|
In de afgelopen jaren is veel
onderzoek gedaan naar de anti-depressieve werking van hardlopen
(runningtherapie). Uit dit onderzoek is gebleken, dat hardlopen
net zo antidepressief kan werken als het nemen van medicatie.
In sommige gevallen is de combinatie zelfs nog effectiever.
Een eenvoudige verklaring voor
het anti-depressieve effect is moeilijk te geven.
Er zijn meerdere effecten, die van invloed zijn op het lichaam
en de geest.
Een eerste effect is het vrijkomen van de stof endorfine
in de hersenen (deze stof wordt aangemaakt tijdens inspanning).
Deze stof heeft een rustgevend effect op de geest.
Een tweede effect is
het weer in beweging komen, vooral na langdurig inactief zijn.
De eerste stappen zijn moeilijk, maar als het lukt zal de
bevrediging na afloop groot zijn.
Een derde effect is
het bezig zijn op een gezonde manier en het bezig zijn met
een gezond deel van je lichaam, dus via het gezonde lichaam
de zieke geest verfrissen.
Een vierde effect is
het weer ontdekken van het lichaam. In de maatschappij zijn
veel mensen het contact met hun lichaam kwijt. Met het hardlopen
kunnen ze proberen weer het evenwicht tussen geest en lichaam
te herstellen (de oude Grieken spraken al van een gezonde
geest in een gezond lichaam).
Een vijfde maar moeilijker
te bereiken effect is het puur voor jezelf bezig zijn. De
maatschappij geeft veel druk, het is daarom belangrijk om
dingen te doen ter ontspanning, zonder prestatie druk.
Dat het hardlopen werkt, staat
wel vast. Maar hoe motiveer je jezelf nou om in beweging te
komen?
In de eerste plaats is het
belangrijk om inzicht te hebben in wat je er zelf van verwacht.
Het is verstandig om kleine doelen te stellen en het programma
rustig op te bouwen. Het is natuurlijk het beste om onder
begeleiding te beginnen bij een runningtherapeut of bij een
trimvereniging (zie bijlage adressenlijst).
Natuurlijk kun je ook zelf beginnen (zie schema), maar dit
vergt dan de nodige motivatie en discipline.
Raadpleeg bij twijfel over
lichamelijke geschiktheid altijd de arts, alvorens met het
programma gestart gaat worden. Als het hardlopen niet kan,
zijn er ook andere sporten die misschien wel geschikt voor
je zijn.
Heel belangrijk is de rustige opbouw van het programma en
het rustige hardlooptempo in het begin afgewisseld met veel
wandelen. Onthoudt dat je lichaam lang weinig gedaan heeft
en dat aanpassing tijd kost.
Indien het hardlopen als zwaar
wordt ervaren, zal het voor langere periode volhouden moeilijk
worden. Leg dus de nadruk op rustig bezig zijn. Zorg dat het
geen prestatie wordt, maar een ontspannende bezigheid. Hardlopen
is een moeilijke sport die veel discipline en rust vraagt
van de deelnemer. Vergelijk jezelf daarom niet te veel met
anderen, maar ga uit van je eigen mogelijkheden, die overigens
ook per keer verschillen.
Dit is een moeilijk maar leerzaam
proces, wat heel erg lijkt op het normale leven. Weten wat
je wel kan, maar ook wat je niet kan (het omgaan met grenzen).
Als het je lukt om een programma zelf op te starten of om
bij een vereniging te gaan sporten, zal je merken dat dit
op de duur veel zelfvoldoening geeft.
Tevens heb je dan zelf ook een middel om je problemen te lijf
te gaan en stel je jezelf minder afhankelijk op van hulpverleners.
Het is tenslotte jouw probleem.
|
