Ga direct naar de nieuwsbrieven Nieuwsbrief dec 2014

slechts dertien kilometer naar sakko
er is nooit een echte weg geweest
vierwiel gedreven klauterend over stenen
omweggend bijna door gecultiveerd land
kleine stroompjes moeiteloos passerend
door velen nagezwaaid

klimmend, klauterend
glijdend langs de afgrond
kruipt een vierwieldrive
toch vooruit

tweehonderd kilometer
alleen zand en stenen
in een in deze tijd
frisgroen landschap

een stel zieken uit de heuvelen mee terug
de maag van gezonden komt al in opstand
hobbelend
hellend
spierentegenspannend spannend

honderd vijftig mensen
podoconiosis patiënten
uit hordam balta
twintig tegelijk in de ambulance
aangevoerd
wij zaten tegen de zon in
zagen we daardoor de voeten niet
ook vanuit de schaduw
was het moeilijk olifantsbenen te ontdekken
maar patiënten waren het
geweest
het gaat goed met podoconiosis
in hordam balta
Overhandiging cheque van centrum Oosterwal door de arts Michael Mooij

Donatievan de Stichting Solidariteitsfonds Gouwe Daad

In 2009 ontvingen wij een bijdrage van 2000 euro van de Stichting Solidariteitsfonds Gouwe Daad. Deze Stichting organiseert in de regio Gouda verschillende activiteiten om gelden in te zamelen. Ieder jaar selecteren ze drie kleinschalige concrete projecten die elk met een bijdrage van 2000 euro gesponsord worden. Hartelijk dank Gouwe Daad!

Donatie van de stichting Kringloopwinkel Keer op Keer in Heiloo

Op 26 maart 2009 hebben wij een donatie van 3000 euro van de stichting kringloopwinkel Keer op Keer ontvangen. Deze winkel draait geheel op vrijwilligers en de opbrengst komt ten goede aan verschillende goede doelen.
Op de foto ziet u hoe onze penningmeester (en tijdelijk voorzitter) Wieger Dijkstra een cheque ter waarde van 3000 euro van de voorzitter van de stichting Keer op Keer in ontvangst neemt.
Wij, en onze lokale partners in Ethiopië, danken de stichting ‘Keer op Keer ‘ voor deze geweldige donatie.

Donatie Keer op Keer

Grote donatie van de Lions clubs Langedijk en Heerhugowaard

De Lions clubs Langedijk en Heerhugowaard voeren al 5 jaar gezamenlijk actie voor goede doelen door middel van een “Film in de Polder” project.
In 2009 hebben deze Lions clubs onze stichting uitgekozen als een van de goede doelen voor hun jubileum voorstelling. Alle sponsorpakketten voor het “Film in de Polder” project waren, dank zij de inzet van de Lions leden,  verkocht
Dat het ook dit jaar een groot succes werd blijkt wel uit de geweldige donatie die wij mochten ontvangen. Maar liefst 5000 euro!
Wij zijn heel blij met deze donatie van de Lions clubs. Hiermee kunnen we de komende jaren de lokale voorlichtingsactiviteiten over de ziekte podoconiosis  uitbreiden. Goede voorlichting is noodzakelijk om meer patiënten te kunnen helpen en vooral ook de ziekte te kunnen voorkomen.

Lions

Nieuwsbrieven

Nieuwsbrief juni 2005 Nieuwsbrief 6-12-2010
Nieuwsbrief november 2006 Podoconiosis in the Dembidollo and Nekemte area 2011
Nieuwsbrief december 2007 Nieuwsbrief december 2011
Verslag podoconiosis mrt-apr 2007 Nieuwsbrief december 2012
nieuwsbrief december 2008 Nieuwsbrief december 2013
Jaarverslag 2007 Nieuwsbrief 2014
Nieuwsbrief december 2009  
nieuwsbrieven zijn in PDF formaat  

Links

http://ethiopie.startpagina.nl
The International Podoconiosis Initiative
National Podoconiosis Action Network’s (NaPAN)
Podoconiosis: endemic non-filarial elephantiasis


Ervaringen

Ontmoeting


In april 2006 hebben Anita en ik namens de stichting een bezoek gebracht aan de verschillende klinieken. Hoe verder we reizen, hoe simpeler het leven zich aan ons toont. Een snelweg (grotendeels nog in aanleg) wordt een oude weg vol met kuilen en gaten. De derde dag is ook het asfalt op de weg verdwenen. Af en toe een, standaard zwaar overbeladen, vrachtwagen als tegenligger. Hier verplaatsen de mensen zich nog lopend. Uren lopen naar school, naar het land, naar de markt. Veel vrouwen die kromlopen met zware takkenbossen op hun rug. De stenen huizen worden schaars, we zien vooral ronde rieten hutjes en overal lachende mensen en zwaaiende kinderen. Hoe verder we reizen hoe meer we als buitenlanders een bezienswaardigheid zijn. Als koninginnen blijven we zwaaien.
Na 3 dagen komen we aan in de regio Dembidollo, in het westen van Ethiopië. Een hartelijk weerzien met onze vrienden op de missieposten. Zoveel verhalen te vertellen. De elefantiasisprogramma’s lopen zo goed dat de klinieken nu zelfs met wachtlijsten werken. De volgende dag een verrassing. Daar staan de mensen die 2 jaar geleden als eerste gebruik hebben gemaakt van het microfinancieringsprogramma. Vol trots laten zij hun geiten zien. Veel zwangere en jonge geitjes. Anita krijgt bloemen en een klein geitje in haar armen gedrukt. Ik neem een foto. Een man blijft steeds maar iets aan me vragen, hij trekt aan mijn arm en wijst op mijn neus. Moet ik iets ruiken? Ik zoek een tolk en dan begrijp ik het. De man vertelt me dat zijn voeten niet meer stinken en dat hij nu schoenen draagt. Hij schaamt zich niet meer voor zijn ziekte. Hij hoort er weer bij. Hij is nu een trotse boer met een kleine kudde geiten. Anita en ik worden stil van alle verhalen die we deze dag en de volgende dagen horen. In diepe bewondering voor de zusters en gezondheidswerkers die zich iedere dag zo ‘vanzelfsprekend’ inzetten om het leven van deze patiënten te verbeteren.
Cora Ney- Bruin, april 2006

Zij was zo mooi
zeventien jaar
prachtig koppie
onwaarschijnlijk goed gekleed
opperste elegantie
de voeten van een olifant
dik, hard, breed uitgezakt
knobbels, wratten
uiterst schoon
klem in een basketbalschoen

i felt like crying
dat deed ik later

zij was de middelste
van de vijftig mensen
die hun benen ter keuring aan mij aanboden

de tijd voor een ontmoeting was te kort
atem djurtu-hoe gaat het
nora-ga zitten
even voelen aan de benen
even ruiken aan de tenen
gala toma-bedankt
negati gala-ga in vrede

handen wassen deed ik niet meer
er was ook bijna nooit water

fotograaf shambi was getroffen
door het respect waarmee we volgens hem
de mensen benaderden
dat we ze aanraakten

wat ging er in die mensen om
na een dag heenlopen
een dag wachten
minder dan vijftig procent kans
gezien en bevoeld te worden
door mij
een dag teruglopen
soms een halve tot een euro troost
soms niets
zomaar geven leidt tot niets
hopeloze hoop
op een wonder
van mij

door Quintus van Mastrigt – huisarts-
en medewerker van de stichting





wollega.ethiopie@gmail.com

 


English website