Florida 2007



En weer een korte vakantie, je moet toch wat en het nieuwe jaar is alweer begonnen. We streven er echt naar om onze 5 vakanties van 2006 te overtreffen, dus beginnen we het jaar maar goed. En vanwege de puppyplanning zit er geen grote vakantie meer in dit jaar, dus op naar het zonnige Florida.
We vertrokken op maandagochtend, na een upgrade geritseld te hebben naar de economy plus waren we blij verrast toen we aan de gate opgeroepen werden voor nieuwe instapkaarten. Men had ons nog een keer een upgrade gegeven en nu naar de business class, fancy fancy hoor!

Hou er wel even rekening mee dat wij maar plattelanders zijn die altijd kudde klasse vliegen, dus als je dan een eigen steward hebt die je op de wenken bedient dan is de beer natuurlijk los. Luxe ten top hoor, dikke stoelen met uitgebreide verstelmogelijkheden én een mannetje die de hele reis over je rug heen en weer loopt te masseren, eten van een echt bord met echt bestek, de steward die je tafeltje dekt mét een tafellaken, sjampie alsof de kraan niet meer dicht kon, het kon niet op, wat een feest. Je begrijpt dat we daar wel voor te porren zijn. En dat we wat tegenwind hadden en de reis nog wat langer duurde…….so what, nog langer genieten van alle luxe. Maar we wisten toen nog niet welk drama ons te wachten stond. Eenmaal in Washington aangekomen waren we al een dik uur later dan gepland, en toen we nog in de rij stonden bij de immigration ging onze volgende vlucht de lucht in. Tsja, je doet er zo verduveld weinig aan, dus maar een alternatief plan gesmeed. Eenmaal door de immigratie en de douane onze koffers gepakt en direct weer op de band gegooid (dat moest, er stond iemand te blèren dat het moest). Welnu, onze vlucht naar Miami hadden we gemist, dus weer aansluiten in de rij voor de service desk. Tussendoor al bij een self-service balie geprobeerd, maar dat wilde niet zo lukken, we waren doorgeboekt naar de volgende dag even met een juffrouw aan de telefoon gebabbeld, ze konden ons wel doorboeken op een andere maatschappij via een andere route, maar onze koffers zouden morgen pas vliegen. Da’s fuck natuurlijk, dus terug naar het originele plan en maar een dag later vliegen. Na weer 2 uur in de rij gestaan te hebben voor een hotelvoucher en nieuwe instapkaarten werd ons verteld dat we onze koffers beneden bij de baggage claim konden ophalen. Daar aangekomen bleek plotseling dat één koffer de aansluiting naar Miami gehaald had, vraag me niet hoe, en de 2e koffer waren ze aan het halen. Nou, daar zit je dan te tieren en te vloeken, had ik net zo goed kunnen doorvliegen. Na weer meer dan een uur op een plastic stoeltje gezeten te hebben maar weer een poolshoogte gaan nemen en wat denk je?.........2e koffer juist vertrokken naar Chicago om morgen door te vliegen naar Miami. Daar zaten we dan, extra gebleven om niet zonder koffer in Miami te staan en wat heb je uiteindelijk: geen koffers en ‘stuck’ in Washington. Daar sta je dan, geen schone kleren, geen koffer, geen wasspullen, alleen je handbagage. We kregen van de airline een overnachtingskitje en zijn maar naar het hotel vertrokken, moe na meer dan 6 uur in de rij te hebben staan wachten. Het hotel was gelukkig dik in orde en we hebben goed geslapen. De volgende dag weer terug naar de (k)luchthaven en op naar Miami, alles liep op rolletjes. In Miami direct naar de baggage claim gegaan en jawel hoor, daar stond onze koffer al sinds de vorige avond op ons te wachten. Maar wacht……….waar is de koffer van Gina?????? Navraag leerde ons dat deze eigenlijk in Miami had moeten zijn maar hij stond daadwerkelijk in Ft. Lauderdale. Niet getreurd, het is tenslotte maar een half uurtje dus hoppala poppala de huurauto opgehaald en raggen naar het noorden, ook alweer in tegenstelling met onze originele plannen, want we moesten naar het zuiden. Na de uiteindelijke hereniging met onze laatste plunjezak kon het feest beginnen, een dag te laat maar ach, het was warm, zonnig en er kwam lekkere muziek uit de radio. Op naar Key West, helemaal aan het einde van de Florida Keys, zo’n 300 km onder Miami. Het traject over alle eilandjes hebben we toch in een redelijk snelle tijd weten te overbruggen en daar waren we dan, in het pittoreske, laid back Key West. In ons hotel werden we opgewacht door een barkeeper die volkomen begrip had voor onze situatie (hij wist van niks maar was een partij scheutig met de alcohol, dus dat zat wel snor). Ook hier hadden wij zonder te vragen weer een upgrade weten te scoren, van een achter in het gebouw gelegen kamer naar een studio op de eerste etage, toppie hoor! Na wat geharrewar omdat onze sleutel niet op de deur paste (het lag echt niet aan ons) hebben we onze koffers de kamer in gelanceerd en zijn stante pede weer naar de bar vertrokken. Er was levende muziek, de stemming was optimaal en dan vergeet je je hele sores van de voorgaande dag eigenlijk best wel gauw. We hebben geprobeerd de bar leeg te drinken en zijn met een gelukzalige glimlach in ons bedje gekropen. De volgende ochtend mochten we plaatsnemen in de eetzaal (buiten) naast het zwembad. Daar zit je dan begin januari, onder de palmboom in je korte broek met je badslippers en je t-shirt, buiten aan het zwembad.

Eigenlijk best wel bah natuurlijk, wie zit daar nu op te wachten……………hahahahaha……..wij dus !!!! We hebben een paar heerlijke dagen in Key West verbracht, genoten van de gastvrijheid, de drank, het lekkere eten, de zonsondergangen waar het bekend om staat en het prachtige weer. Maar na een paar dagen was het dus alweer tijd om te verkassen, op naar onze volgende bestemming, Ft. Lauderdale, waar we ons basecamp hebben opgeslagen voor de rest van de vakantie. Lekkere uitvalsbasis alle andere bestemmingen. We hebben uitstapjes gemaakt naar Miami, de downtown was erg leuk, Little Havana is een belevenis, verder zijn we in het weekend naar het beroemde South Beach geweest, er was net dat weekend een happening met kraampjes, open huizen en een parade van classic cars, heel gezellig. Hier heeft Gina ook de blooming onion (geplofte ui) kunnen scoren, je ziet op de foto dat het geen zilveruitje was. Zondag zijn we ook nog mijn oude vriend en piloot Joey Ferriola gaan opzoeken in de buurt van West Palm Beach, ook hier hebben we een bijzonder leuke middag gehad waar de nodige oude koeien uit de sloot zijn gehaald. Na het weekend hebben we nog een boottochtje ondernomen langs de huizen van de rijken der aarde. Geloof me, in Florida zijn ze niet gewoon rijk, niet heel erg rijk maar gewoon onbeschoft rijk. De jachten gaan van de maat groot naar groter en grootst, er was er eentje bij die zijn eigen helicopter op het achterdek had staan. En luxe auto’s? Wij zien ze hier niet elke dag, maar daar rijden je in een uurtje meer Ferrari’s, Lambo’s, Bentleys, Hummers, Escalades, AMG’s en nog wat exoten voorbij dan je hier in ons boerenlandje in een maand ziet. Onbeschoft rijk, dat zijn ze daar. Maar ja, of dat nu echt gelukkig maakt……………….denk het wel. Toppunt van rijkdom vond ik toch wel de opmerking van een gids dat er iemand air conditioning had laten aanleggen………buiten rondom het zwembad. Ja, in de open lucht, voor als het te warm is in de zon en je wilt toch aan je zwembadje liggen, blaast er wat koele lucht om je heen. Na nog wat omzwervingen en een beetje shoppen was het op woensdag weer tijd om huiswaarts te keren, dit keer zonder veel oponthoud. De vlucht van Washington naar Amsterdam was door de zeer sterke wind in de rug zelfs maar 6 uurtjes op de kop af (normaal 7½ uur), niet eens genoeg om een goeie nachtrust te krijgen. Even na zevenen op donderdagochtend stonden we alweer op Schiphol. Bleek naderhand toen we in de auto zaten dat we precies door de grote storm die die dag over ons land raasde over de oceaan zijn geblazen. Na thuiskomst zijn we eerst een paar uurtjes gaan slapen en daarna hebben we ons vee weer bij elkaar gedreven. We zijn weer compleet en we zitten inmiddels weer in ons normale dagelijkse ritme.

En dan natuurlijk bijgaand nog wat kiekjes.

1 - Zo zit je dus in de business class, lekker breed en van alle gemakken voorzien.
2 - Het zwembad bij ons hotel.
3 - Onze kamer, omgeven door palmen…..
4 - De meest zuidelijke punt van het Amerikaanse vasteland
5 - Key West……


1 - De bouwstijl van de Keys.
2&3 - Pelikaan, mooie vogels zijn het.
4 - De beroemde zonsondergangen
5 - Het hele dorp loopt elke avond uit naar de haven en het strand om de zonsondergangen te bewonderen


1-5 – Zonsondergangen…….prachtig…………


1 – Ontbijtje buiten aan het zwembad onder de palmboom……….
2 – Ons hotel, the La-Te-Da Hotel, toppie hoor.
3 – De rijken der aarde.
4 – De skyline van Miami.
5 – South Beach.


1-5 – Miami South Beach, van Miami Vice en vele andere films en series.


1-3 – Miami South Beach.
4-5 – Blooming onion.........aafblieve....





1-20 - Miami South Beach.

De huizen van de rijken zoals Oprah, Goelio in z'n regenjas, Boris Becker, Rosie O’Donnel, Gloria Estefan, Al Capone, Agassi & Graf, bekende architecten en designers, maar ook minder bekende mensen die toch wel rijk zijn.





Laatste foto is het huis van Shaquille O’Neal, hij heeft een poppetje van zichzelf erbij gezet dat de mensen ook vooral weten dat hij er woont.










1 – Segway, hier verboden, daar heel gewoon.
2 – Muurschildering in Ft. Lauderdale.
3 – Everything dog store, maar dan voor de elite. Een eenvoudig halsbandje voor zo'n binnenzakhondje kostte al 45 dollar, een truitje 180 dollar, en ga zo maar door.
4-5 – Nog meer jachten


1 – On the beach in Ft. Lauderdale.
2 – Natte voeten, maar het water was warm.
3 – Bye bye Miami, see you next time…………