Tuimelaars in Marsdiep, 9 september 2004 Bottlenose Dolphins in the Marsdiep area, W Wadden Sea, 9 September 2004

Foto’s © Arnold Gronert, Petten

	Veruit de duidelijkste foto van de serie. We zien hier geheel grijze dolfijnen, goed belicht, maar onscherp door de afstand. De linkerdolfijn laat de rugvin zien en de bovenzijde van het staartstuk. Op dat staartstuk is geen wit zadel te zien. De rechter dolfijn komt net het water uit springen. We zien het karakteristieke profiel van de Tuimelaar (de flessenneus à Bottlenose dolphin) en de witte stip op de punt is de uiterste punt van de onderkaak. Behalve de zichtbare kleurpatronen en het typische kopprofiel is ook de zwemwijze typisch voor Tuimelaar en zo goed als onbekend bij de Witsnuitdolfijn. Deze dieren maken horizontale sprongen hoog (of geheel) uit het water. Witsnuitdolfijnen zouden het water openscheuren, meestal zonder staart of kop te laten zien, en wanneer zij breachen, dan springen zij verticaal omhoog om met veel bruut geweld terug in zee te plonzen. These images show the Bottlenose Dolphins as they entered the Wadden Sea on 9 September. The first and best shot shows the head and absence of a white-saddle behind the dorsal (White-beaked Dolphin was assumed first, on the basis of poorer material).
Deze beide foto’s bevestigen de egaal donkergrijze kleur van de bovenzijde van de dieren. Het kopprofiel is hier niet te zien, op de linker foto zien we een sterke glans op de rug (dat is geen witte vlek!) en opnieuw is de voor Tuimelaars karakteristieke horizontale sprong te zien. Both slides show distinctive characteristics of the Bottlenosed dolphin. These animals are all grey, allover. The tail shot (next slide) shows the pale, whitish underparts of the dolphin as well as the characteristic sigar-shape
	Een interessante foto: hier zien we de grijswitte onderzijde van de staart en de witte buik. Het staartstuk is slank, de dolfijn is als sigaarvormig te beschrijven. Bij een Witsnuitdolfijn zou het witte zadel nu absoluut te zien zijn geweest. Was dit een Gewone Dolfijn geweest, dan was de typische zandloper-tekening op de flank te zien geweest. Witflankdolfijnen lijken hier al helemaal niet op! Die hebben een sterk verhoogd staartstuk met een felwitte ‘flash’ zoals op het fotootje van een Witflank in de Noordzee dat hier gereproduceerd is: This is a White-sided Dolphin for comparison
	De dolfijn is zeer onscherp, en we hadden die meneer in dat bootje met een Kodak klikklak moeten uitrusten!. Hoe dan ook, hier “vliegt”een geheel grijze (donker grijs boven , lichtgrijs of wit onder) dolfijn door de lucht. Helaas erg onscherp Out of focus, but still a clear Bottlenose dolphin
	De kleine foto links heeft een problem: deze felle witte streep is een reflecterende zon op het natte staartstuk. Achter de rugvin is het dier duidelijk donkergrijs. Als dit een Witflankdolfijn was geweest, dan had die witte flash veel lager moeten zitten. (zie het fotootje hierboven). The white flash is shining of the sun, no white flank pattern
Onscherp zoals allemaal, maar de conclusie Tuimelaar wordt opnieuw bevestigd. Het dier links laat de witte snuitpunt weer zien (de snuit heeft ene donkergrijze bovenkant (de bovenkaak) en een lichtgrijze onderzijde (de onderkaak) met wittige punt. Rechts is een wegduikend dier te zien, waarbij we opnieuw het ontbreken van een wit zadel kunnen constateren. A combination of the shape of the snout (left) and the dark back behind the dorsal are further evidence for Tursiops
	Opnieuw erg onscherp, maar de voor Tuimelaars typische manier van zwemmen, de witte punt aan de snuit (de tweede van links) en de grijze lichamen met een geleidelijke overgang naar een witte buik zijn kenmerkend voor Tuimelaars en met wat goede wil inderdaad te zien. Out of focus again, but still clear for identification purposes.

Al deze foto’s vertellen hetzelfde verhaal: na enkele tientallen jaren van afwezigheid hebben de Tuimelaars het Marsdiep weer gevonden. En…..vermoedelijk tot 2x toe, want de eerste inspecties van het schaarse materiaal van de augustusinvasie laten zien dat ook in dat geval de identificatie “Witsnuitdolfijn” overhaast is geweest. Een kwestie van kenmerken willen zien die een vooronderstelling bevestigen en alle foto’s die daaraan niet voldoen ter zijde schuiven. Hoe zo objectief….

Enkele beelden van soorten die het niet zijn ter vergelijking.

Some shots of other species of dolphins for comparison

Gewone Dolfijn Common Dolphin. De zwembeweging is goed, de flanktekening, het slanke lijf en de lange snuit waren niet aan de Marsdiep dolfijnen te ontdekken.

De dolfijnen die Arnold op het Marsdiep fotografeerde zijn met ruglicht gezien. De foto’s zijn goed genoeg om het rugzadel van een Witsnuitdolfijn zoals hiernaast afgebeeld onomstotelijk in beeld te brengen. Deze dieren hadden niet zo’n zadel. White-beaked Dolphins in the Southern Bight; white saddles are clearly visible.

Ook deze Witsnuiten laten dat witte zadel mooi zien.

En tenslotte, dit is de Tuimelaar van Dinteloord (een halftam dier dat normaal tussen Engeland en Frankrijk heen en weer zwemt en zich overal laat aaien). Hier zien we de witte snuitpunt die bij Huisduinen aanleiding gaf om te denken dat het om Witsnuitdolfijnen ging.