3
nachten Helges Hytter - Tyinkrysset
3 nachten Løken Hytter - Oldendalen (225 km)
3 nachten Åndalsnes Hytter - Åndalsnes (180 km)
3 nachten Spåtind Hytter - Nord Torpa (295 km)
Maandag 31 mei
's Morgens om 5h30 vertrokken voor de boottocht naar Kiel.
Het was hier 12,5°C en er viel een klein beetje regen. Hoe verder we naar het noorden reden hoe harder het begon te regenen. Ter hoogte van Apeldoorn plensde het. Vanaf Apeldoorn de A2 genomen richting Duitse Grens, die we om half zeven passeerden.
Om ongeveer acht uur en nog 215km te rijden naar Kiel brak de zon door en werd ook de temperatuur iets hoger (16°C).
Tien voor elf reden we Kiel binnen, hier was het zelfs al 20°C. Heerlijk weer voor onze boottocht dus.
Bij de Norwegenkai aangekomen zagen we onze boot, de Prinsesse Ragnhild, al klaar liggen.
Er stond al een flinke rij auto's te wachten en nadat we onze papieren hadden zijn we om ongeveer 12 uur de boot opgereden.
Na de auto geparkeerd te hebben zijn we op zoek gegaan naar onze hut. We hadden een buitenhut op het 5e dek, nr. 5110, zodat je tocht een beetje naar buiten kunt kijken.
De hut is mooier en ruimer als op de boot van de Stena Line. Later bleek dat het er ook minder benauwd en lawaaiig was.
Na een eerste verkenning van de boot hebben we een heerlijk buffet genoten en later nog naar het bovenste dek gegaan. Omdat we toen al op open zee waren, was het intussen behoorlijk afgekoeld en waaide het ook er hard.
Om 17h50 gingen veel mensen naar het dek om te kijken en foto's te maken van de Grossebelt Brücke, die de Deense eilanden Fyn en Sjælland met elkaar verbind. Een geweldig stuk werk.
Later op de avond kon je al merken dat je toch noordelijker kwam, want de zon ging pas om 21h50 onder. Ook 's nachts werd het niet echt pikdonker.
Dinsdag 1 juni Oslo-Tyinkrisset
Lekker uitgerust om 6h00 opgestaan en even gedoucht, toen naar buiten om te gaan kijken naar het invaren van de Oslofjord.
Na het ontbijt de spulletjes in de rugzakken gepakt en nog een poosje buiten gekeken.
Prachtig zo'n fjord, met al z'n eilandjes, huizen op die eilanden en prachtige vergezichten. Je hebt geen idee hoe groot zo'n fjord is, als je het nooit gezien hebt, maar vanaf het begin van het fjord tot Oslo is het bijna 3 uur varen.
Om 9h30 legt de Prinsesse Ragnhild aan de kade in Oslo. Om ongeveer 10h15 konden we met de auto de boot afrijden. Het begin van een heerlijke vakantie in een prachtig land.
Het weer begint in ieder geval ook goed, het is bijna windstil en 20°C.
Vanuit Oslo rijden we de E16 op en via de voorsteden richting Hønefoss, om van daaruit even in Jevnaker de glasblazerij van de Hadeland Glassverk te gaan bekijken.
Na deze bezichtiging, zie zeker de moeite waard is, rijden we verder de E16 af langs het meer Sperillen door de Begnadalen naar Fagernes.
Verder via de E16 door het Aerdal, waar de appelbomen prachtig bloeien, naar Vang en langs het Vangmjosi naar Øye.
Je komt langs de Lomen-waterval en Den Gamle Kongeveien (de oude koningsweg). Op de bergtoppen ligt her nog flink wat sneeuw.
Langs de Slidreåsen en veel kleine dorpjes bereiken we om ongeveer 18h00 onze eerste bestemming: Tyinkrisset.
In het hotel de sleutel van ons huisje opgehaald, wat aan de overkant van de weg tegen een berg ligt. Het is een heel mooi huisje en op een prachtige plek, met aan drie kanten uitzicht op bergtoppen met sneeuw en het geruis van een waterval op de achtergrond.
Woensdag 2 juni
Onze derde vakantiedag en weer is het prachtig weer. 's Morgens op de veranda van ons huisjes in de zon het ontbijt genuttigd.
Vanuit Tyinkrisset weg 53 opgereden richting Tyin. Na ongeveer 10 minuten gereden te hebben, terwijl de weg steeds klimt en er steeds meer sneeuw ligt, kwamen we op een splitsing van de weg. Wat we hier zagen was ongelooflijk mooi. Zo mooi dat het bijna onwerkelijk was en dat je er stil van werd.
Recht voor ons lag Tyin, een heel groot bergmeer, met er omheen aan alle kanten bergen met nog veel meer sneeuw bedekt. Het water was zo helder en zo stil dat de hele omgeving erin werd weerkaatst. Het was iets dat je bijna niet in woorden kan uitdrukken zo geweldig mooi.
Aan de kant van het meer was zelfs nog een gedeelte met ijs bedekt. We hebben hier ook sneeuwballen gegooid.
Na hier een poosje genoten te hebben zijn we langs de westkust van het meer verder gereden naar Tyinstølen.
De bedoeling was eigenlijk om langs de oostkant te rijden naar Tyinholmen en Eidsbugarden, maar die weg was nog met een slagboom afgesloten.
Vanuit Eidsbugaren wilden we een boottocht op het Bygdinmeer maken, maar dat kon dus helaas niet doorgaan.
Later hoorden we van de eigenaar van de Tyinstølen Turisthytte dat de weg aan de oostkant de vorige week pas sneeuwvrij was gemaakt en dus nog te zacht was om al bereden te worden.
Dus langs de westkant richting Tyinstølen, een prachtige rit langs het Tyinmeer. De weg ligt op 1017km hoogte en het is hier maar 10°C.
De weg vervolgt naar Øvre Årdal. De weg daalt hiernaartoe met maar liefst 8% en je ziet het stadje in het dal liggen. In deze stad is werkgelegenheid door een enorme aluminiumfabriek van Norsk Hydro, de grootste van West Europa. Langs het meer verder naar Årdalstangen.
Daar naar het Utladal gereden, hier ligt de boerderij Vetti Gård en Hjell Gård. Hier in het beschermde natuurgebied van het Utladal kun je wandelen langs watervallen, wilde bergbeken en hoge bergtoppen. Via de Hjellefossen, de Avdalldsfjossen bereik we de Vettifossen met een vrije val van 275m.
We hebben de Hjellefiossen en Avdalsfossen gezien, maar de Vettifossen was te ver omdat we al laat in de middag hier aankwamen en er bij de Avdalsfossen al bijna een fikse wandeling van 2 uur op hadden zitten.
In de bergbeek hebben we in het lekkere frisse water de hete vermoeide voeten even heerlijk afgespoeld voor we weer vertrokken.
Via Årdal en Lærdal weer naar huis om daar nog na te genieten van een prachtige dag.
Donderdag 3 juni
Eerst lekker rustig ontberen en om ongeveer 10h30 vertrokken via de E16 naar Vang. Het is alweer stralend weer (25°C).
In Vang eerst de staafkerk en de "Vangsteen" bezichtigd.
De staafkerk is een wit houten kerkje. Het oude kerkje stond er van ongeveer 1180 tot 1841 volgens een tekening op de steen.
De "Vangsteen" is een steen met inscripties in runenschrift uit ongeveer 11 na Christus.
Over de brug net buiten Vang langs de noordkant van het Vangmjösi gereden. Mooie weg met steeds uitzichten op het meer.
Bij "Uri" (barskog) is in de watervallen van het riviertje de Leine een vijftal houten huisjes gebouwd, waarin door waterkracht graan werd gemalen.
Het oudste kvernhuset was al rond 1700 in gebruik. In heel Vang waren rond 1729 al 79 van deze kvernhusets in gebruik.
Verder langs het meer gereden, maar helaas ook hier in Noorwegen kennen ze wegwerkzaamheden, de "Vege was gestengd", dus omkeren en dezelfde weg terug. De weg was een stuk geasfalteerd en verder alleen verhard.
Nog wat inkopen gedaan voor de warme maaltijd vanavond en toen op zoek naar lekkere Noorse wafels.
Daarvoor moesten we terugrijden naar Tyinstollen en omdat het toeristenseizoen nog niet echt was begonnen, helaas geen verse/warme wafels. We waren dus ook de enige gasten. Wafels met multe, welk erg lekker. Multe is een soort gele framboos die in moerasachtig gebied groeit.
Een praatje gemaakt met de eigenaar die vertelde dat je in deze omgeving rendieren kon zien. Bij Tyin de auto neergezet en lopende de bergen ingetrokken. Na een klimtocht van ruim een uur op de bedoelde plek aangekomen en lang gekeken, maar zelfs met de verrekijker geen rendier te zien. Helaas.
Maar het is niet voor niets, het landschap is geweldig en wat nog het meest opvalt is de stilte.
Die stilte vind je hier in Nederland nooit, daar is het echt stil!
Na een wandeling van weer ruim een uur, moe maar voldaan weer naar huis, waar we om ongeveer 19h00 weer arriveerden.
Vrijdag 4 juni Tyinkrisset-Oldendalen (184 km)
Vandaag rijden we naar onze tweede verblijfplaats in Oldendalen.
Wanneer we om 10h15 vertrekken is het bewolkt en maar 13°C.
We nemen de E16 naar Laerdal en stoppen onderweg even bij de staafkerk in Borgund. 2 jaar geleden hebben we deze al uitgebreid bekeken en maken nu alleen een paar foto's. De entree bedraagt 50NOK.
Van Leardal rijden we door de Fodnesstunnel naar Fodness om met de pont over te varen naar Mannheller.
Na een korte overtocht (195 NOK) over de Fjaerlandsveien richting Sogndal. Het is een prachtige weg die ook een stuk onder de gletsjer doorloopt. Dus heb je er drie tunnels. De eerste is de Frudalstunnel van bijna 7 km, de tweede (Bergstunnel) van 2,6 km.
Hier ligt Fjaerland waar tol betaald wordt voor de 3 tunnels (150 NOK). In Fjaerland ligt het Norsk Bremuseum, waar alles te zien is over het gletsjergebied.
We rijden verder door de Fjaerlandtunnel van 6.4 km, die is geopend in 1986. Rechts zijn dan een tweetal gletsjertongen te zien van de Jostedalbreen, Supphellabreen en Bøyabreen.
Je denkt een gletsjer is sneeuw dus wit, maar nee, hij is wit met een prachtige blauwe kleur.
Wel heel indrukwekkend zo'n eerst indruk van een gletsjer.
Doorgereden naar Skei waar we even de maag en portemonnee hebben gevuld.
Via het nauwe Våtedalen, ook wel Geitendal genoemd vanwege de vele geiten die er lopen, rijden we de E39 richting Byrkelo. De weg stijgt hierna (RV60) met 11% en de pashoogte is 630m.
Boven
aangekomen stoppen we bij hotel Karistova om te genieten van prachtig uitzicht
over de Nordfjord. We dalen langzaam naar beneden en rijden langs het fjord naar
Olden. In Olden rechtsaf en na ongeveer 2 km bereiken we onze bestemming in
Oldendalen.
Het huisje ligt tegen een berg en we hebben mooi uitzicht over het water/bergen. Aan de overkant van het water ligt de weg naar de Briksdalbreen.
Het oude vrouwtje dat ons op de camping ontving begreep met moeite waarvoor we kwamen, ook al omdat ze geen engels sprak.
Uiteindelijke begreep ze het en zei dat huisje 14 voor ons was, de sleutel zat in de deur. Het was een prima huisje, maar minder schoon en comfortabel als de vorige in Tyinkrisset.
Na het uitpakken van onze spullen hebben we in Olden boodschappen gedaan.
We hebben daar ook nog Noorse truien/vesten en een wimpel gekocht bij Kari Frestak.
Daarna een lekker potje eten gekookt en 's avonds een stukje gewandeld.
Na het wandelen het onze gekochte werphengel twee forellen gevangen die we 's avonds lekker gebakken en opgegeten hebben.
Zaterdag 5 juni
's Morgens eerst boodschap gedaan in Olden, want morgen is het zondag en alle winkels zijn dus gesloten.
Om ongeveer 11h30 door het Oldendalen naar de Briksdalbreen. Geen verre autorit vandaag, het is maar 24km vanaf ons huisje.
Een prachtige weg die langs het water ligt dat al afkomstig is van de gletsjer en de omringende watervallen. Het water is echt blauw. Het dal is prachtig en op een gegeven moment zie je de gletsjer al in de verte liggen. Een machtig vergezicht!
Dichterbij gekomen kun je hem al heel goed zien. Even de auto parkeren (40 NOK).
Om dichterbij de gletsjer te komen moet je nog een flink stuk lopen. Voor mensen die dat niet kunnen of willen is er de trollmobil of paard en wagen.
We zijn stoer, dus lopen! Het is een fikse klim, maar je krijgt er wel iets voor terug. De gletsjer is geweldig. De kleuren zijn zo mooi. Het is niet alleen wit ijs, maar er zit overal een blauwe uitstraling tussen.
Een gletsjer is dus geen echte sneeuw, want als je dichtbij komt en eraan voelt is het keihard en je ziet de ijskristallen.
Het is ook hier weer, net als bij het meer van Tyin, zo overweldigend mooi, dat het erg moeilijk te beschrijven is. In het echt is het zelfs ook nog vele malen mooier als op de foto's.
Op de gletsjer en in het hard bevroren zand bij de gletsjer hebben we met steentjes de namen van Niek en Robin gelegd. Hoe lang zou het er nog liggen?
Lopende van de plek waar de paarden stoppen en iedereen te voer verder moet kom je bordjes tegen die aangeven tot hoe ver de gletsjer in een bepaald jaar reikte.
Het
eerste bordje was van 1800, het tweede van 1870. Tussen deze twee bordjes was
het voor ons ongeveer 20 minuten lopen, het is dus wel schrikbarend als je ziet
hoeveel minder de gletsjer is geworden.
Het derde bordje was van 1920, dus 84 jaar geleden. En ook vanaf hier is het nog een flink stuk lopen naar de gletsjer. Ook zie je onderweg rotsen die heel glad en rond zijn afgesleten door de gletsjer, die zijn dus eigenlijk gepolijst door het ijs.
Dus ook dit was weer een geweldige dag en hebben we weer ontzetten mooie natuur gezien.
Vandaag was het weer minder mooi als de eerdere dagen, meer laaghangende bewolking en vooral dichtbij de gletsjer was het behoorlijk fris.
Je ziet hier ook veel bussen met Japanner die hier even een snel bezoekje brengen om foto's te maken en souvenirs te kopen. Allemaal gaan ze ook met paard en wagen naar de gletsjer.
Terug bij ons huisje lag daar het wafelijzer op ons te wachten dat we te leen hebben gekregen van de eigenaresse van de souvenirwinkel Kari Testrak in Olden. We vertelden haar dat we nergens lekkere verse wafels konden krijgen en ze bood heel spontaan haar eigen wafelijzer aan zodat we zelf verse wafels konden bakken. Maandag, wanneer we vertrekken naar Åndelses, brengen we het wafelijzer terug.
Zondag 6 juni
Zondagmorgen, dus even lekker rustig aan gedaan deze morgen, want morgen is ook weer een reisdag.
De bergtoppen tegenover ons huisje zijn bedekt met laaghangende wolken, dat is wel een mooi gezicht. Het is ook maar 13°C.
Met het wafelijzer hebben we bij de koffie eerst maar lekkere verse wafels gebakken. Mmmm, heerlijk met røme en multe jam.
Als tegen de middag de zon doorbreekt gaan we op weg richting Stryn, daarna naar het Ulvedal.
Wanneer we daar verder rijden en nog hoger komen is het zelfs maar 5,5°C en dat om 12h30.
We rijden op de Panoramavegen, zo genoemd vanwege de prachtige uitzichten die je kunt hebben op het fjord. Maar helaas door veel laaghangende bewolking is hier weinig van te zien.
Ons doel is de Tvinnefossen, maar voor we daar zijn stoppen we eerst nog bij een aantal houten gebouwen wat een zaagmolen op waterkracht blijkt te zijn. Overal in dit land wordt de kracht van het water ten volle benut.
Doorgereden naar de Tvinnefossen, tevens het einde van weg 613, de Panoramavegen.
Hier de auto geparkeerd en lopend naar de waterval. Jammer genoeg begon het toen te motregenen, maar toch wilden we de waterval zien.
Bij de Tvinnefossen kun je achter de waterval doorlopen, we hebben dit dus ook gedaan. Wel heel nat, maar leuk.
Hiervandaan weer teruggereden naar Stryn en vandaar de weg naar Loen, langs het Loenvatn richting Kjendallsbreen.
De weg hier naar toe is erg bochtig en smal, maar goed dat het hier niet zo druk is , want er zijn maar weinig uitwijkplaatsen en flinke dieptes langs de kant.
Je kunt ook hier vrij dicht bij de gletsjer komen en hier is het helemaal niet druk.
De gletsjer is van boven breder, maar van onder smaller dan de Briksdalsbreen, als je hem uit de verte ziet liggen.
Het is zo ongeveer 20 minuten lopen en heel erg stenig, maar dichtbij gekomen is hij wel erg mooi. Hij lijkt op een poort waaronder uit water stroomt. Ook weer zo prachtig met het ijs en met al die kleuren blauw. En hij is inderdaad ook van dichtbij gezien een stuk kleiner dan de Briksdalsbreen.
Wat je ook hier weer opvalt is dat het hoe dichter je bij de gletsjer komt hoe kouder het is.
Op een gegeven moment hoorden we een heel hard gerommel en plots zagen we ijs van de gletsjer naar beneden vallen, een lawine dus.
Snel een foto gemaakt, maar als jet het niet weet lijkt het op een waterval. Wel heel apart om dit mee te maken.
Na een poosje rondgekeken te hebben en foto's gemaakt zijn we weer richting Oldendalen gereden om onze spulletjes te pakken voor de reisdag van morgen.
Maandag 7 juni Oldendalen-Åndalsnes
Vanmorgen om 10h00 vertrokken, het is niet echt mooi weer, een beetje regenachtig en maar 12°C.
In Olden eerst het wafelijzer teruggebracht bij Kari Trestak en een leuk armbandje van hematit gekocht.
Bij de supermarkt nog 4 lekkere warme Wener Pecan koeken gekocht.
Via Loen naar Strijn, weg 15, langs het Strynsvatn met mooie hoge bergen met verschillende kleuren groen en sneeuw op de toppen.
Linksaf weg 63 naar Geiranger. Je komt dan nog door verschillende tunnels. De Hjelletunnel van 2,5km, de Ospelitunnel van 2,5km en nog een tunnel van 3,5km, hier zie je nog veel sneeuw en het is maar 6,5°C. Dan door de laatste tunnel die 4,5km is en dan is het nog maar 4,5°C. Maar wat je dan ziet is ook weer onbeschrijfelijk mooi, veel sneeuw en water wat nog bedekt is met ijs en sneeuw. Hier is ook nog geen struikje uitgelopen, wat een verschil, de ene plek al groen en wat verderop alles nog veel minder groen. Maar je zit hier ook hoog, Djupvashytta 1030m, en het voordeel is dat het hier stralend weer is.
We dalen nu richting Geiranger. Het is een sterke daling met nog vrij veel sneeuw langs de weg. Het is een prachtig gezicht om daar tussendoor te rijden.
Wanneer we iets verder rijden valt er toch weer wat regen, wat een verschil met de prachtige zon van even geleden. We maken een daling 11% en stoppen op een parkeerplaats en zien daar in de diepte Geiranger liggen. Net op dat moment breekt de zon door en beneden boven het water van de fjord staat een prachtige regenboog.
Dat Geiranger erg toeristisch is zie je wel als je er rondloopt, het is een kleine plaats en bestaat hoofdzakelijk uit souvenirwinkel en restaurants.
In het fjord ligt een groot passagiersschip dat met kleine bootjes de opvarenden naar de kant brengt.
Wij rijden verder via de Ørnevegen naar Eidsdal. De weg is er stijl (9%) met veel bochten en iedere keer heb je dan weer uitzicht over het prachtige Geirangerfjord. Alleen wordt alles iedere keer steeds kleiner. Bijna boven hebben we ook nog uitzicht op de beroemde waterval "de Zeven Zusters".
Daarna dalen we weer om over te varen van Eidsdal naar Lingen (104 NOK) en rijden weg 63 richting Trollstigen. We komen hier door het Valldalen, een mooi groendal met veel aardbeienvelden en heel veel Lupinen langs de weg in allerlei kleuren. Een prachtig gezicht zo in het wild.
Iets verder begint de weg weer te stijgen en zien we links van de weg en wilde rivier met veel rotsblokken en ook weer dat mooie blauwe water. Dit is afkomstig van de bergen bij de Trollstigen.
Ook hier is de sneeuw nog lang niet weg en waar hij wel weg is, is het nog erg nat en drassig. De temperatuur is hier ook maar 5,5°C.
Het weer is jammer genoeg erg slecht, het waait erg hard, het is vochtig en heel erg mistig. Als je goed zou kunnen zien moet het hier erg mooi zijn, maar ja, misschien morgen.
Nu de
afdeling van de Trollstigen nog met z'n 11 haarspeldbochten, dat is echt geen
pretje met zo'n dikke mist. We kunnen dus ook maar heel zachtjes naar beneden
rijden. Als er tegenliggers aan komen moet je wachten op de uitwijkplaatsen,
maar door de mist zie je ze maar op het allerlaatste moment.
Veilig beneden aangekomen zien we de mist hangen waar we net doorheen zijn gereden.
In Åndelsnes aangekomen is het iets regenachtig en maar 9,5°C.
Ons huisje ligt op een camping, direct aan de rivier de Rauma. Je kunt vanuit het huisje bijna de hengel in de rivier gooien. Ook dit is weer een leuk plekje.
Dinsdag 8 juni
Vandaag
is het weer opgeklaard, de zon schijnt, dus kunnen we de Trollstigen opnieuw
doen.
Alle mist is nu verdwenen en je kunt alles heel goed zien.
Het is prachtig en ontzettend stijl, heel erg toeristisch, maar ook heel uniek.
Hij heeft 11 haarspeldbochten, klimt tot de Stigrøra 858m boven de zeespiegel. Op sommige plaatsen is hij uitgehakt in de bergen en op andere plekken gebouwd op stenen muren. De brug over de Stigfossen waterval is ook gebouwd uit natuursteen. De weg is in 1936 geopend door Koning Haakon. De weg is open van eind mei/begin juni tot begin september. Bovenaan is een uitzichtspunt, een restaurant met souvenirwinkel en het Trollstigenmuseum.
Geweldig om dit een keer te kunnen zien. Weer een heel mooi landschap met heel veel hoge bergen en nog veel meer sneeuw. Op veel plaatsen ligt nog wel een meter sneeuw langs de weg.
Nog een stuk verder doorgereden tot de Steinkvelvbru om nog wat foto's te maken van deze prachtige omgeving. Daarna weer terug naar Åndelsnes.
We
hebben de Trollstigen dus 2x afgedaald en 1 x opgereden, maar dit doe je
waarschijnlijk maar een keer in je leven.
Woensdag 9 juni
Vanuit Åndelsnes rijden we door de Nebbtunnel (440m) over weg 64 naar Molde.
Stralend weer vandaag met enkel een wolkje en 13°C om 10h30.
Ook hier bloeien heel veel Lupines langs de weg in allerlei kleuren ook het fluitekruid bloeit hier nog.
Een
mooie weg langs het Romsdalsfjord. In Åfernes de pont genomen naar Sølsnos (131
NOK) door de Viktunnelen richting Molde.
Om Molde te bereiken moet je eerst over de Bolsøyabru van 550m en daarna door de Fannefjordtunnel van 2,7km die onder het gelijknamige fjord loopt. In Molde zien we weer voor het eerst stoplichten sinds Oslo.
In de haven van Molde liggen ontzettend veel plezierjachten.
We hebben eerst Molde lopend bezichtigd en daarna hebben we op een bankje aan de kade onze boterhammen gegeten. Het is prachtig weer vandaag en leuk om hier even te kijken, je ziet kleine veerbootjes die heen en weer varen tussen de ontelbare kleine eilandjes die hier voor de kust liggen. Ook de grotere veerboten die naar de andere kant van het fjord varen.
Na een poosje van dit alles genoten te hebben stappen we maar weer in de auto om naar Varen te rijden.
Varden is een uitzichtspunt boven Molde op 407m boven de zeespiegel. Je kunt hier genieten van het beroemde "Molde panorama".
Dit is ook zeker heel mooi. Je hebt uitzicht op de stad Molde, het Moldefjord en de talloze grote en kleine eilandjes die voor de kust van Molde liggen.
Op de achtergrond liggen 222 bergtoppen, geheel of gedeeltelijk met sneeuw bedekt. Dit is zeer zeker de moeite waard om gezien te hebben.
Al weer een mooie dag voorbij en maar weer richting Åndelsnes om onze vis te bakken die we in Molde gekocht hebben. Eigenlijk pas onze eerste verse viswinkel. Je ziet wel veel vis, maar alleen in de diepvries.
Een
verse makreel en een kilo verse zalmfilet. Helemaal niet duur.
Daar zullen we straks eens heerlijk van genieten.
Molde wordt ook wel de rozenstad genoemd, maar echt veel rozen hebben we niet gezien. Maar enkele rozenstruiken in een paar tuinen, dus we weten niet of het echt zoveel voortelt.
Je kunt ook heel goed merken dat je veel noordelijker bent, want alles zit nog helemaal in de knop en bij ons bloeiden ze al volop toen we van huis vertrokken.
De planten en bloemen zijn hier ook erg duur. Voor een eenjarig plantje betaal je 10 of 15 NOK. Een osteospermum kost hier al gauw 60 of 70 NOK. Niet leuk dus om hier zoiets te kopen.
Bij de bakker is het al niet veel anders. Een soort roombroodje kosten 40 NOK en een muffin 60 NOK.
Lekker prijzig dus.
Donderdag 10 juni Åndelsnes-Spåtind
Onze derde reisdag met laaghangende wolken, regen en het is 12°C.
We rijden vanuit Åndelsnes over de E6 naar Dombas. Al snel verandert het landschap. De bergen worden minder hoog en de dalen breder. De spoorlijn en de Rauma gaan met de weg mee, mooi met stroomversnellingen en grote watervallen.
E6 gevolgd via Otta tot Tretten, hier weg 255 gevolgd. Hier is het naar Spåtind slecht aangegeven en hebben even moeten zoeken en in de buurtsuper de weg gevraagd.
Je gaat
hier ook echt het binnenland in, maar toch hebben we het gevonden. Via een heel
lange vei uiteindelijk in Spåtind, Nord Torpa aangekomen. Het is hier erg
afgelegen, maar een mooie omgeving, waar in de winter veel geskied en
gelanglauft wordt.
Maar je zit hier overal vreselijk ver vandaan, om vanavond iets te eten te hebben moesten we 19km rijden. In een naerbuttiken in een klein gehuchtje konden we nog net iets bemachtigen om onze lege magen te vullen. Maar goed dat we vlees in blik bij ons hadden, want dat is hier niet te krijgen. Een de meeste etenswaren die er taan zijn al ver over de houdbaarheidsdatum.
Vanavond ook de beroemde Noorse Rømmegrod gekookt, maar die hoeft voor ons niet mee naar huis. Het is net een soort slijmerige bloempap. In tegenstelling tot de Risengrot, die we wel erg lekker vinden.
Ook hier in Spåtind is het erg lang ligt 's avonds. Om 23h00 is het nog niet echt donker en 's morgens om 4h00 schijn te zon al weer volop tegen de berg aan de overkant.
Dit komt natuurlijk omdat je hier vrij dicht bij de poolcirkel zit en het is bijna 21 juni. Wel iets aparts.
Vrijdag 11 juni
's Morgens op ons gemak ontbeten en naar Lillehammer gereden. Omdat je zo afgelegen zit kun je niet zoveel ondernemen of je moet erg ver rijden en na al die dagen heb je daar niet meer zo'n zin in.
Nog maar een keer bij de olympische springschans gekeken en toevallig kwamen er 5 springers oefenen op de kunstschans.
Met sproeiers wordt eerst de grasbaan nat gemaakt en daarna springen ze.
Leuk om dat eens te zien hoe ver ze springen. Op de K90 kun je een snelheid krijgen van 86 km/per uur en op de K130 kan het 91 km/per uur worden. Lekker hard dus.
Op de terugweg naar Spåtind in Segelstad Bru boodschappen gedaan en thuis eten gekookt. Een beetje een luie dag dus.
Zaterdag 12 juni
Onze laatste dag alweer, morgen gaan we naar Oslo. Iedereen is onderhand een beetje moe, dus hebben we uitgeslapen.
's Middags nog even naar Holsbru gereden om een paar dingen te kopen om mee naar huis te nemen.
Op de terugweg tussen Holsbru en Kittelbu hebben we nog even gevist in de invalidenvijver (!?). Ja, die heb hier zelfs op een heel afgelegen plek. Helaas geen vis gevangen.
Wel vind je hier, als je wat rondwandelt, keutels van elanden, maar dat is ook alles. We hebben ook in Kittelbu even rondgekeken, dit is een soort openluchtmuseum. Maar omdat we vroeg in het seizoen zijn, is dit gesloten.
Hierbij hebben we een bruine steen gevonden met een fossiele afdruk, wat het precies is weet ik niet.
Terug bij de hytte in Holsbrua ter afsluiting van onze vakantie nog koffie gedronken met 2 wafels. Heerlijk!
Morgen vroeg op staan om op tijd bij de boot in Oslo (230km) te zijn.
Wat hier heel apart was is dat de zon vanmorgen om 4h00 op de berg aan de overkant van het meer scheen en vanavond om 19h30 schijnt hij er weer op. Raar, maar waar.
Zondag 13 juni Spåtind-Oslo
Vanmorgen om 6h30 vertrokken richting Oslo. Het is nog flink koud, maar 3°C.
Dit is echt een reisdag, niet leuk.
Tussen Segelstad Bru en Lillehammer staan ook weer veel Lupinen langs de weg.
Na een uur rijden zijn we pas 43 km op weg, het schiet hier dus niet erg op. Sommige wegen zijn hier niet verhard of vrij slecht dus je kunt niet zo hard rijden.
Om 7h40 zijn we in Lillehammer, waar we langs het Mjosameer richting Hamar rijden.
Om 8h25 zijn we in Hamer, waar we even stoppen.
Om 9h30 zijn we aan het einde van het Mjosameer, zo groot is dit meer dat het al bij Lillehammer begint.
Het is nu niet ver meer naar Oslo, nog ongeveer 80 km, dus zijn we goed op tijd voor de boot. Vanuit Drammen richting Sentrum, waar we nog door een tunnel rijden die onder het Oslofjord ligt en 45 diep ligt.
Om 10h25 arriveren we bij de boot.
Na de auto geparkeerd te hebben zoeken we onze hut weer op. Nu is het 5104, dus vlakbij de hut van de heenreis.
Om 13h35 gaat de Prinsesse Ragnhild varen.
Eerst door het Olsofjord en als je achterom kijkt zie je mooi de stad liggen met een grote springschans boven op de berg.
Het is zondag en erg mooi weer, dus in de fjord is het erg druk met zeilbootjes en andere plezierjachten. Langs de kant zie je ook heel veel mensen lekker zwemmen en zonnen.
Het is nu 15h10 en je ziet het fjord steeds breder worden, in de verte kun je zelfs de zee al zien.
Ongelofelijk hoe groot en breed een fjord kan zijn.
Het begint steeds harder te waaien en de meeste mensen zitten binnen.
Om 17h00 zijn we op volle zee en er staat een haarde Z.O-wind.
De boot vaart met een snelheid van 19,8 knopen. 's Avonds zelfs 21 knopen.
Maandag 14 juni Oslo-Kiel
Het is vanmorgen bewolkt. Nog even varen voor we in Kiel zijn.
Na gedoucht te hebben lekker ontbeten op de boot en nog even naar buiten geweest om te kijken naar de aankomst in Kiel.
Om 9h30 gearriveerd, d auto opgezocht en om 9h45 rijden we weer de vast wal op.
Het is hier 17,5°C, dus lekker weer.
Fijn om weer huis te gaan en iedereen te zien die je heb gemist. Vooral die twee kleine boeven.
Om 14h00 passeren we de grens Duitsland-Nederland, na in Holdorf langs de autobahn nog even koffie gedronken te hebben.
Om ongeveer 15h30 waren we weer thuis, waar Niek op de oprit al naar ons uit zat te kijken.
In totaal hebben we 3200 km gereden en 52 uur in de auto gezeten (reistijd).
Maar wat we deze vakantie gezien hebben was zeer zeker ontzettend mooi. Bijna nog mooier dan 2 jaar terug. Het is een geweldig land!
