Verklarende woordenlijst van gebruikte afkortingen en woorden

NGO	Non-Governmental Organization
KNK	Kokkyo naki Kodomotachi (Japanse naam voor: Kinderen zonder Grenzen)
UP	University of the Philippines
IC	International Center (studentenhuis waar ik woon)
CD	Community Development
CSWCD	College of Social Work and Community Development
Jeepney	Tot busje omgebouwde jeep, veel gebruikt openbaar vervoersmiddel hier
Ikot	Jeepney die rondjes over de campus rijdt
Tita	Filipijns voor tante
Tito	Filipijns voor oom
Lola	Filipijns voor oma
Lolo	Filipijns voor opa
MRT	Metro in Manila

1 maart 2005
Hier ben ik weer! Ik was vorige week dus in Cebu om Lola in het ziekenhuis te bezoeken. Dat was toch wel fijn om haar gezelschap te kunnen houden en ik heb ook een aantal keer dwarsfluit gespeeld. Volgens mij vond ze dat wel heel erg leuk! Het ziekenhuis hier is toch wel heel erg anders dan in Nederland. Zo zijn er bijvoorbeeld geen vaste bezoekuren, dus kunnen mensen ieder moment van de dag langs komen. Ook kan iedereen die wil zo lang als ze willen blijven, dus Lolo slaapt ook in het ziekenhuis en gaat alleen weg om af en toe te douchen of om zondag naar de kerk te gaan... Ik heb dus het grootste gedeelte van de week in het ziekenhuiskamertje van Lola gezeten (ze heeft wel een kamer voor haarzelf). Toch wel vermoeiend... Het vreemdste vond ik nog dat haar kamer geen ramen had! Dus binnen kon je helemaal niet het verschil tussen dag en nacht zien en volgens mij kan het echt niet (psychologisch) gezond zijn om voor een aantal weken geen daglicht te zien! Ach ja...
Nu ben ik dus weer terug in UP. Het eind van het semester komt al in zicht en in IC is dat wel echt te merken, want mensen gaan een voor een weg... Deze week zijn de eerste japanse meisjes vertrokken, donderdag vertrekt Mi Jeong (Koreaans buurmeisje)... Tegen het eind van de maand is IC dus een stuk leger en stiller... Bah ik haat afscheid nemen, dus dat wordt niet zo leuk, maar ja.
Gisteravond naar een 'feestje' van Melissa (was mee naar Zambales) geweest. Ze had wat mensen in haar condo (appartement) uitgenodigd om gezellig samen te eten en de oscar uitreikingen te kijken. Was wel gezellig en vooral ook leuk om de 'Full Brighter's', die ik dus van Zambales ken, weer te zien.
Nou dat was het wel weer voor nu.

15 februari 2005
Ik weet niet hoe duidelijk het in Nederland in het nieuws was, maar gisteren waren er wat bomaanslagen in de Filipijnen, waarvan eentje in Manila. Wilde even zeggen dat alles nog oke is met me, en voor zover ik weet ken ik niemand die het van dichtbij heeft meegemaakt. Toch schrok ik wel van het nieuws, want de bus ontplofte in Makati, vlakbij een MRT station, waar ik en heel wat IC vrienden van me toch wel regelmatig voorbij komen... Gelukkig ga ik niet zo vaak met de bus, en ik denk dat ik dat de komende tijd ook maar even niet doe. Toch heeft het ook geen zin om mezelf op te sluiten in UP, dus natuurlijk ga ik er nog wel op uit...
Gisteren was het valentijn, en dus hadden Anna en ik geen zin om zielig thuis te blijven zitten terwijl bijna iedereen een 'date' leek te hebben. Dus zijn we naar de film geweest... Was wel gezellig.
Deze week is de UP Fair, wat betekent dat in de Sunken Garden (een groot grasveld in het midden van de campus) de hele week iedere avond/nacht concerten worden gehouden. Ik ben van plan om er vanavond met wat ic mensen heen te gaan.
Zaterdag vertrek ik naar Cebu... Dat was het wel voor nu, niet zo vrolijk, maar het gaat verder wel oke hier hoor.

11 februari 2005
Zaterdag 5 februari hadden we weer een field trip voor community development. Dit keer gingen we arbeiders van een fabriek (General Mill Cooperation) bezoeken die al vier maanden aan het staken waren. Ze hadden vlakbij de ingang van de fabriek (in Metro Manila) een soort kampje opgebouwd, en dat hebben we bezocht. 's Ochtends vooral wat gesprekken met de arbeiders gevoerd, over hun situatie en de problemen waarom ze besloten tot staking. Het kwam erop neer dat hun salaris te laag was en dat er te weinig reguliere arbeiders worden aangenomen en steeds meer (tijdelijke) contract arbeiders, dus dat daarmee de arbeiders steeds meer onzekerheid kregen over hun werk situatie. 's Middags hadden ze een soort programma voor ons georganiseerd, met vooral veel speeches (die ik helaas niet echt kon volgen) en een paar culturele presentaties zoals zang en dans... Ik vond de dag echt heel vermoeiend want het kamp van de staking bevond zich op een verkeerseiland onder een soort brug. We zaten dus midden in het drukke verkeer, met rijbanen links en rechts van ons en ook nog eens boven ons. Veel lawaai en vervuiling, dus daar kreeg ik aan het eind van de dag wel een beetje hoofdpijn van. De ochtend (met de gesprekken met de arbeiders) vond ik wel heel interessant, maar de middag was eigenlijk vooral vermoeiend en niet zo boeiend meer... Ach ja. Toch wel weer een ervaring hoor, want ik sta er eigenlijk wel van te kijken dat de staking al zolang aan de gang is en nog steeds doorgaat ook al lijkt het erop dat ze toch niet tot een echte oplossing zullen komen. Het bedrijf heeft namelijk al gezegd de fabriek te sluiten, maar toch geloven de arbeiders dat ze de situatie nog kunnen veranderen door middel met de staking. Ik vroeg me wel af hoe lang ze nog van plan zijn daar te zitten, mocht het echt waar zijn dat de fabriek definitief zijn deuren sluit...
Zondag 6 februari had ik met tita Eging afgesproken, want ze was in Manila. Mama's nicht, Tita Maimai, had namelijk haar 'vow' voor non en daarvoor was tita Eging dus naar Manila gekomen. We hebben vooral wat toeristische plekjes bekeken, en dat was wel gezellig op zich.
Afgelopen woensdag met Janina even naar China Town geweest, want het was namelijk chinees nieuwjaar. Er waren ook veel van die draken-mannen-dansers op straat die winkels afgingen om hun te zegenen of zo. Dat was wel heel erg mooi om te zien, ook al kregen we wel een beetje oorpijn van al het knalvuurwerk dat elke keer weer werd afgestoken.
Lola (oma aan mn vaders kant) ligt nu al ruim twee weken in het ziekenhuis, iets aan het hart... Het gaat niet zo goed met haar, dus komt papa volgende week naar de Filipijnen. Ik ga dan ook naar Cebu. Tito Oliver is er al en Ruthie en Abie gaan er dit weekend ook heen. Ik hoop echt dat alles nog goed komt, want ik maak me wel zorgen om haar...

1 februari 2005
Afgelopen vrijdag dus mn eerste tentamen. Ging wel oke denk ik. Ik had de twee avonden vantevoren echt superhard geleerd, terwijl de stof eigenlijk niet eens zo heel erg ingewikkeld was. Het meerkeuze gedeelte van het tentamen was niet zo moeilijk, maar de essayvragen (die toch wel de meeste punten opleveren) vond ik nog best moeilijk, zo in het engels... Ach ja...
Dit weekend had ik dus mn eerste field trip. Vantoren was ik toch wel een beetje zenuwachtig, want ik wist niet echt wat me te wachten stond. Ik vond het dus wel een geruststellend idee dat Janina ook mee was (we zijn klasgenoten in CD100). Maar ik vond het echt een heel stuk leuker dan ik vantevoren had verwacht.
We gingen dus een boeren/vissers community bezoeken in Batangas. Dat is ongeveer 4 uur rijden van Manila, dus we moesten vroeg opstaan. Zaterdag stonden we dus al om half 6 's ochtends bij het gebouw van CSWCD, klaar voor vertrek. Hoewel ze donderdag tijdens de les echt gedreigd hadden hoe dan ook om half 6 te vertrekken, of je er nou wel of niet zou zijn, duurde het uiteindelijk tot bijna half 7 voordat we zaterdagochtend ook daadwerkelijk vertrokken. We hadden twee jeepneys gehuurd. Niet echt de meest comfortabele manier van reizen, maar het was in ieder geval wel heel gezellig in de jeepney. Het laatste uur was minder leuk, want de community die we bezochten (Hacienda Looc) is echt in de middle of nowhere, dus moesten we het laatste stuk over een stoffige zandweg. Toen we er zo tegen het middaguur dus aankwamen, zagen we helemaal bruin van het stof en al het zand. We logeerden in groepjes van twee, drie of vier in gastgezinnen. Ik logeerde samen met Abby en Glady bij Nanay Hermie en Tatay Andy. Ze hebben vier kinderen, twee jongens en twee meisjes. We hebben vooral veel opgetrokken met de oudste, Lhen-Lhen (14 jaar, maar ze leek ouder). Zaterdagmiddag hebben we met wat klasgenoten en een aantal mensen uit het dorp hun land en omgeving een beetje bekeken. Best mooi gebied. Ze hadden tomatenvelden, en verbouwden allerlei soorten fruit (waaronder groene mango's en kokosnoten). Mjam... Verder lag het dorp aan het strand (duh, logisch als het vissers zijn), dus dat was ook wel mooi... Hun situatie is wel zorgwekkend, want er zijn allerlei plannen om het gebied om te bouwen tot een toeristisch strandoord. Ook zijn ze al bezig om een snelweg richting manila te bouwen en ik zag dat de werkzaamheden daarvoor al begonnen waren. Het bergachtig gebied wordt er echt wel door verpest... Maar het ergste is nog dat de 'rijke developers' bijna niets overleggen met de boeren van het gebied. Dus vandaar dat de boeren van hacienda Looc ook wel in opstand komen nu. Door de werkzaamheden was Tatay Andy vorige week gewond geraakt. Hij was namelijk nog aan het werk toen er ineens een explosie was voor de werkzaamheden van de snelweg. Hij werd geraakt door een rots. Echt erg. Ik heb hem dus tijdens het weekend niet zoveel gezien, want hij lag de meeste tijd in bed, maar hij kon al wel een beetje rondlopen. Wanneer hij weer aan het werk kan weet ik niet. Abby, Glady en ik hebben tijdens het weekend zoveel mogelijk geholpen in het huishouden. We hebben ons vooral bezig gehouden met koken en afwassen en zo, want Nanay Hermie had het door het ongeluk van Tatay Andy echt ontzettend druk. Toch was ze heel lief voor ons en ik voelde me er echt welkom. Het gezin had wel een huis van steen, elektriciteit en zelfs een wc/minibadkamertje binnen, dus dat viel me eerlijk gezegd wel heel erg mee. Toch hadden ze verder echt weinig luxe: geen koelkast, tv, stromend water. We moesten dus de hele tijd met emmers water heen en weer sjouwen als we wilden 'douchen' of afwassen. Ze hadden wel een prive waterputje in hun keuken. Zaterdagavond hadden we met alle klasgenoten en de bewoners een 'solidarity night'. Er werden liedjes en dansjes opgevoerd, een toneelstukje gedaan en heel wat speeches. Voor sommige bewoners was het best emotioneel, want het ging natuurlijk vooral over hun situatie nu... Zondagochtend lekker gezwommen samen met de kinderen uit het dorp. 's Middags weer terug naar de gastgezinnen en voordat we vertrokken een soort van evaluatie gedaan met de hele groep. Zo rond half 5 vertrokken we weer met de jeepney (over de stoffige zandweg) terug richting Manila.
Ik vond het echt een hartstikke leuke/goede ervaring. Hartstikke leerzaam om eens te zien hoe de situatie van de lokale (boeren) bevolking is. Echt absoluut niet te vergelijken met de situatie in Nederland, dus het heeft wel indruk op me gemaakt...

26 januari 2005
Long time no update, maar hier ben ik weer.
Wow ik zit nu 'al' ongeveer op helft van mn verblijf hier. Afgelopen week was precies mid-semester, wat betekent dat ik deze week toch eindelijk een beetje serieuzer moet studeren aangezien er tentamens zijn. Ik denk dat het wel oke zal gaan, maar toch ben ik wel erg benieuwd naar het tentamen, want ik weet niet echt goed wat me te wachten staat. Verder heb ik het dus de afgelopen tijd een beetje druk gehad met mn studie. Vorige week had ik een presentatie. Dat ging volgens mij wel oke, ook al was het natuurlijk wel even wennen om een half uur in het Engels vol te moeten praten. Het onderwerp was niet zo ingewikkeld (Maslow; voor de psychologen onder ons geen onbekende), dus daar was ik wel blij om.
Verder heb ik besloten te stoppen met het vrijwilligerswerk voor KNK. Ik merkte toch wel dat ik een beetje moeite had om er mn 'plekje' te vinden daar. Het communiceren ging dus niet zo gemakkelijk omdat ik dus niet echt Tagalog kan, en verder kreeg ik weinig begeleiding van de andere stafleden, waardoor ik niet goed wist wat ik nou precies kon doen. Ook denk ik dat één dag per week eigenlijk te weinig is om de kinderen echt goed te leren kennen. Dus al deze factoren hebben ervoor gezorgd dat ik nu dus niet meer daar heen ga. Wel heb ik vorige week een goed 'eindgesprek' gehad met de stafleden van KNK dus dat was wel fijn. Agnes (de hoofd van de organisatie) had me ook uitgelegd dat ik eigenlijk een beetje op het 'verkeerde moment' was gekomen (hoewel ik wel welkom was natuurlijk). Ze waren in november/december namelijk hartstikke druk met de verhuizing en ook waren ze net van 14 naar 7 stafleden gegaan. Dat zorgde natuurlijk wel voor extra stress, dus hadden ze niet echt veel tijd om mij wat meer uit te leggen over hun werk en beter te begeleiden.
Vorige week moesten we voor CD naar een demonstratie van boeren en daar mensen interviewen. Janina en ik vonden het wel heel erg typisch dat de docenten tijdens de les hun politieke mening zo naar voren laten komen en zelfs als huiswerk opgeven om naar een demonstratie van de communistische partij te gaan. Daar hebben we dus nog een hele tijd over zitten praten. Ik ging dus samen met Janina naar die demonstratie en gelukkig kwamen we snel wat klasgenoten tegen. Die hebben ons geholpen met het interviewen, want natuurlijk is ons Tagalog niet goed genoeg om een fatsoenlijk gesprek met iemand daar te voeren. Het was wel heel interessant, want het gaf wel een beetje een beter beeld van de situatie van de boeren hier in de Filipijnen. Komend weekend hebben we onze eerste 'field trip' van CD. Ben wel benieuwd hoor!
Verder ben ik afgelopen vrijdag uitgeweest met wat IC mensen. We gingen naar Cafe Havana in Makati. Het idee was om daar salsa te dansen, maar helaas werd er niet echt veel salsa muziek gespeeld/gedraaid. Toch was het een erg gezellige avond want er was een live-band, die wel zoiets als latin-muziek speelde. Ook waren we in totaal met iets van 15 tot 20 IC mensen daar, dus dat maakte het ook wel extra leuk. Zeker wel voor herhaling vatbaar!
Nu moet ik toch echt weer aan de studie. Moet nog veel in mn hoofd stampen voor het tentamen... haha...

10 januari 2005
Mijn UP-leventje is weer op gang gekomen en dus moet ik weer aan mijn studie hier. Toch betekent dat hier niet dat er geen tijd is voor leuke dingen.
Donderdag ben ik naar een filipijnse film 'Panaghoy sa suba' geweest. Het was namelijk Metro Manila Film Festival hier, en dat betekent dat er voor een paar weken (2 of 3) alleen maar nieuwe filipijnse films werden vertoond in de bioscopen. 'Panaghoy sa suba' is in het bisaya dus dat verstond ik wel redelijk en om het nog wat makkelijker te maken was het ook engels ondertiteld dus kon ik de film gewoon volgen. Het was wel een mooie film, maar wel een beetje sloom verhaal en ook nogal triest...
Afgelopen weekend ben ik naar het strand in Zambales (provincie ten noorden van Manila, ongeveer 5 uur reizen met de bus) geweest. Hiroshi vroeg me vrijdag of ik mee wilde, en omdat ik nog geen concrete plannen voor het weekend had gemaakt leek me het wel heel erg leuk om naar het strand te gaan. We waren in totaal met zn 7-en. Drie Amerikaanse 'Full Bright' studenten (ze hebben een beurs gekregen om in het buitenland aan een onderzoek te werken), twee filipijnse, en Hiroshi en ik dus. Ik kende de rest nog niet vantevoren, want ze wonen niet in het IC, maar het waren echt super gezellige en leuke mensen. We vertrokken zaterdagochtend vroeg en waren zondag in de namiddag weer terug. De busreis was wel vermoeiend, maar op zich wel oke (wel koud hoor, want de airconditioning stond heel erg hoog). We hadden een cottage gehuurd aan het strand en vooral veel gekletst, gehangen, gezwommen en geluierd. Zaterdagavond een kampvuur gehouden en zondagochtend hadden de jongens surfplanken gehuurd. Volgens mij is surfen nogal verslavend want ze waren de hele ochtend in het water om te surfen en kwamen er alleen eventjes uit omdat ze honger hadden. Aan het eind van de ochtend hebben wij (de meiden) het ook nog even geprobeerd om te surfen (met hulp van de twee jongens natuurlijk...). Ik wilde in eerste instantie niet, maar heb het uiteindelijk toch ook maar eventjes geprobeerd. Best moeilijk en ook wel vermoeiend, maar wel leuk. De meeste keren verdween ik kopje-onder in de golven, maar het is me ook een keer gelukt om staand op de surfplank terecht te komen. Goed he?
Heb dus afgelopen weekend een soort mini-vakantie gehad. Echt leuk dat dat hier zomaar kan en zo leer je ook weer wat nieuwe mensen kennen. Duur is het ook niet; heb in totaal minder dan 15 euro uitgegeven (busreis, eten, huur cottage)... Wat een leuk leven is het hier toch... haha..
Nu maar weer 'serieus' aan mijn studie...

5 januari 2005
Jeej het is nu 2005! Ben net vanmiddag weer terug op UP aangekomen. Mijn kerstvakantie in Cebu was echt heel erg leuk en toch ook wel een beetje druk... Ik verbleef de meeste tijd bij tita Eging, zusje van mijn moeder, en die kan de tijd altijd lekker volplannen. Voor de kerst ben ik twee keer naar Ayala (een mall in Cebu City) geweest, vooral om nog wat kerstinkopen te doen. Ook ben ik met mijn nichtje Katrina naar de film 'Taxi' geweest, erg grappig.
Op vrijdag 24 december ging ik langs Lola en Lolo (aan mijn vaders kant), maar 's avonds weer terug naar tita Eging. Ze geeft ieder jaar een feest voor de kinderen uit de buurt. Iedereen is welkom en er zitten ook een paar armere kinderen tussen. Een aantal spelletjes gedaan, spaghetti en ijs gegeten en 'exchanging gifts' gedaan. Zo rond half 11 of zo was het afgelopen, maar we bleven nog met zn vijven (tita Eging, tito Franklin, mijn neefjes Francis en Atong en ik) wakker tot het 12 uur was zodat we de cadeautjes konden openmaken. Vooral Atong (11 jaar) was echt super benieuwd naar de cadeautjes en kon haast niet wachten!
Op kerstdag (25 december) gingen we voor de lunch naar Lolo (aan mijn moeders kant). Ook de rest van de familie was daar dus het was wel gezellig. Natuurlijk lekker veel gegeten... haha..
Zondag ook weer op bezoek bij familie. Ik kende niet eens iedereen want het was bij een tante en neef van mijn moeder, en hun kinderen zijn dus intussen tweedegraads neefjes en nichtjes van mij... Weer veel gegeten... 's Avonds weer naar een kerstfeest van ik-weet-niet-precies-hoe-familie-maar-op-een-of-andere-manier-toch-familie. Dat was erg leuk. Eerst weer gegeten (volgens mij ben ik deze vakantie echt aangekomen...) en daarna gezellig karaoke gezongen. Ik heb ook een paar keer gezongen, echt heel leuk eigenlijk. Ate Donna en Kuya Ivan (gewoon eerstegraads cousins) waren er en ook wel meerdere 'jongeren' dus hebben we op gegeven moment ons een beetje 'afgezonderd' van de rest om wat meer te kletsen en te drinken.
Maandag de 27ste naar het strand in Argao. Mijn Lola aan mijn moeders kant komt uit Argao, dus ook daar kwamen we weer tweedegraads familie tegen. Verder een beetje gezwommen en zo. Leuk hoor.
Dinsdag ging ik naar Tita Baday en heb daar een nachtje geslapen. 's Middags met Ate Donna naar een salon voor een manicure. Wel grappig, want dat doe ik normaal echt nooit, maar het is hier hartstikke goedkoop, dus ik dacht 'waarom ook niet?'.
Woensdagochtend vertrokken we voor 7 uur met hun schattige autootje (ik heb niet veel verstand van merken maar ik heb er een foto van gemaakt) richting het noorden van Cebu. We hadden niet echt een concreet plan waar we precies heen zouden gaan, maar zouden gewoon kijken voor een leuk strandplekje. Uiteindelijk in Medellin (bijna in het topje van Cebu) een heel rustig plekje gevonden. Het leek bijna een prive strand, want we waren er de enige gasten. Echt heel leuk.
Voor nieuwjaar ging ik naar Lola en Lolo. Ik ging er al de 30ste heen en bleef 2 nachtjes slapen. Op de 31ste heb ik samen met Katrina boodschappen gedaan. O.a. veel fruit gekocht, want 13 ronde vruchten met nieuwjaar brengt geluk... 's Middags gingen we ook nog op bezoek bij tita Lulu en tita Vivian (ook weer tweedegraads familie, maar ik ken ze wel redelijk goed). Wel leuk om ze te zien en volgens mij vonden ze het ook heel leuk dat we nog op bezoek kwamen voordat ik weer terug naar Manila zou gaan. Oudjaarsnacht was verder niet superspectaculair, maar wel gezellig. Met Katrina dvd gekeken en natuurlijk om 12 uur 's nachts het gebruikelijke 'happy newyear!!' met eten, een heel klein beetje vuurwerk (van tito Leo) en foto's. Lola en Lolo gingen zo rond 1 uur naar bed, maar ik bleef nog met Katrina kletsen tot 3 uur 's nachts.
Mijn jaar begon helaas niet zo heel erg goed, want 1 januari was ik ziek. Toen ik weer terug bij tita Eging was bleek zelfs dat ik koorts had, dus maakte iedereen zich wel een beetje zorgen om me. Heb wel medicijnen gehad en die hielpen wel. Zondag was ik nog steeds een beetje ziekjes, dus mocht ik maandagochtend niet zoals gepland terug naar Manila vliegen... Daarom ben ik i.p.v. maandag pas vandaag (woensdag) teruggevlogen. Maandag en dinsdag dus vooral wat extra uitgerust. Ik ben blij dat ik nu weer gewoon beter ben en dat het dus niets ernstigs was... Koorts is namelijk niet echt een goed teken hier, want alle enge tropische ziektes beginnen met koorts. Waarschijnlijk heb ik met oudjaar iets verkeerds gegeten (ik had namelijk echt veel gegeten en ook allerlei verschillende dingen).
Nu ben ik weer terug in UP en hoewel ik het erg leuk vond in Cebu ben ik ook wel weer blij om weer 'thuis' te zijn.

20 december 2004
Ik ben afgelopen zaterdag naar Cebu gegaan. Nu logeer ik dus de komende tijd bij tita Eging. Donderdag was dus de Lanternparade in UP. En ook nog de Oblation Run. Erg grappig allemaal. Ik had met mn kamergenoot Anna en met Janina afgesproken om naar de Oblation Run te gaan kijken. Het begon echt precies om 12 uur, en eigenlijk stelde het niet zo heel erg veel voor. Er waren zo'n 15 naakte jongens met een masker op hun hoofd die een paar keer heen en weer renden en na ongeveer een minuut was het alweer voorbij. Wel moest ik erg lachen om alle media en drukte die zich bij de Oblation Run verzameld had. Achteraf vroegen allerlei media mensen om een reactie. Vooral Anna, Janina en een paar duitse meisjes die bij ons waren werden een aantal keer gevraagd aangezien ze er nogal buitenlands uitzagen.
Na de Oblation Run hebben Janina, Anna, Hiroshi en ik geluncht in IC. Janina had namelijk nog wat noodles-achtige dingen en groenten die echt op moesten. Dus hebben we in de gezamelijke keuken zowaar gekookt. Dat was de eerste keer dat ik die keuken gebruikte, en eerlijk gezegd ben ik niet echt van plan dat veel vaker te doen. Toch was het een erg lekkere maaltijd geworden!
Zo rond vier uur begon de Lanternparade. Met een aantal IC mensen gingen we erheen. Erg indrukwekkend hoor. Eerst liepen alle deelnemers een rondje over de campus. Daarna was bij het begin van de campus een soort 'optreden' waarbij ieder college zich met hun 'lanterns' presenteerden (met dans en muziek). Er was ook een jury en er waren echt heel veel mensen komen kijken. Echt heel erg leuk. Volgens mij had het college van 'Fine Arts' wel gewonnen, want hun Lanterns waren echt heel erg mooi. Maar ja wat wil je, ze zijn dan ook kunstacademiestudenten... dus echt eerlijk is het niet he. Uiteindelijk was het gebeuren pas om 8 uur afgelopen. Het duurde dus best lang allemaal.
Na de Lanterparade was er nog vuurwerk, maar ik was best moe van de dag en wilde 's avonds nog wel wakker blijven bij het IC Year End Party, dus besloot even een uurtje te slapen. Zo rond half 10 begon het feesje in IC. In het begin was het niet zo boeiend. Niemand wilde dansen, dus iedereen hing maar een beetje op de banken... Na een tijdje werd het echter wel erg gezellig en hebben we met zn allen nog wel gedanst op de dansvloer. Ook nog eventjes Salsa en Merengue gedanst met de Latijns-Amerikaanse studenten. Wel leuk. Na het feest verhuisde half IC naar een bar in Katipunan (straat met veel restaurantjes en bars, vlakbij UP) en hebben daar nog wat gedronken (aangezien ze in het IC niets te drinken aanboden tijdens het feest...). Nog wat gekletst met Wes en Ami (allebei Filipino-Americans) over ons wel of niet filipijns-zijn. Hoewel we al best moe waren zo aan het eind van de dag, was het wel een erg interessant gesprek. Eindelijk wat herkenning...
Vrijdag bestond vooral uit uitrusten, 's avonds ging ik naar tito Oliver's condo en zaterdagmorgen vertrok ik met het vliegtuig naar Cebu. Op het vliegveld kwam ik nog een highschoool-klasgenoot van Katrina (mijn nichtje uit Cebu) tegen, dus heb met haar vrienden samen ingecheckt en gewacht en gereisd.
Gisteren gingen we naar Francis' (mijn neefje) Family Day van zijn middelbare school. Ook heel leuk om mee te maken. Dat ken ik namelijk niet van Nederland. Alle ouders en broers en zussen waren uitgenodigd om te komen, maar ik mocht ook gewoon mee. Iedere klasselaag had een andere kleur t-shirts aan. De vierdejaars (Francis' jaar) was in het rood. Er werden spelletjes gedaan en er was een danswedstrijd. Hierbij streden de verschillende klasselagen tegen elkaar. Aan het eind van de dag werden alle punten opgeteld en bleken de vierdejaars te hebben gewonnen. Ik was wel echt heel erg moe na de dag, dus ging ik vroeg naar bed...
Dat was het wel weer voor nu... Ik weet niet wanneer mn volgende verslag komt, want ik krijg het nog best een beetje 'druk' deze vakantie.

14 december 2004
Deze week heb ik erg weinig les, want het is de laatste week voor de kerstvakantie. Eigenlijk heb ik alleen vandaag les, want donderdag is de Lanternparade (een jaarlijks UP-festijn dat de kerstvakantie inluidt), dus vallen alle lessen vanaf dan uit. Maar toen ik vanochtend naar college wilde gaan, bleek het uit te vallen... Dus alleen vanmiddag een college. Haha.
Afgelopen weekend was het Sportfestival in UP. Alle dormitories organiseren dan sporttoernooien voor de bewoners. Ook het IC had toernooien voor badminton, tafeltennis, volleyball, basketball en voetbal. Hoewel mensen me wel hebben proberen over te halen om mee te doen, heb ik dat uiteindelijk niet gedaan... (Degenen die mij kennen weten wel hoe veel ik van sport hou he?) Wel heb ik eventjes naar een voetbalwedstrijd gekeken zaterdag.
Zaterdagmiddag heb ik Ruthie's (mijn nichtje, dochter van tito Oliver) vrienden ontmoet. Ruthie is lid van een van de vele studentenorganisaties hier op UP en zaterdag waren ze bezig met de voorbereidingen voor de Lanternparade. Heb 's middags dus even geholpen met het knutselen. 's Avonds gingen we met een aantal nog wat drinken bij Sarah's, een soort barretje vlakbij UP, en ook dat was erg gezellig.
Zaterdagnacht sliep ik dus in tito Oliver's appartement. Het hele gezin was dit keer in Manila in plaats van dat wij naar Pampanga (waar hun huis is) gingen. Zondag naar de kerk (met airconditioning, dus ik had het superkoud) en daarna boodschappen gedaan, geluncht en geshopt. Aan het eind van de dag naar de film 'The Incredibles' geweest. Erg leuk! Ze zijn echt helemaal gek op films, en gaan zowat iedere week wel naar de bios. Dus ik zal het komende half jaar heel wat films zien waarschijnlijk...
's Maandags heb ik geen les, dus gisteren ging ik lekker shoppen voor kerstcadeautjes voor mijn familie in Cebu. Ik ging naar Glorietta, een mall best een eind hier vandaan, maar met de MRT (metro) valt het wel mee. Het was erg relaxt winkelen, want natuurlijk is het op maandagochtend vrij rustig in een shoppingmall... Na heel wat geld uitgegeven te hebben moest ik weer vlug terug naar UP, want ik had 's middags met Dino (broertje van Maris) afgesproken. Hij is net vorige week in de Filipijnen aangekomen en blijft hier ook een half jaar, dus we gaan elkaar waarschijnlijk nog wel vaker zien. In ieder geval was het erg gezellig en ook wel even prettig om weer Nederlands te kunnen praten.
Gisterenavond ben ik met vrienden van mijn ouders naar de 'Beatles Night' geweest in een club hier in Quezon City. Erg leuk, hoewel ik wel super jong was in vergelijking met de rest van de groep. Uiteindelijk kwam ik 'pas' om 2 uur thuis, en heb nu zelf ervaren hoe soepel ze zijn met de regels in het IC. Officieel moet je om 1 uur thuis (en in je kamer) zijn, maar ik kon gewoon binnenlopen (de deur was nog open) en er waren ook nog wat mensen wakker en in de algemene ruimtes...
Komende donderdag is er dus de Lantarnparade, zoals ik net al zei. Hoe ik het tot nu toe begrijp is het een soort optocht van alle colleges en organisaties van UP. Ik ben er erg benieuwd naar, dus ga zeker wel kijken. Ook is er 's middags de Oblation Run. Dan rennen jongens naakt (met masker) een rondje over UP. Is een onderdeel van een ontgroening geloof ik... Lijkt me wel lachen, dus ook daar ben ik van plan om eventjes een kijkje te nemen. En tenslotte heeft het IC 's avonds een 'Year End Party'. Dus het wordt wel leuk donderdag denk ik. volgende keer dus een verslag daarvan! O ja, zaterdag vertrek ik naar Cebu voor twee weken en ook daar heb ik erg veel zin in.
Het gaat erg goed hier. Er is hier een hoop te doen, dus dat zorgt er wel voor dat mijn heimwee wel meevalt op het moment. Ben wel benieuwd hoe mijn eerste kerst van huis zal bevallen... Ach ja, ook daar zal ik zoveel mogelijk van proberen te genieten.

10 december 2004
Hoewel ik gisteren nog een verslag heb geschreven, wil ik graag wat 'filipijnse eigenaardigheden' met jullie delen, waar ik gisteravond nogal van stond te kijken.
Ben gisteren dus naar het theater geweest, samen met Janina (duits meisje) en Hiroshi (japanse jongen). In de aankondiging stond dat het stuk in zowel het tagalog, als engels en spaans was. We waren dus wel erg benieuwd hoeveel we dan zouden kunnen verstaan. Uiteindelijk was dat niet erg veel, want zo'n 80% was tagalog, 15% spaans en 5% engels... In ieder geval, we hebben er toch wel van kunnen genieten. Het was best mooi, met dans, zang en drama. Volgens mij was het tagalog best diepzinnig en poetisch want ik begreep er echt niets van hoewel ik meestal toch wel bijna de helft van het tagalog kan verstaan. In ieder geval het grappige was dus, dat je bij de ingang van het theater een garderobe had voor mobiele telefoontjes. Natuurlijk draagt hier niemand een jas, dus een gewone garderobe die wij kennen hebben ze hier niet. Maar dus wel eentje voor mobiele telefoontjes want dat heeft iedereen wel. We moesten er eigenlijk erg om lachen, want het laat wel zien hoe verslaafd en afhankelijk mensen hier zijn van hun mobiel. Zoals tito Oliver op de eerste dag dat ik hier aankwam al zei: "Your cellphone is your identity". Door middel van de 'garderobe' willen ze natuurlijk voorkomen dat er tijdens de voorstelling geen mobieltjes afgaan. Toch zagen we binnen nog heel wat mensen met hun mobiel en er is er ook een afgegaan. Toch wel een beetje ergerlijk, als het echt zo ontzettend wordt benadrukt dat je geen mobiele telefoontjes tijdens de voorstelling aan mag hebben.
Het tweede rare iets waar ik gisteren ook echt van stond te kijken, was dat er midden in de nacht vlak naast het IC 'construction workers' aan de gang waren. En niet heel beschaafd zachtjes, nee echt met boren en weet ik veel wat. Echt een hele hoop herrie. In eerste instantie had ik er niet zo veel last van aangezien ik nog tot drie uur 's nachts heb zitten kletsen in de algemene ruimte van het IC. Maar toen ik om drie uur dus eindelijk wat wilde gaan slapen kon ik echt niet in slaap komen, omdat ze tot zo'n vier uur 's nachts vlak naast mijn kamer aan het boren, of slopen of zo waren... 's Ochtends toen ik om 7 uur weer voor het eerst wakker werd, was het lawaai afgelopen. Vreemd dat ze dat soort werk niet gewoon overdag doen... Er zal vast wel een of andere logica achter zitten, maar die heb ik dus nog niet gezien.
Ja, zo leer ik iedere dag toch weer iets nieuws over dit land. De ene keer is het heel erg leuk, de andere keer nogal onbegrijpelijk...

9 december 2004
Hier weer een verslagje van mij. Vorige week was ik vrij 'luchtig' over de typhoon, omdat het hier in Manila wel mee viel. Zolang ik in UP ben volg ik vrij weinig nieuws, ik lees niet echt de krant en tv-kijken doe ik ook niet. Afgelopen weekend was ik echter bij tito Oliver en heb het nieuws over de typhoon gezien. Wow, in sommige gebieden heeft het echt veel schade aangericht. Vooral op het platteland. Dinsdag tijdens college van CD kwamen een paar 4e jaars studenten vertellen over hun 'field work' op het platteland. Ze zaten namelijk in het gebied dat getroffen was, dus hebben alle ellende persoonlijk mee kunnen maken. Gelukkig zijn ze wel heelhuids thuis gekomen. Hun praatje was vooral in het tagalog, maar ik begreep genoeg van hun verhaal om te begrijpen dat de situatie echt ernstig is. Dat maakte wel indruk op me. Na het weekend zijn allerlei organisaties bezig met het inzamelen van geld en spullen, dus dat is wel goed. Ik merk dat studenten hier (en vooral bij CD) erg betrokken zijn in filipijnse gebeurtenissen en actief zijn in het actie voeren. Behalve dat ze dus bezig zijn met de slachtoffers van de typhoon, is er ook een demonstratie tegen de bezuinigingen in het UP onderwijs geweest en wordt er actie gevoerd voor de zaak 'Hacienda Luisita'. Kort gezegd, gaat dat over de ontzettende onderbetaling (10 peso per dag) en onderdrukking van boeren in het gebied 'Luisita'. Tijdens een protest van de boeren (staking) zijn er mensen neergeschoten: 14 doden en heel wat gewonden. Echt niet te geloven hoe 'machtige' mensen met hun werknemers om kunnen gaan hier. We kregen tijdens de les een film/documentaire hierover te zien. Ook dat maakte erg veel indruk op me, en ik was niet de enige. Er was zelfs een meisje dat tijdens de film moest huilen.
Anyway, ondanks alle ellende gaat het gewone (studenten)leven hier gewoon door. De colleges bevallen me steeds beter, ik merk echt dat ik wel redelijk gewend begin te raken aan de manier van lesgeven. Ook de tagaloglessen zijn erg leuk, maar tot nu toe weet ik nog niet genoeg om echt een gesprek te kunnen voeren. Soms probeer ik bijvoorbeeld in de winkel wel wat te oefenen met korte zinnen en woorden... haha... Gisteren ben ik naar de film 'Imelda' geweest (over de vrouw van Marcos, je weet wel; die zo veel schoenen had). Dat was wel interessant en soms ook wel lachwekkend.
Afgelopen weekend was ik dus weer bij tito Oliver. Niet echt veel spectaculairs gedaan, maar mijn nichtjes houden wel van films volgens mij. Vrijdagavond gingen we naar 'Bridget Jones Diary 2', zaterdagavond naar 'National Treasure' en zondag hebben we de dvd van 'Supersize me' gekeken.
Ook leer ik steeds meer mensen van het IC kennen, dus ook dat is erg leuk. Afgelopen dinsdag was er een vergadering voor IC bewoners. Erg vermoeiend want er werd een hoop gediscussieerd, maar uiteindelijk werden dingen er niet echt duidelijk op. Ik denk dat behalve gebrek aan structuur van de vergadering, ook de cultuurverschillen een beetje belemmeren voor een effectieve manier van beslissen en zo... Ach ja. In eerste instantie ergerde ik me er een beetje aan, maar uiteindelijk kon ik er juist wel om lachen. Na de vergadering heb ik met een paar mensen nog een interessant en leuk gesprek gehad over cultuurverschillen en zo, want ik was niet de enige die vond dat de vergadering soms nogal moeizaam verliep. Omdat je continu nieuwe mensen leert kennen is het soms wel vermoeiend om elke keer opnieuw het 'wie ben je en wat doe je' gesprek te houden, maar intussen ken ik dus al wat meer mensen en kunnen we dus ook 'gewone' gesprekken voeren. Vanavond ga ik met Janina (duits) naar het UP Theatre, ben benieuwd...

3 december 2004
Deze week niet erg veel les gehad. Maandag was een of andere feestdag en vandaag en gisteren waren de lessen afgelast vanwege een typhoon. Uiteindelijk dus alleen dinsdag les gehad. Ik kreeg al wat vragen via de email of ik nog niet was weggewaaid en ook belde tita Eging gisterenavond of ik nog oke was. Eerlijk gezegd kon ik me er niet zo druk om maken. We waren gisteren dus al de hele dag vrij, terwijl het weer overdag nog oke was hier in Manila. Ben dus nog even naar de winkel geweest en heb verder wat huiswerk gedaan en zo. 's Avonds begon het toch wel erg te stormen, maar zolang je binnen blijft is er niet veel aan de hand. Ik had er al een beetje rekening mee gehouden dat de stroom en het water zou weg vallen, maar ook dat bleef nog oke. Gelukkig maar anders zat ik in het donker want ik heb geen zaklamp... Misschien moet ik die maar es gaan kopen binnenkort, want natuurlijk kan de stroom altijd wel een keer uitvallen en dan is het fijn om toch nog wat te kunnen zien he? De ventilator (die ik normaal continu aan heb staan als ik in mijn kamer ben) kon gisteren avond wel uit blijven, want aangezien we niet echt ramen hebben in de zin van glas (we hebben gewoon een soort gaas voor het raam), waaide het flink door de kamer heen. Wel grappig want af en toe viel er in de badkamer wat om, zoals een beker, bakje of flesje en daar schrokken we toch wel van. We (ik en de 'buurmeisjes') konden er wel om lachen.
Nou ja, deze week dus niet erg veel boeiends gedaan. Wel ben ik begonnen met tagaloglessen van een tutor die twee keer per week naar het IC komt. Ook helpt een klasgenootje me een beetje met het tagalog. Dus dat is wel leuk.

26 november 2004
Intussen begin ik al aardig te wennen aan mijn UP-leventje hier... Soms is het nog wel even lastig, vooral de taal en de manier van lesgeven. Ook leer ik telkens maar weer nieuwe mensen kennen, dus dat eist wel veel energie op, maar is natuurlijk ook heel leuk! Papa is intussen in Cebu, en komende zondag vertrekt hij terug naar Nederland, dus vanaf nu moet ik het zelf redden. Dat komt wel goed hoor, want ik vermaak me hier wel. Toch was het stiekem wel heel fijn dat hij er in het begin bij was, want ik weet niet hoe ik de inschrijving in mijn eentje had geregeld, dat was toch wel de stress-piek van mijn verblijf tot nu toe hier. Afgelopen weekend was dus het laatste weekend dat papa nog hier was, dus hebben we met zn tweetjes flink wat van Manila bekeken. Eigenlijk kwam het erop neer dat we vooral in shoppingmalls waren, want daar heeft Manila er echt heel erg veel van!
Afgelopen woensdag ben ik naar een NGO hier in de 'buurt' geweest. Het is een organisatie (KNK) voor straatkinderen (jongens) die nu weer proberen hun leven op orde te krijgen. Ze gaan weer naar school en buiten schooltijd kunnen ze bij KNK terecht. Sommige wonen (als dat kan) bij familie, maar er zijn er ook een aantal die in het huis van de organisatie slapen. Bij KNK zitten o.a. maatschappelijk werkers die ze begeleiden en ook worden er activiteiten georganiseerd. Woensdag kregen ze bijvoorbeeld dansles, en ook zijn de oudere jongens bezig met het beschilderen van t-shirts. Ik ben nu van plan om er iedere woensdag heen te gaan, en voorlopig kan ik gewoon meelopen met een van de maatschappelijk werkers en de kinderen leren kennen door te helpen bij activiteiten en bijvoorbeeld met hun huiswerk. Ik vond het erg leuk, er zitten echt aardige/lieve kinderen tussen! Ook merk ik dat contact maken met (jonge) kinderen meestal vrij makkelijk gaat, ook al spreek ik niet echt tagalog en zij niet echt engels. Ik moet er nog wel mijn 'plekje' vinden, maar ik heb er echt zin in om er volgende week weer heen te gaan!
Verder heb ik me voorgenomen om wat meer te 'socializen' nu papa weg is. Dat is in het IC eigenlijk helemaal niet zo moeilijk, want over het algemeen zijn er altijd wel mensen die ('s avonds) in de gemeenschappelijke ruimten rondhangen. Gisteren ben ik met een stel naar een concert geweest van de 'college of music' hier op UP. Dat was erg gezellig en na het concert hebben we wat gegeten/gedronken in het eettentje tegenover IC (ja Bauke, van Raza!). Ik hoefde alleen wat te drinken maar Bonnie (Indonesische jongen) bestelde 'Ox Brain'. Ik dacht eerst dat ik het verkeerd had verstaan, maar nee hij had echt runderhersenen besteld... Natuurlijk even geproefd, heel zacht vlees en de kruiden maakte het wel oke, maar echt fantastisch lekker was het nou ook weer niet. Maar goed, nou kan ik toch wel weer zeggen dat ik 'ox brain' geproefd heb... (en ik dacht dat het al bijzonder was dat ik rundertong gegeten had...)
Dat was het wel weer voor nu. Sorry dat mijn foto's nog niet beschikbaar zijn. Er is namelijk niet echt meer veel webruimte voor foto's dus ik probeer het via een webalbum te regelen.... Hou jullie op de hoogte als er iets zichtbaar wordt...

16 november 2004
Mijn eerste collegeweek zit erop. Tijdens de meeste lessen hebben we alleen een beetje een introductie gehad en onszelf voor moeten stellen. Vanaf deze week moeten we wel echt gaan studeren en hebben we ook huiswerk. Ik volg in totaal 5 vakken: drie vakken van community development, een vak van social work en eentje van psychologie.
Het is wel heel handig om op de campus te wonen. Je hoeft 's ochtends niet zo vroeg van tevoren op te staan als je college hebt, want je bent er in 5 minuten. Vaak neem ik de 'ikot' (jeepney die rondjes op de campus rijdt), maar als ik minder haast heb kan ik ook wel lopen.
Vorige week woensdag had ik een orientatie voor nieuwe internationale studenten. Eerst een hoop praatjes van allerlei belangrijke mensen hier op UP, daarna vertelden een aantal studenten over verschillende organisaties en tenslotte was er nog een 'tour' door de campus. Ik vond het erg leuk om andere (internationale) studenten te leren kennen. De meeste internationale studenten wonen ook in het IC, dus dat is wel gezellig. Verder is Community Development (CD) volgens mij wel een populaire opleiding bij internationale studenten, want bij alledrie de vakken van CD die ik volg ben ik niet de enige internationale student.
Afgelopen weekend ben zijn we (papa en ik) met tito Oliver en zijn gezin naar Subic (ongeveer 4 uur rijden van Manila) geweest. Daar hebben we in een soort vakantiehuisje geslapen. Het was erg gezellig en ook heel leuk om met mijn nichtjes en neefjes om te gaan. Zondag zijn we naar een dierentuin geweest ('zoobic'). We konden met een soort jeep door een afgesloten gebiedje van tijgers rijden. Dat was een heel 'avontuur', want we hebben een (levende) kip gekocht, die een medewerker van het park vervolgens aan de tijgers voerde. Het was vrij ranzig om te zien en we hebben dus ook enorm lopen gillen met zn allen. Verder zijn we nog naar Ocean's Adventure (een soort dolfinarium) geweest, hebben we gezwommen, zijn we eventjes naar een kermis geweest en ook nog naar de bios (film: 'Ladder 49') en dat allemaal op dezelfde dag. Druk programma dus...
Nu zit ik weer op de campus... zometeen heb ik weer college, dus doei!

9 november 2004
Na een hoop heen en weer geloop en geregel, sta ik nu eindelijk goed ingeschreven voor al mijn vakken. Het is ongelooflijk hoe de inschrijving hier geregeld is. Met het ene papiertje moet je naar het ene gebouw en met het andere papiertje weer naar een ander gebouw. En telkens maar weer opnieuw uitleggen dat ik een 'exchange student' ben. Op een gegeven moment was ik helemaal het overzicht kwijt waarvoor ik nou waar moest zijn, en dat was voor Ligaya-de-control-freak niet zo fijn. Maar al met al klopt het nu allemaal.
Ik ben intussen dus ook al verhuisd naar het IC. Wel leuk hoor, maar nog niet zo heel erg veel mensen ontmoet. Ik deel mijn kamer met een Russisch meisje (Anna), maar heb haar nog maar een keer gezien. Ik geloof dat ze tijdens het weekend vaak bij familie/vrienden zit. De badkamer delen we met de kamer naast ons (dus met zn vieren in totaal). De twee meisjes in de kamer naast ons, Mary (Chinees) en Christine (Koreaans), heb ik al wel een aantal keer gesproken en zijn erg aardig.
Vandaag is mijn eerste collegedag. Ik heb net met mijn eerste 'college' gehad, maar eigenlijk stelde dat nog niet echt wat voor. De docent keek alleen even de presentielijst na en daarna konden we weer gaan. Volgende week zou hij beginnen met de les. Ik moet nog een beetje wennen aan het 'taglish' (engels en tagalog door elkaar), maar als ik goed oplet kan ik het wel redelijk goed volgen.
Het is allemaal wel even wennen hoor hier, maar ik heb het tot nu toe wel naar mij zin hier. Morgen is er nog een orientatie voor nieuwe buitenlandse studenten, dus ik hoop dat dat ook een beetje leuk is.

4 november 2004
Ik zit intussen in Manila, gisteren aangekomen. Eerst langs mijn oom (tito Oliver). Daar zit ik nu nog, maar morgen verhuis ik naar het International Center (studentenhuis voor internationale studenten) op UP. Het inschrijven is voor een gedeelte geregeld, maar omdat het een heel gedoe is hier, moet ik morgen en/of maandag nog terug om voor een paar vakken definitief in te schrijven.
Afgelopen week logeerden we bij tita Eging en hebben we veel gedaan. In het weekend met familie naar het strand geweest. We hadden een cottage gehuurd en bleven er een nachtje slapen. Dat was heel gezellig.
Verder heb ik wat van de Filipijnse cultuur kunnen 'proeven'. Maandag was het namelijk All Saints en zijn we naar de begraafplaats van mijn oma geweest. We waren er met de hele familie en het was heel erg gezellig. We hadden bij het graf een soort altaar gemaakt met veel bloemen en kaarsen. Toen de hele familie er was begonnen we met een gebed, waarna het 'feest' kon beginnen. En dat betekent hier dus: heel veel en lekker eten! We waren er de hele avond en de sfeer was heel gezellig. Het was ook heel erg druk op de begraafplaats, bijna bij ieder graf zat een hele familie. Ook lopen er heel veel mensen rond want meestal zijn er wel meerdere graven die je wilt bezoeken om een bijvoorbeeld een kaarsje aan te steken en wat te praten met de mensen daar. Ik vond het heel erg indrukwekkend... Ik heb samen met mijn tante en nichtjes en neefjes ook een rondje over de begraafplaats gelopen. Het is echt niet te vergelijken met begraafplaatsen in Nederland. Zo heb je heb je mausoleums (soort huisjes waarin plaats is voor een aantal graven van familieleden) maar ook 'gewone' graven (grasveld met kruisen of grafstenen). Ook zijn er graven boven de grond, dat zijn dan een soort stenen blokken, die ze soms ook op elkaar stapelen... En tenslotte heb je nog bonechambers, kleinere stenen blokken, waarin alleen de botten van mensen worden bewaard. Vaak 'verhuizen' de overblijfselen van mensen na een aantal jaar van een gewoon graf naar bonechambers. Mensen gaan hier heel erg anders om met de dood dan ik in Nederland gewend ben...
Wat ook typisch filipijns is (iets heel anders...) is Karaoke! Tita Eging is daar dol op, dus dat heb ik samen met papa en mijn nichtjes en neefjes ook eventjes geprobeerd. Echt heel grappig, want ook al zing ik niet als de beste, het is wel gezellig om te doen.
Dinsdag gingen we nog langs mijn opa aan mijn moeders kant. Hij vond het volgens mij heel leuk om ons weer te zien... Dat was ook heel gezellig. En woensdag was het tijd om naar Manila te gaan!

28 oktober 2004
Vandaag gegolfd op de Country Club van Lolo. Eerst kreeg ik uitleg over het golfen, daarna ging ik met de 'tutor' de golfbaan op. Ik ben er geen ster in, maar het was wel grappig. Behalve mijn tutor en ik, had ik ook nog wat 'fans' (papa en Katrina, mijn nichtje) en wat personeel (1 caddy en 2 'umbrellagirls') achter mij aan lopen. Daarna gingen we lunchen met Lola en Lolo. Lunch is hier wel een beetje anders dan in Nederland: we eten rijst met allerlei gerechten. Voor mij is het dus alsof ik twee keer per dag avondeten eet. Er zijn foto's gemaakt, die komen nog op mijn site, maar het is een beetje een gedoe, dus dat moet ik nog uitzoeken.

27 oktober 2004
Ja ik zit nu in de Filipijnen! Maandag dus vertrokken vanaf Schiphol. Het afscheid was wel moeilijk, maar ik ben ook wel weer blij om hier te zijn. De vliegreis was lang en vermoeiend: van Amsterdam naar Hongkong was het ruim 11 uur vliegen, vervolgens in Hongkong zo'n 1,5 uur wachten en dan weer 2,5 uur van Hongkong naar Cebu. Al met al dus wel een tijd onderweg geweest. Helemaal brak natuurlijk, want slapen lukte onderweg ook niet echt. Bij aankomst was het intussen wel dinsdagmiddag dus moesten we nog de hele dag wakker blijven. Mijn tante (tita Eging) heeft ons opgehaald van het vliegveld. Hoewel we vantevoren met tita Eging hadden afgesproken krijg je hier in de Filipijnen gelijk de halve familie erbij. Met z'n allen (tantes, oom, nicht, neefjes en papa en ik) gingen we met een busje naar het huis van Lola en Lolo (Oma en Opa in het Filipijns). Daar even gekletst met iedereen en snel even douchen. Meteen daarna gingen we naar de 'mall', om te lunchen en even te winkelen. Ik heb ook een nieuwe simkaart gekocht, dus vanaf nu heb ik een filipijns telefoonnummer. Toch wel heel erg handig aangezien ze hier echt heel veel gebruik maken van hun mobiel, vooral 'text' (sms-en) doen ze hier heel veel.
Op woensdag 3 november vertrekken we naar Manila. Tot die tijd hoeven we ons zeker niet te vervelen. Morgen gaan we namelijk met Lolo golven op de Country Club. Ook gaan we dit weekend naar het strand en maandag is het All Saints (Allerheiligen) en gaan we naar de begraafplaats van mijn oma aan mijn moeders kant. All Saints is hier een heel festijn, dus ik ben erg benieuwd.
Alles gaat dus goed hier. Ik heb alleen wel even een probleem met mijn email; hij opent hier in dit internetcafe niet, dus ik ga nog even kijken of ik het opgelost krijg... Arch
Mijn telefoonnummer: 0063-92-14693552
Bellen is wel duur, maar sms-en kan natuurlijk altijd!

13 oktober 2004
Over minder dan twee weken is het zover: dan vertrek ik. Op maandag 25 oktober vlieg ik vanaf Schiphol richting de Filipijnen. Mijn vader gaat mee, samen gaan we dan eerst een week naar familie in Cebu. Begin november vlieg ik naar Manila om het semester op UP Diliman in Quezon City te beginnen. Ook dan gaat mijn vader nog even mee. Zo sta ik niet helemaal in mijn eentje verloren in Manila en kan hij me voorstellen aan wat mensen daar. Wanneer de colleges daadwerkelijk zijn begonnen vertrekt hij weer naar Cebu om vanuit daar weer terug naar Nederland te gaan: dan moet ik het dus alleen redden! Echt heel spannend allemaal, maar ik heb er wel zin in. Natuurlijk ga ik ook echt wel heimwee krijgen en Casper ontzettend missen, maar het wordt vast heel erg leuk!
Vluchtgegevens:
Amsterdam - Hongkong    25 okt    14.05-07.50    Vluchtnr: CX 270
Hongkong - Cebu               26 okt    08.50-11.30    Vluchtnr: CX921