Op maandag voor het eerst weer naar de dialyse geweest. Xan wordt steeds levendiger en af en toe komt er alweer een leuke uitspraak uit J. De buikrampen waren in alle hevigheid terug en ze had nog wel last van haar rug, wat natuurlijk niet verwonderlijk is. Het aanprikken ging redelijk goed en al snel zat mevrouw te spoelen. Het was natuurlijk wel een beetje gokken hoeveel vocht ze extra zou hebben wat eraf gespoeld zou moeten worden. Samen zijn we op een totaal van 1200 cc uitgekomen en besloten werd om haar maar 4 uur te spoelen i.p.v. 3,5 wat haar normale spoeltijd is. De dialyse verliep verder voorspoedig en rond 14.00 uur was ze klaar en kon ze weer mee naar de afdeling "Kikker" alwaar ze een kamer voor zichzelf heeft gekregen. Dat leek ons wat rustiger toe omdat ze nog veel rust. Het is allemaal best vermoeiend voor zowel haar als voor ons. Het rondhangen in zo?n ziekenhuis zal nooit een hobby van ons worden. De dag is verder voorbij gegaan met buikje wrijven en allerhande dingen proberen om de pijn wat te verminderen, dat lukte maar half...
Xantia voor het eerst weer op de dialyse
Dinsdag zou Xan al wat gaan zitten, gelukkig bleven de buikkrampen nu even achterwege. De fysiotherapeute was langs geweest omdat Xan zou proberen om te gaan zitten in haar aangepaste stoel. Wel doen we het bed al regelmatig een stukje omhoog maar dat gaat niet echt goed. Het bed is te glad en haar kontje schuift steeds onderuit. Normaal hebben ze daar een zandzak voor op de afdeling maar die dingen waren nergens meer te bekennen. We hebben wel een grote spoelzak van de dialyse gekregen en dat werkt ook goed. Wel is het luchtbed wat ze heeft niet optimaal om even te gaan zitten, haar rug zakt een beetje en ze verglijdt steeds naar opzij. Wel is er vandaag een arts geweest die druk bezig geweest is om haar buikkrampen te verhelpen. Een heel gedoe maar het heeft wel een tijdje geholpen. ?s Middags kwam de fysio langs en hebben we samen een manier gevonden om haar via de kortst mogelijke weg in haar stoel te tillen. Wel even zweten voor zowel Xantia als Paps, maar het ging in 1 keer en redelijk zonder pijn. Angstig was ze wel voor de eerste keer uit bed. Toch leek het haar wel goed te bevallen en we hebben een dekentje over haar heen gedaan en zijn even uit rijden geweest. Even lekker over de gang crossen en even wat anders zien dan allen het plafond. Xan vond het in ieder geval wel erg aangenaam. Daarna even weer in bed tillen en uitrusten maar. Ze had gelijk een half uurtje gezeten maar was nu alweer bekaf. Later op de middag zijn we even weer gaan zitten en zijn we gelijk maar weer van de afdeling afgegaan. Even door de gangen gereden en Xan zat te genieten van de andere omgeving. Na een half uurtje maar even weer terug om weer te rusten. Het ging dus allemaal best goed. Nu die buikkrampen even weg zijn zie je onze Xan gelijk weer in alle hevigheid terug komen. Pffff goed gevoel zeg. Ook zijn inmiddels alle infusen eruit en heeft ze weer alle vrijheid en hoeft ze niet om de lijntjes te denken.
Xan voor het eerst weer in de stoel over de afdeling!
?s Middags nog weer bezoek gehad van Opa en Oma en Zoë-May. Zoë heeft het er maar moelijk mee dat haar altijd drukke zus nu zo zielig op bed moet liggen. Ze komt zelf ook wel een beetje aandacht tekort. Ze is aardig druk voor haar doen en we moeten haar af en toe wel even afremmen. Die stem daar doe je niks meer aan dus ze horen haar over de hele afdeling?... Als het tijd is om te gaan heeft ze het even moeilijk om afscheid te nemen maar ze doet het dapper. Als je het snoetje achter in de auto ziet die weer naar de camping rijdt dan moet je even diep zuchten en ff aan wat anders gaan denken?? Morgen komt ze weer, voor je het weet is het alweer zover?..

De orthopeed Dr. Pruijs nog even gesproken en die was zeer tevreden over Xantia. Hij wist nog niet hoe het allemaal met de dialyse stond maar wat de rug betreft hoefde ze voor hem al niet meer te blijven. Que?! Daar overvalt u me wel een beetje mee zeg! Natuurlijk moest er ook nog overleg met de nefrologen plaatsvinden en daar moesten we wel even op wachten. En natuurlijk die vervelende buikpijn. Maar....we wachten af..
Zoë moet zich maar wat vermaken op de afdeling.....suffe boel hoor!
Donderdag.
Voordat we naar Xantia gingen werd Zoe-May door opa en oma naar ons gebracht. Opa en oma gingen vandaag naar ons huis om de dieren en planten te verzorgen. Het is ook zowat dat als je thuis komt de vogel en het konijn met hun pootjes omhoog liggen :-)
Samen zijn we naar Xan toe gegaan en was onze miep al weer een hele dame. Alleen had ze geen zin in om een broodje te gaan eten voordat wij er waren. Kijk, zo werkt dat natuurlijk niet!..Na even haar de regels weer te hebben uitgelegd is ze begonnen met haar brood. Om tien uur hadden we een afspraak met de nefroloog. Het was even overleggen of Zoe met ons meeging, maar Zoe had al besloten dat ze bij haar zusje (ZUS volgens Xantia?..grinnik) zou blijven. Na haar op het hart te hebben gedrukt dat ze absoluut niet van de afdeling mocht gaan zijn we naar onze afspraak gegaan. Na een goed gesprek en het ophalen van herinneringen zijn we tot de afspraak gekomen dat als wij het verder aankonden Xantia na de dialyse naar huis mocht. Nu maar hopen dat die rot buikpijn wegblijft.
Naar de volgende pagina
Terug naar de vorige pagina