|
In de jaren zeventig
is naast de enorme belangstelling voor trimmen en joggen de
veronderstelling ontstaan dat regelmatige lichamelijke inspanning
de stemming en zelfwaardering kan verhogen.
Deze toename zou het grootst zijn bij personen die minder
fit zijn, meer ontstemd zijn of een laag zelfbeeld hebben.
Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat een runningtherapieprogramma
effectief is in het verminderen van ontstemming bij depressieve
patiënten.
Runningtherapie wordt wel eens omschreven als: "Het
aanleren van de vaardigheid om 3 a 5 maal per week minimaal
een half uur ontspannen te kunnen hardlopen." De
warmingup en coolingdown zijn opgebouwd uit lichaamsgerichte
oefeningen waarbij de beleving van eigen lichamelijkheid centraal
staat en niet de lichamelijke vaardigheid.
Sport wordt door vooraanstaande psychiaters al lang gezien
als een waardevolle aanvulling op het bestaande behandelaanbod.
Zoals de Duitser Kraeplin, die in 1898 al concludeerde dat
sport een preventieve waarde heeft omdat de lichaamskracht,
lenigheid, moed, uithoudingsvermogen en besluitvaardigheid
bevordert. De Nederlandse hoogleraar psychiatrie Carp merkt
op dat vertrouwelijk omgaan met het eigen lichaam de eerste
stap is op weg naar het vertrouwelijk omgaan met de wereld.
In Nederland is met name Ruud Bosscher, V.U. te Amsterdam,
de laatste jaren bezig met het onderzoeken naar de effecten
van runningtherapie bij depressieve, gespannen of patiënten
met een stemmingsstoornis.
|
