Ra, je bent een held!

Een quote dames en heren. Eentje voor op de wc, in de badkamer, op een stoeptegel het maakt mij niet uit, maar ik ben verkozen tot held. Echt waar.
Het begon allemaal een paar weken geleden. We hadden in onze radio-uitzending op www.s-live.nl [wat overigens nu iedere maandagmiddag te beluisteren valt van 15:00 tot 17:00], een bijzondere prominent. Het was een nieuwkomertje, maar ze was van plan Nederland om haar vinger te wikkelen. Wie weet had ze dat al eens gedaan met 'Kinderen voor Kinderen', een aantal jaar geleden. Juist! Ik heb het over EliZe.
Volgens mij woon ik nog steeds in Breda, en laat ze nou zeer toevallig gisterenavond de tijd genomen hebben om eventjes in het holst van de nacht een leuke discotheek van Breda op te zoeken. EliZe speelde eventjes een halfuurtje in Kerkplein, jawel.
Maar ja, wat moet je daar nu mee zul je denken. Nou, ik had heel leuk, haar telefoonnummer nog in mijn telefoon staan. En lekker impuslief besloot ik haar eventjes te bellen. En jawel! Ze nam op... En nog beter! Ze wilde ons [Pim en ik] graag eventjes zien, dus konden we leuk na het optreden even back-stage, babbelen met EliZe!
Onproffesioneel als het klinkt, wilde we er natuurlijk ook wat fototjes van. De manager van EliZe hebben we daarom ook maar wijsgemaakt een fototje te willen voor in de studio. Dus....
Het mooie was dat we A. gewoon lekker vooraan stonden toen ze kwam optreden; ik B. dik oogcontact met haar had tijdens het optreden [ze lachtte zelfs even naar me!]; en C. zij het volgende zei toen ik binnen kwam lopen: ,,Oh hi!, Ja ik had je al zien staan". Nou groeide daar mijn ego even van.
Na wat babbelen schijnt EliZe gewoon een onwijs leuke, spontane, vrolijke meid te zijn, die niet eens zoveel ouder is dan ik zelf, een jaartje of twee misschien.
Ik heb er nog steeds niet genoeg van, en kon het ook niet laten even haar recht in haar gezicht te vertellen, dat ik stiekem wel verliefd op haar geworden ben. Ze nam het goed op, maar even later bleek haar vriendje Jamie toch wat meer in the picture te staan. Ik vertelde dat ze daar toch wel een beetje mijn hart daarmee brak en lachende tranen verschenen, zeg maar.
Al met al, hebben we er misschien een minuutje of 5 á 10 gestaan. Maar hartstikke leuk natuurlijk, en dat om 3:00 's nachts.
Ach ja, ze is ons nu waarschijnlijk al lang weer vergeten...