Met één been

Gisteren heb ik mezelf opgeofferd. Alhoewel, opgeofferd, ik koos er uiteraard zelf voor.
Menig bijhoudend weblog lezer weet inmiddels dat ik druk bezig ben dat felbegeerde rose papiertje te halen.
9 Maart is het officieel zo ver, dan ga ik voor het 'eggie' op om mijn rijbewijs te eigenen. Met een woensdag daarbij in te leveren en in totaal zo'n €2000,= lichter mag het er dan wel van komen.
Gisteren wilde ik mezelf vast verzekeren van een plaats bij de beste 10.
Om 12:45 stapte ik namelijk in mijn inmiddels welbekende Volkswagen Golf om een tussentijdse toets af te leggen. Dit, zodat ik bij het werkelijke examen vrijstelling zou kunnen krijgen voor alle bijzondere verrichtingen [zoals keren op de weg, achteruit inparkeren, de hellingproef enz.]
Naast het feit dat ik geen vlag noch wimpel bij me had, kon ik er wel zo ongeveer mee slagen. Nou ja slagen, dat was niet het juiste begrip. Het enige wat te behalen viel was de vrijstelling, voor de rest was het een soort introductie op wat op het examen nog komen zou.
Die vrijstelling is er dus. Nu nog afrijden. Volgens Dhr. Stoop, mijn examinator, zou ik meer mijn binnenspiegel moeten gebruiken, vaker moeten kijken én besluitvaardiger moeten zijn.
Laten we het er bij houden, dat ik hoop 9 maart a.s. op dit weblog te mogen schrijven dat ik voortaan een Fiat Uno rij, in plaats van een zwarte Volkswagen Golf, met een grote blauwe "L" en de letters "STEENBAKKERS" erop.
Wish me luck...
Vrooeemmm...!