefde, je steun en je hulp. Ik hou van je.

Marianne