Albertina Soepboer

De stobbewylch

Yn it begjin dreamde ik en nachts sakke 
ik nei in djipblau fjild mei stjerren. 
As in protterke lei ik yn ’e stobbewylch 
sliepte mei tizebosken yn it hier en 
sobbe op ’e tomme. Har griene tek 
wappere as in grut gerdyn tusken my 
en de wrâld. Letter soe ik wol grut wurde.