Even Chilen

Als je de afgelopen dagen m’n weblog bijgehouden hebt, is het wel duidelijk geworden dat ik de bijdehante woorden en meningen eventjes naast me neer heb gelegd en deze ruimte even vervangen heb voor een soort dagboekje.
Ik moet je natuurlijk wel op de hoogte blijven houden van het Amerika-avontuur.

Dag 2, tijd: 13:15 U.S.A. / 22:16 Nederland

Het is met name een korte nacht geweest voor me. Sowieso heb ik een nacht gemist, en daarna werd het dan ook nog maar een nachtje met een uurtje of vier slaap. Niet erg, maar wel vermoeiend.
Het is hier ’s nachts trouwens prima slapen. We zitten op een hoogte van 3,2 kilometer in de bergen. Een altitude waarop in de winter prima geskied kan worden. Naast het feit dat de lucht hier ijler is en je minder goed merkt dat je dorst hebt, zijn de temperaturen best aangenaam. Er is geen airco in het gebouw aanwezig wat bijzonder genoeg ook echt niet nodig is. ’s Avonds hier slapen is echt prima te doen en overdag is het gewoon lekker (Ra-)warm.

Nadat ik gister mijn koffer had uitgepakt werd het tijd om mijn Oranje verzameling te inventariseren. Aan de muur komt een mega poster te hangen met tijden en schema’s van ‘onze jongens’ in Duitsland. Daarnaast natuurlijk de alom bekende ‘lucky underpants’ en nog een vlag en een sjaaltje om een oranjegevoel over te mogen brengen op het chauvinistische Amerikaanse volk.

Ik heb ze overigens nog niet zo veel gezien, die Amerikanen. Het schijnt hier nu ‘spring break’ te zijn, wat betekent dat de meeste studenten nu op vakantie zijn. Niet getreurd, over een weekje werd me beloofd dat het drukker zou worden.
Dat kreeg ik te horen tijdens een rondleiding met de groep door het pittoreske Flagstaff. Nou ja, de stad zelf hebben we niet gezien, maar wel het terrein van de campus waar we op verblijven: Northern Arizona University (NAU).
Het is op zich al een klein stadje en is van alles voorzien. Het hele gebied beslaat meer dan 2,5 kilometer met gebouwen, parkeerplaatsen, wegen noem maar op. Het heeft zo’n beetje alles wat een zelfrespecterend dorpje ook zou hebben. Van mega supermarkt “Target” tot de ‘dining hall’ waar we gratis en voor niks tussen bepaalde tijden kunnen ontbijten, lunchen en dineren.
Daarnaast heeft het ook nog een mega aantal sportvoorzieningen. Bekende Nederlandse sporters als onze zwemmers Pieter en Inge zijn hier al komen trainen vanwege de ijle lucht en de sportvoorzieningen.

Het klinkt alsof ik het opdreun vanuit een reisboekje, maar niets in minder waar. Tot nu toe ziet alles er tof uit. Wat er vanavond te doen staat is nog niet echt bekend. We hebben een dagje ‘vrij’. Even chillen dus. Morgen gaan we naar Sedona om wat ijskoud water te voelen. En dan begint maandag dan echt hét programma. Keihard werken, maar waarschijnlijk ook een hoop lol maken…

(Pic 1: Schramkoers)