Na 6 maanden

 Home Revalidatie
Thuis laat ik soms de geweldigste dingen zien. Papa en mama staan soms verbaasd. Ik geef even kort aan wat ik allemaal al kan aan het maken van geluid. Papa is baba, mama is mama, miauw is mauwm, iet gevallen is ohoh, vies is bah en schaap is bèh. De klanken aa, au, oo, ie, ee begin ik te leren kennen. Daarnaast begrijp ik al best veel gesproken woorden.
Op 6 juli 2005 had ik weer een revalidatiedag gepland staan.
Ik mocht beginnen met een vrije veldmeting en daarbij liet ik zien dat ik al groter was dan papa en mama dachten. Ik deed de meting namelijk door middels van de ‘Blokkentest’, i.p.v. dat de mevrouw op mij moest letten om te zien of ik een reactie gaf of niet. Bij de ‘Blokkentest’ moet ik, als ik een geluid gehoord heb, een houten poppetje in een grote plaat met allemaal gaatjes doen. Deze meting is meer nauwkeurig dan observatie. Ook nu stonden papa en mama met open ogen en mond te kijken...super! Soms keek ik papa en mama wel even aan of zij het geluid ook hadden gehoord. Mijn hoordrempels liggen nog steeds rond de 40 dB, dat is dus prima (zie ook “Overzicht vrije veldmetingen”).
Rens was ook tevreden over mijn meting en stelde voor niet veel meer te veranderen aan de programma’s. Ik heb nog 1 nieuw programma gekregen en nu is het tijd om met dit nieuwe programma verder te gaan.
Ik mocht vervolgens gaan spelen met 2 dames i.p.v. met Cees, want Cees is 4 maanden op vakantie. Maar ook nu liet ik me ook van mijn goede kant zien. Ik begon te ‘praten’ tegen de op geluid bewegende bloem en ik wist precies hoe de ‘auto met blokjes’ werkte en welke kleuren de blokjes hadden. Kortom wat ik thuis laat zien, liet ik ook in st. Michielsgestel zien. De volgende revalidatiedag is over 3 maanden.

Lees verder…