Voettocht van Nelleke en Stan naar Santiago de Compostela.

Dit is het verhaal van een reis, een indrukwekkende tocht van 2800 km vanuit Budel.


'Terwijl ik door de tuin wandelde en het pad volgde dat ik talloze malen betrad, ging een deel van mijn denken terug naar de diepzinnige momenten die men alleen maar buiten kan beleven en herbeleven'. ( R.Descartes)


Lopen is de oudste manier om ons voort te bewegen en de simpelste. We hoeven er geen speciale technieken voor aan te leren of apparatuur voor aan te schaffen. Van nature zijn we uitgerust met eigenschappen die ons op deze wijze kunnen laten voortbewegen.

Men zegt dat de mensheid leerde lopen voor ze leerde spreken. Opmerkelijk is dat in ons dagelijkse spreken lopen alom aanwezig is: de levensloop, een loopbaan, een goed lopend verhaal, de loop der tijd.


Stan en ik ( Nelleke) zijn niet de enigen die op 30 april 2005 op weg gaan. Onze
voorgangers zijn talrijk en divers én allen volgden ze 'een weg'; 'een pad'; 'een directie'.

Kijken we naar diverse filosofen dan kunnen we stellen dat wandelen en denken een onlosmakelijk koppel is. Wandelen leidt blijkbaar ergens toe. De peripathetische school van Aristoteles werd genoemd naar hun 'wandeling'. Nietzsche's Zarathoestra ontstond tijdens talrijke wandelingen rond en in Sils-Maria. Heidegger wandelde langs velden en verbleef vaak in zijn beroemde blokhut. Maar ook schrijvers en dichters verhalen over hun wandelingen. Wat maakt lopen zo bijzonder? Lopen vraagt om aandacht voor het ademritme en voor het kunnen gaan van gedachten. Stille concentratie in de cadans van de voetstap, die je telkens dichter bij de werkelijkheid brengt, zelfs tot het moment van eenwording. Volgens filosoof Ton Lemair is het zelfs zo dat 'voor een aandachtig en geduldig wandelaar, bevrijd van de druk van werk, zorg en haast, de wereld pas haar eigenlijke gezicht kan laten zien'. 


Doel van de wandeling: Santiago de Compostela

In het jaar 813 ontdekt de kluizenaar Paio in het hartje van  'het einde van de wereld ', dat we Galicië noemen, de graftombe van Santiago el Mayor (apostel Jacobus de Meerdere).
De legende verteld ons dat zijn lijk nadat het in Palestina werd onthoofd, in een boot werd gelegd waarin twee van zijn discipelen meereisden. Het verhaal wil dat de boot vanzelf de Galicische kust bereikte en uiteindelijk, varende over de rivier Ulla, in Padron aan land kwam. Door de eeuwen heen raakte dit verhaal in de vergetelheid tot aan het vinden van het graf door de eerder genoemde kluizenaar
Paio

Met deze legende op de achtergrond is de apostolische graftombe na ontdekking uitgegroeid tot een aanknopingspunt voor het christendom. Behalve zijn spirituele betekenis, bezit de, tot erfgoed van het mensdom verklaarde, pelgrimsweg nog andere historische waarden. Men stelt zelfs dat deze aan de basis lag van de Europese culturele eenheid. De pelgrimsroute nam namelijk Zweden, Polen, Nederland, Ierland, Groot Brittanië en Turkije als uitgangspunten; vervolgens verenigden alle aftakkingen zich in Frankrijk om zich van daaruit in één stroom naar Galicië te begeven. Deze mensenstroom, die de baan van de zon en de sterren volgde en de landschappen van de wereld doorkruiste, werd door Dante gedoopt met de naam 'peregrinaje', ofwel pelgrimstocht. Op de bergpassen van de Pyreneeën stromen de verschillende Europese pelgrimswegen samen: de 'Lemovicense'( die vanuit Vezelay en Limoges komt), de 'Podense'( uit le Puy), de 'Turonese'(vanuit Tours naar Bordeaux) en de   Tolosana'( uit Toulouse).


De route die wij gaan lopen is de ' Lemovicense' oftewel het pelgrimspad dat via Vezelay gaat.

Introductie | Motivatie | Voorbereidingen | En nog meer... | Historie | Dagkalender en

Uitzwaaien  | Meelopen | Waar zijn ze | ReisverslagOp deze pagina komt het reisverslag van Nelleke en Stan wat zij onderweg gaan schrijven.

| Gastenboek

 

Introductie

In de voetsporen van Nelleke en Stan…...
Hun voetreis naar Santiago de Compostela

Klik op de kaart voor de vergroting.