Metroseksueel, door Micheal Flocker

Metroseksueel /metroseksyw'el/ zn. 1 mannelijke trendsetter in de 21ste eeuw; 2 hetroseksuele stadsman met groot gevoel voor esthetiek; 3 man die tijd en geld besteed aan zijn uiterlijk en winkelen; 4 man die bereid is zijn vrouwelijke kant te zien.
 
Toen ik nog in de derde klas zat schreef ik ooit op een proefwerk op dat ik lezen haatte. Door dit bericht kreeg ik een 4 voor dat proefwerk. De jaren die daar op volgden kreeg ik een nog sterker afkeergevoel ten opzichte van literatuur en alles wat dat met zich mee nam, ik lees liever de ondertiteling van een goede film. Wie had ooit gedacht dat ik op dit moment met een boek in mijn handen sta wat ik serieus voor mezelf gekocht heb.
Ik heb het over 'het handboek voor de moderne man' van Micheal Flocker, een Amerikaanse schrijver. Metroseksueel.
Een term wat je misschien om de oren aan het vliegen is de afgelopen tijd. David Beckham is het, George Clooney en James Dean was het. Maar wat is het?
Tegenwoordig heb je mannen en mannen. Mannen die zich onderscheiden van mannen, en mannen die zich refereren naar gozers. En een trend is zichtbaar: Steeds meer gozers worden mannen. Metromannen.
Een metroman, is dé man van tegenwoordig, tenminste dat zeggen ze. Metromannen besteden inmiddels meer aandacht aan hun uiterlijk dan hun vrouwen ooit deden, durven de grens tussen homoseksuele en hetroseksuele klederdracht te verleggen en durven hun vrouwelijke binnenkant te laten zien, niet alleen bij het verlies van een wedstrijd van de favoriete voetbalclub.
Op het eerste gezicht zou je misschien denken: ,,Metro? Dat is of zo'n trein die je in Amsterdam neemt of volgens deze beschrijving hetzelfde als een miet". Mag ik het tegendeel bewijzen?
Voor dat ik ooit van dit boek gehoord had, nog voor dat ik het woord metroseksueel uit kon spreken, voldeed ik aan de korte beschrijving die hierboven genoemd werd. Ik wil best tijd besteden aan min uiterlijk, met zalfjes en rotzooi, ik hou van kleren kopen, ik kan best emotioneel zijn over bepaalde dingen, noem maar op.
Plotseling was daar het begrip 'Metro's'. Was ik er één? Sommigen zeiden van wel, anderen weer niet. In de tussentijd ontwikkelde ik een kledingstyle, een muziekstyle, voorkeur voor films, eten en het buitenland. Uitdagingen, targets en doelstelling is waar ik alles op bouw. Het is een soort mentaliteit versus karakter wat hierin opgroeid. 
Opeens dook daar ook dit boek bij. Ik las de flaptekst en voelde me aangesproken. Echter: als je de ondertitel "het handboek voor de moderne man" leest, zou je bijna denken dat je wanhopig bent en de dingen des levens moet leren uit het boekje.
Maar toch, ik kocht het en voelde me eigenlijk belazerd. Na de eerste paar bladzijden gelezen te hebben merkte ik dat ik niets nieuws leerde. Tot ik verder las en begreep dat dat de bedoeling was. Dit boek is niet gemaakt om de man van tegenwoordig het één en ander bij te brengen, het is bedoeld om een bevestiging te geven op het feit dat je toch werkelijk geen homo bent ofzo.
Nee dat is onzin natuurlijk, maar ik merkte dat het eigenlijk gewoon op mijn hand geschreven was. Wat Micheal Flocker op een leuke, doorlezende manier kan beschrijven, vertelde mij hoe ik was, zonder iets toe te voegen.
'Stijlvol' is het kernwoord door het hele boek gezien. En dat komt altijd terug in de onderwerpen: etiquetten, wijn, eten, kunst, muziek, mode, verzorging, lichaam, seks, interieur en mentaliteit.
Ik zou het ieder tijdsbewuste gozer aan willen raden. Het is best grappig om te lezen, maar let op: Ga niet volgens het boekje leven! Als het een compleet nieuwe wereld voor je is wat verteld word, sla het dan maar weer dicht want wie weet wordt je er een totaal ander persoon van, niet goed, blijf wie je bent. Maar het is leuk om eens door te lezen, zonder het op te slaan, als je toch weet waar het over gaat.
Ik noem mezelf geen metro, maar ik ben bang dat ik er over een paar jaar wel toe behoor, puur vanwege het feit dat ik de aanloop al een paar jaar aan het maken ben. Zo'n stom boekje voegt daar weinig aan toe. Het doodt de saaie uurtjes maar geeft je misschien ook wel stiekem wat waardigheid.
 
Ik ga weer lekker chillen