Na 1 jaar

 Home Revalidatie
Thuis beginnen papa en mama ook al echt te wennen aan mijn CI, want als ik deze soms niet op heb of de batterij is leeg, dan proberen ze nog steeds te roepen. Ik hoor het dan natuurlijk niet en moeten ze alsnog naar mij toe lopen.
Vorige revalidatiedag zei ik nog auo als ik auto bedoelde. Nu heb ik de t wel onder controle en is mijn uitspraak echt auto. Hetzelfde geldt voor papa, dit was baba, maar is nu echt papa.
Op 8 februari 2006 zijn we teruggeweest voor de revalidatiedag van 1 jaar.
1 jaar na start revalidatie. De dag verliep niet anders als anders. Na ons ontbijtje na de nacht in het CI huis te hebben doorgebracht liepen we weer naar het hoofdgebouw voor een vrije veldmeting. Ik had er vandaag eigenlijk niet veel zin in en was dan ook niet echt met mijn hoofd bij de meting. Ik vond het leuker om met de houten poppetjes te klieren i.p.v. goed te luisteren en ze in het bord zetten als ik geluid gehoord had.
Vervolgens hoefde Rens niet veel elektroden bij te stellen. Wel heeft hij de bandbreedte (de sterkte van de geluiden) weer een stapje hoger gezet. Het ‘oude’ programma blijft ook nog bewaard in mijn CI, zodat ik altijd terug kan als het nieuwe programma niet bevalt.
Tijdens de speelsessie vertelde Cees dat we nu een jaar niet hoeven terug te komen. Ik ben blij dat het allemaal zo goed gaat, maar 1 jaar niet terugkomen lijkt mij, papa en mama toch wel lang. We hebben afgesproken met Cees dat hij nog een keertje langskomt bij Sterrenpret om met mij te spelen en de leidsters wat informatie en tips te geven. En daarnaast zal hij na zijn verlof, als ik al naar school ga, ook eens langskomen om daar een kijkje te nemen.
Omdat dit de revalidatiedag van 1 jaar was, heeft mama een mooie collage gemaakt van foto’s van het afgelopen jaar. Ook heeft ze foto’s gekregen van de overige families, zodat ze die er ook in kon verwerken. Nog voor de lunch, hebben we met de andere families, deze collage en een koffiemok (ook met foto’s erop gedrukt) aan Cees en Rens gegeven. Zij konden dit erg waarderen.
Tot over een jaar dan maar, wat betreft de revalidatie.

Natuurlijk houd ik jullie wel op de hoogte van mijn belevenissen. Deze kunnen jullie lezen in het hoofdstukje ‘Begeleiding’ of natuurlijk in mijn weblog.