De Hoofdlijnen van
De Nieuwe Openbaringen

Zoals deze mediamiek zijn doorgegeven aan

JOKOB LORBER (1800-1864)

  Al eeuwen lang is de mensheid op zoek naar de wortels van haar bestaan. Voortdurend hebben wetenschap en religie antwoorden gezocht op de vragen naar onze basis. In de formuleringen ervan, welke zich steeds weer wijzigden in de tijd, komen we vaak de termen eeuwig en oneindig tegen, alsof wij iets proberen te beschrijven wat net een dimensie hoger ligt dan de mens kan bevatten. In de 'Nieuwe Openbaringen', welke Jakob Lorber mediamiek mocht ontvangen, komen we deze hogere dimensie tegen in de vorm van een oneindige eeuwige Geest, die de basis blijkt te zijn van ons bestaan. Deze Oerbron van Leven laat een geweldige stroom energie in de vorm van gedachten en wilskracht de oneindige ruimten in stromen, waar het overal leven schept, dat zich vervolgens ontwikkelt en weer terugkeert naar diezelfde oerbron, welke God wordt genoemd. In deze voor onze begrippen oneindig lange cyclus zien wij als het ware onze zichtbare schepping uit een hogere dimensie, een geestelijke en hogere wereld, materialiseren en zich ontwikkelen, om uiteindelijk vervolmaakt terug te keren naar de geestelijke wereld. Een cyclus waarin God vanuit zichzelf schepselen creëert, welke zijn geestelijke kinderen worden genoemd. Zo is Hij creatief  bezig in talloze scheppingsperioden van eeuwigheid tot eeuwigheid.

     Onze huidige scheppingsperiode is ook in de geestelijke wereld begonnen. God schiep grote geestelijke wezens naar zijn eigen beeld, de oer-aartsengelen. Deze riepen op hun beurt zelf weer meerdere op hen gelijkende geestelijke wezens in het leven. Zo ontstonden er legioenen engelen, die zich volgens Gods orde in broederliefde zouden behoren te ontwikkelen, totdat zij uiteindelijk als volkomen vrije wezens Zijn evenbeelden zouden zijn geworden. Om dit mogelijk te maken, hadden deze wezens een volledige vrije wil meegekregen. Het was dus te voorzien, dat een deel van hen, toen zij zich bewust werden van de geweldige mogelijkheden en grote macht, welke hen door God was gegeven, hoogmoedig zouden worden en hun eigen weg gingen, waarbij zij langzamerhand hun oorspronkelijke Bron van leven vergaten. Zo verviel een deel, onder leiding van Lucifer in eigenliefde en zelfverheerlijking. Tijdens dit proces verdroogde op den duur hun voedende levensstroom uit God op en verstarden zij uiteindelijk tot materie, de zichtbare kosmos. Voor deze gevallen, gematerialiseerde geesten, heeft God een heilsplan opgesteld om ze te verlossen van hun eigenliefde en terug te voeren naar Zijn heilige orde, de liefde tot God en Zijn schepselen. Volgens dat plan ontwikkelden zich uit deze ruimtestof onder invloed van Gods natuurwetten door verdichting de oernevelen en de talloos vele sterrenstelsels, waar dit zogenaamde verlossingswerk plaats vindt. Dat houdt in dat daar, volgens dezelfde natuurwetten, de afzonderlijke elementen zich tot steeds complexere verbintenissen verenigen, welke natuurzielen genoemd worden. We zien een ontwikkelproces, beginnend bij de afzonderlijke atomen, zich evolueren tot moleculen en die weer tot cellen en organismen. We zien steeds hogere levensvormen ontstaan, die trapsgewijs omhoog geleid worden via het natuurrijk van de mineralen naar de plantenwereld, vervolgens via de dierenwereld tot het rijk van de mens. De ontwikkelingsleer van Darwin, maar dan wel vanuit een alles omvattend geestelijk perspectief!

     Deze natuurrijken worden in de Nieuwe Openbaringen geestelijke louteringsscholen genoemd, omdat de natuurzielen op deze geestelijk-lichamelijke ontwikkelingsweg geleid worden om hun tijdelijk lichamelijk omhulsel te leren bouwen en te gebruiken. We zien zo steeds complexere organismen ontstaan, waarbij onderlinge 'samenwerking' van levensbelang is. Zo wordt langzamerhand de zelfzucht overwonnen en wordt de weg terug gevonden naar de hemelse ordening van het elkaar dienen in wederzijdse liefde. De mens vormt als laatste zichtbare materiële schakel van deze ontwikkelingsketen, de overgang terug naar de geestelijke wereld, die voor hem bij zijn dood begint. Ook de mens doorloopt op deze aarde een louteringsschool. Wat inhoudt dat hij, onder invloed van een nauwelijks bewuste Goddelijke leiding (liefdesvonkje), in het aardse leven een wat genoemd wordt 'vrijheidsproef' moet afleggen. Door in volle vrijheid de waarde van de liefde tot God en de medemens te ontdekken en ze vrijwillig toe te passen in zijn leven, ontwikkelt de mens zich steeds verder tot kind van God, om tenslotte de ware vrijheid en zaligheid van het eeuwige leven van de geest binnen te gaan.

     De meeste mensen van deze aarde betreden na de dood van hun lichaam nog onvolmaakt de geestelijke wereld van het hiernamaals. De Goddelijke liefde biedt hen daar echter nieuwe mogelijkheden om zich verder te ontwikkelen, zodat ze tenslotte toch allemaal tot voleinding komen. Het Goddelijk heilsplan van de algemene verlossing kent dus volgens de Nieuwe Openbaringen geen eeuwige verdoemenis!! Om het einddoel te bereiken, komen de nog onrijpe zielen aan gene zijde eerst in een overgangsgebied, een soort droomleven waarin zij vele ervaringen opdoen, gebaseerd op wat in dit lichamelijk leven is geleerd. Gebeurtenissen die, al naar gelang hun geaardheid, als hemels of hels worden ervaren. Hemel en hel blijken geen plaatselijke bepalingen te zijn, maar geestelijke ontwikkelingsstadia van de ziel. Sterk op zichzelf gerichte, aards gebonden zielen worden veelal verder opgevoed, door ze opnieuw in het leven te roepen op andere stoffelijke werelden, of ook wel weer op onze planeet Aarde (reïncarnatie). God neemt dan wel uit wijze en liefdevolle redenen de herinnering aan het vorige bestaan tijdelijk weg.

      Toen de ontwikkeling van de mensheid voldoende ver gevorderd was, om hen de grote liefde van God in Zijn schepping te tonen, is God als mens Jezus op deze aarde gekomen om de mensen voor te leven wat Liefde is. Hij heeft ons laten zien en geleerd dat leven liefde is en dat dat het enige is wat waarde blijkt te hebben, en dat Hij zelf  de Liefde is. Jezus heeft de Mozaïsche wetten als volgt samengevat in Gods liefdeswet, de basis van de Nieuwe Openbaringen:

"Heb God lief boven alles, en je naaste als jezelf."

Door deze grondwet daadwerkelijk in de volle vrijheid van het leven toe te passen, worden wij als Jezus zelf, kinderen van God.

Inleiding tot de Nieuwe Openbaringen, vanuit christelijk perspectief gezien.