• "Je lekker voelt", dit treedt op na ongeveer 30 minuten ontspannen hardlopen, het inspannen gaat dan makkelijker, er ontstaat een stemmingsverhoging en een gevoel van harmonie met de omgeving

• "Je uitgerust voelt", vermoeid voelen na een dag werken en toch gaan inspannen, kan de vermoeidheid doen afvloeien en nieuwe energie geven.

• "Je rustiger voelt", hardlopen heeft een kalmerende en verfrissende werking, tijdens het hardlopen ga je minder verward denken het wordt makkelijker om je gedachte te focussen. Helder denken neemt toe.

hardlopen heeft ook effect op het denken, enkele veranderingen zijn:

• Losmaken uit de gewone gedachtestroom, ofwel het losmaken van het denken over allerlei dagelijkse beslommeringen, tijdens het hardlopen worden de gedachten meer lichaamsgericht.

• Doorbreken van de dwangmatige gedachtestroom (piekeren).

• De vrije associatie van het denken, na 30 minuten ontspannen hardlopen staat het bewustzijn volledig open voor nieuwe aspecten en schijnt minder beperkt te zijn door dagelijkse beslom- meringen en emoties.

• Het probleemoplossend denken, door hardlopen wordt een probleem als het ware meer op afstand gezet, waardoor men op een andere wijze kan gaan denken.

n het psychiatrisch ziekenhuis komen nog enkele extra moeilijkheden en mogelijkheden om de hoek kijken bij het hardlopen met cliënten:

• Uit de praktijk blijkt dat het bij veel cliënten moeite kost om de eerste stap te zetten om te starten met hardlopen, veel cliënten hebben een verstoorde of minimale bewegingsachtergrond (dropouts op school of sportvereniging). Tevens is het verwachtingspatroon van cliënten van de runningtherapie verkeerd, cliënten denken dat ze meteen alles moeten kunnen, na de eerste deelname zeggen veel cliënten "het was veel makkelijker dan ik verwacht had ".

• Als cliënten eenmaal gestart zijn slaat de moeizame start vaak om in te fanatiek en grenzeloos bezig zijn, opvallend is dat veel cliënten erg slecht hun energie kunnen verdelen, en dit ook veel tijd kost voor hier verbetering in zit.
  Mijn taak is dan ook vreemd genoeg voornamelijk afremmend en niet zo zeer motiverend, achterliggende oorzaak hiervan is mijns inziens dat achter de meeste depressies een fanatisme schuil gaat die zich uit in een alles of niets gedrag, dit gedrag leidt natuurlijk vaak tot passiviteit.

• Een bijzondere groep, maar groeiend aantal, is de groep voornamelijk vrouwen die hun eigen lichaam ontkennen, deze groep is moeizaam corrigeerbaar.
  Als deze cliënten hun lichaam gaan voelen ontstaan er soms herbelevingen of verdriet, tevens vaak verzet tegen het hardlopen om dit gevoel niet meer terug te krijgen. Meestal lukt het wel om cliënten hier goed mee om te leren gaan al kost dit veel tijd, energie van de cliënt zowel als veel energie van de runningtherapeut.