Algemene info
Doelstelling Stichting
Interview Mik Borsten
Bestuur stichting
Comite van aanbeveling

Runningtherapie
Wat is runningtherapie
Effecten runningtherapie
Gedachten over de
therapie
Wat doet de runningtherapeut
Anti-depressief hardlopen
Voor wie is deze therapie
waarom meer bewegen
Psychiatrisch ziekenhuis
Hardloopprogramma
Hartslagmeter

Projecten
Fitness
Marathon Berlijn 2002
Marathon Terschelling 2003

Trans Holland Triatlon
Algemene informatie 2004
Genera information in English
Het parcours
Inschrijven
Trans Holland Triatlon 2002


 

 

Interview met Mik Borsten, oprichter Stichting Gezond Verstand

Wie is Mik Borsten?

Mik Borsten is fysio- en runningtherapeut, werkzaam op psychiatrisch Ziekenhuis Zon en Schild te Amersfoort. Mik werkt ook particulier met loopgroepen, elke week heeft hij 8 runningtherapie sessies.

Mik Borsten (1962) is in 1988 afgestudeerd als fysiotherapeut en sinds 1991 werkzaam als runningtherapeut. Zijn kennis van de runningtherapie is gebaseerd op ervaring en zelfstudie daar er nog geen erkende studie mogelijkheid is. Tevens is Mik een beoefenaar van het ultralopen zodat hij de nodige loopervaring heeft.

De informatie over Runningtherapie op deze site komt van zijn hand.

Mik, waarom is in 1998 de Stichting Gezond Verstand opgericht?
De reden voor het oprichten van de stichting is de slecht geregelde ambulante hulpverlening aan ex-psychiatrische patienten. Deze hulp is namelijk te verbaal gericht. Er moet op non-verbaal gebied nog een flinke inhaalslag geleverd worden. Vandaar de oprichting van de Stichting Gezond Verstand.

Is er dan nog niets geregeld op het gebied van non-verbale therapieen?
Jawel, in de meeste klinieken zijn non-verbale therapieen tot een hoog niveau ontwikkeld. Patienten maken met veel succes gebruik van deze therapieen, je moet hierbij denken aan bewegingstherapie, muziektherapie en arbeidstherapie. Daarna gaat pas het probleem ontstaan. Want juist als patienten goed op weg zijn met deze therapieen gaan zij met ontslag. Terwijl de hulp na ontslag zich bijna altijd beperkt tot gesprekken, terwijl veel patienten dan juist behoefte hebben aan non-verbale ondersteuning.

Maar waarom doen psychiatrische instellingen dan na het ontslag van patienten niets of weinig meer aan non-verbale ondersteuning?
Tot op heden worden non-verbale therapieen niet tot nauwelijks vergoed door de verzekeraars. Daarom is het voor psychiatrische instellingen ook heel moeilijk om dit soort voorzieningen op te zetten.

Een gemiste kans voor de hulpverlening?
Ja, want daarnaast worden patienten ook steeds sneller met ontslag gestuurd door de nieuwe manier van behandelen. Het wordt dan ook hoog tijd om de ambulante hulpverlening aan de huidige tijd aan te passen. De door ons nagestreefde hulp is goedkoop en vermindert de kans op terugval en dus zeer dure heropname. Een opname koste per dag al snel 250 euro, terwijl een ambulante non-verbale sessie een fractie van dit bedrag kost. Daarnaast kunnen we middels deze sessies (ex)patienten ook naar normale verenigingen denk hierbij aan sportverenigingen, een muziek of toneelvereniging, toelaten werken. Een van de doelen van onze Stichting