De Noorse bergen zijn bij uitstek geschikt voor het maken van trektochten op tour-telemark skieen. Noorwegen heeft een uitgebreid en uitstekend georganiseerde aantal hutten van "Den Norske Turistforening" die of bemand of onbemand zijn.
Informatie over de sneeuwomstandigheden kan je vinden op de uitstekend verzorgde site www.skiinfo.no. BA-Buitensport organiseert jaarlijks verscheidene trektochten langs deze hutten, met name in het Setesdal.
Hieronder vind je de beschrijving van de volgende tochten:
Hovden - Tjombrotbu, Tjombrotbu - Berdalsbu, Berdalsbu - Hovden
Astrid, Remco, VOlkert, Matthea, Aranka, Roelof, Herbert??
Een tocht in de buurt van het skigebied Hovden: Ljosland fjellstue - Lakkenstova, Lakkenstova - Josephsbu, Josephsbu - Gaukhei, Gaukhei - Bortelid, Bortelid - Ljosland fjellsue
Deelnemers: Aranka, Paul, Remco, Matthea, Inger, Herbert + andere groep
Een tocht in de buurt van het skigebied Noreflall: Al-Õyestõlen, Õyestõlen-Fagerhoy, Fagerhoy-Langedrag, Langedrag-Dalabu, Dalabu-Haglebu, Haglebu-Toveseter, Toveseter-Hogevarde, Hogevarde-Norefjall
Na een week op de piste skieen in Hemsedal begonnen we zondag met onze 8-gaase trektocht.
Deelnemers trektocht: Aranka, Volkert, Suzanne, Paul, Susan, Remco, Matthea, Inger, Geoffrey
Dag 1: Al-Õyestõlen
's Ochtends vroeg naar het startpunt gereden waar de skies uitgepakt en voor het eerst (voor sommigen was dat wel heel letterlijk het geval) omgedaan werden.
Startpunt was Al, van Al was het de bedoeling om in 1 dag naar Fagerhoy te gaan, maar door dichte bosjes en diepe sneeuw bleek dit te ver. Het eerste deel van de tocht waren er veel sporen gemarkeerd, verleidelijk om te volgen, maar na een tijdje gingen ze toch de verkeerde kant op. Suzanne leerde al doende het telemarken waarbij ze haar dank voor de genoten vooropleiding bij Volkert duidelijk liet blijken (zie foto). Geoffrey genoot nog van wat overgebleven chocolade mousse die geknepen uit een plastic zakje er toch heel anders uitzag dan de avond ervoor...
Al met al liepen we iets zuidelijker dan gepland, zie kaart. Ongeveer halverwege bij Õyestõlen ligt in het bos een hut van Rode Kruis. Hier waren vrijwilligers van het Rode Kruis aan het werk. Gelukkig konden we in hun hut overnachten, nadat we eerst nog even zonder ski's of sneeuwschoenen door de sneeuw probeerde te komen. Vrijwel onmogelijk...
Na een bord heerlijke pap (waarvoor ga je anders met BA Buitensport mee...) liepen we vandaag de rest van de tocht die voor dag 1 was gepland. Tegen het eind van de middag kwamen we bij Fagerhoy, waar we twee (verwarde!) kamers hadden in een grotere hut vlak bij een bewoond dorpje. Eten was hier verzorgd dus het was bijna echt vakantie...
Vanaf
Langedrag is het even zoeken om het juiste pad te vinden ten oosten van het
meer. Daarna raakte we al snel het pad kwijt maar gingen door de bomen op de
juiste GPS koers richting Langedrag.
Halverwege de tocht passeer een weggetje waarna je via het "Synsteo
meer" oversteekt naar een stijl pad rechts van een skipiste (die overigen
niet in gebruik was). Vlak voor het eind van het meer hielden we pauze in de
luwte van de berg aan de overzijde. Naast de piste was het pad zo stijl dat we
vellen onder deden en ik voor het eerst ook stijg beugels van mijn bindingen
gebruikte. Het laatste stuk leide Volkert op op zijn typisch eigen tempo
richting Langedrag, waar we tegen de schemering ook daadwerkelijk aankwamen. Bij
Langedrag was het een drukte van jewelste. Diverse noorse schoolklassen hadden
blijkbaar ook het idee opgevat hiernaartoe te gaan (Langedrag is per auto
bereikbaar). Wij hadden met onze groep een eigen hutje (het oudste van het
langedrag complex), maar eten konden we in het hoofdcomplex en dus hoefde er
(alweer) nier gekookt te worden. De avond werd traditioneel met dobbelen en veel
drank doorgebracht.
Dag 4: Langedrag - Dalabu
Vanacht was het goed koud geweest en had de vochtige lucht op de bomen en struiken prachtige ijskristallen afgezet (die overigens "naar de wind toe" groeien). Dit leverde een aantal mooie plaatjes op:
Het liep heerlijk door de verse sneeuw waar je ook prachtige ijskristallen op zag. Nadat we het bos uitwaren liepen we verder over een hoogvlakte, westelijk langs de Grårovnatten, over het westelijke meer om daar via de zomerroute in het volgende dalletje te komen waar Dalabu lag. We liepen nog een extra rondje waarna Geoofrey ook nog een uitstapje naar Slettehola heeft gemaakt om vervolgens ook naar de hut te komen (die overigens nog op geen enkele kaart vermeld stond omdat het een net nieuwe hut was). De avond werd op de gebruikelijke manier doorgebracht...
Dag 4: Dalabu - Haglebu
Vandaag was het echt goed koud, overdag zo'n 15 graden onder nul, maar verder was het wel heerlijk weer. De tocht ging het eerste stuk licht op en neer, ten noorden van de Styggegrams fjellet langs om daarna een meren gebied over te steken en de loop van beekje Gropeb te volgen. De tocht die we liepen was nog een zomer nog een winterroute, maar afgezien van de laatste afdaling richting Haglebu zag de tocht er niet al te moeilijk uit. Aangekomen bij de afdaling was deze toch een beetje al te stijl, dus besloten we een iets andere route te nemen waarvoor we we een heel stuk terug moesten. Aangezien het ook al een redelijk lange tocht was, begonnen we uiteindelijk pas tegen de schemering met de afdaling naar Haglebu, waarbij we al wel wat lichtjes ver weg beneden in het dal zagen liggen. De helling was nog steeds stijl en werd steeds steiler, bovendien werd de begroeiing steeds dichter totdat we uiteindelijk met ski's aan vastliepen in de bomen. Oplossing... Ski's uit en wegzakken tot onze middel ons min of meer tussen de bomen door van de helling laten vallen. Het begon inmiddels ook behoorlijk fris te worden (buiten temperatuur meer dan 20 graden onder nul, wegzakkend in de sneeuw) maar gelukkig liep het adrenaline gehalte bij de grootste koukleumen ook het hardste op zodat de "emotionele temperatuur" de buiten temperatuur kon compenseren. Uiteindelijk toch beneden aangekomen en als een groep ijspegels bij Haglebu aangekomen, waar het al lekker warm was en waar ook nog een warme douche bleek te zijn...
Dag 5: Haglebu - Toveseter
Vandaag was het echt koud, onder de -20ºC. Na een goed ontbijt en het aankopen van laatste spullen in het cafetaria dat bij de hut lag (Haglebu ligt is ook een klein plaatsje en is per auto bereikbaar) gingen we op pad. Het eerste stuk ging over de piste omhoog tot we op ongeveer 1000 meter hoogte boven de boomgrens uitkwamen, Daar woei het ook flink wat samen met de kou wel een heel lage gevoelstemperatuur gaf. Tijd dus om de skiebrillen, bivakmutsen en overhandschoenen aan te trekken. Natuurlijk komt je er pas bij dit soort extreme omstandigheden achter waar je uitrusting niet voldoet zoals een skiebril die beslaan zodat je geen hand voor ogen zit of een motorhandschoen die tot -30ºC graden bruikbaar moet zijn, maar die in combinatie met sneeuw daar absoluut niet aan voldoet etc.) Desondanks hadden we het wel koud maar bevroren we niet echt. Wel kregen een aantal menen de eerste verschijnselen van een lichte bevriezing (wit plekje op de wang). Bij aankomst bij Toveseter bleek dit een leuk oud hutje waar we het al snel lekker warm kregen en er een redelijk extreem verschil in temperatuur tussen binnen en buiten ontstond (binnen +30ºC, buiten -30ºC).
Dag 6: Toveseter - Hogevarde