West Coast 2007


click here for English


Daar gaat ie dan, we zijn weer een paar dagen op pad. En we doen ons best het regelmatig een beetje bij te houden, dan ligt het nog allemaal vers in het geheugen.Klik op de plaatjes voor de vergrotingen

Dag 0
's Avonds op pad gegaan naar Schiphol waar we een hotelletje voor de nacht geboekt hadden, dan hoef je je 's ochtends niet zo te haasten, bovendien is het al met al goedkoper om het zo te doen, de auto blijft bij het hotel staan en dus hoeven we niet het tarief van 'lang parkeren' te betalen.

Dag 1
Na 9 saaie uurtjes in de vlieger gehangen te hebben: Chicago, woeptiedoe, alweer een luchthaven. Net even tijd voor een bakkie leut van de Starbucks, een half uurtje de benen strekken en door naar Seattle. Alweer 4,5 uur later dan uiteindelijk aangekomen, zo'n beetje 16 uur onderweg geweest dus eigenlijk wel zo'n beetje klaar met de wereld. Gauw naar de balie voor de huurauto......shit, 'slechts' 372 mensen voor ons. Maar ach, je hebt op dat moment niet eens meer de puf om je op te winden. Toen we eindelijk aan de beurt waren maakte de juffrouw aan de andere kant van de balie het weer helemaal goed door ons zomaar ipv een gewone toetoet een 'jiepie' mee te geven, ook weer lekker, veel plaats om onze hele troep te verstouwen voor 3 weken en ook nog eens 4 aangedreven wielen om ons ook in het zand en ver van de gebaande paden door te kunnen laten gaan tot het puntje, voor de intimi: aanloophoek 30 graden, afloophoek 33 graden en een hellingshoek van 43 graden, nou, dan kun je heel wat sapnnende dingen beleven. Op pad dus, maar niet ver, we hebben een hotel geboekt bij de luchthaven. Te voet naar de diner een hapje eten, lekker douchen en lekker ons mandje in.

Dag 2
Op tijd weer op en op pad, vandaag naar het noorden, de grens over naar Canada, hier wachtten de eigenaars van een B&B op onze aankomst. Met het veer over van Horse Shoe Bay naar Langdale en naar het B&B in Sechelt. Ook hier weer heerlijk geslapen door de gezonde zilte zeelucht om de volgende dag na een geweldig ontbijt weer op pad te gaan voor de volgende 2 veerboottochtjes.


1 - Vanuit het hotel zicht op Mount Rainier, de enige keer, de rest van de tijd werd hij door wolken omringd. Op de voorgrond Dave's Diner
2 + 3 - De grens over naar Canada, off to have a hoot!
4 - Floatplane!!
5 - Op de ferry naar Langdale
6+7 - Sunset aan de Sunshine Coast


1+2 - Sunset aan de Sunshine Coast
3 - Sunshine Coast my ass, het regende pijpestelen
4 - aan zee??
5 - Haha, maar ik heb mijn berebel! De bedoeling is dat ze je horen aankomen en weg kunnen vluchten, het ligt echter meer voor de hand dat ze je horen aankomen in de zin van 'dinner's on the way'
6 - Veerboot van Earls Cove naar Saltery Bay
7 - Je zult maar zo wonen, wat een straf! Maar niet heus

Dag 3
Vanuit Sechelt via het verdere verloop van de Sunshine Coast naar de Veerboot van Earls Cove naar Saltery Bay en daarna van Powell River naar Comox op Vancouver Island. Daar stonden Bruce en Cheryle ons op te wachten, na 4 jaar waren we eindelijk weer bij elkaar. Op naar huis in Campbell River, tijd voor verhalen en wat drankjes, joepie, tegen ergens laat in de avond met een gelukzalige glimlach wederom in ons mandje gevallen.


1 t/m 5 - Op de ferry
6 - Bruce & Cheryle staan ons op te wachten in Comox
7 - uhh.....bootje

Dag 4
Na een goede nachtrust en een lekker ontbijt de omgeving wat verkend, naar de haven en de pier om zeehondjes te kijken, wat lokale plekken bezocht en een stukje buiten de stad geweest naar een meer om een goede kampeerplek te vinden aan Buttle Lake. De natuur is adembenemend mooi, groots en overweldigend, met veel dieren zoals beren (nog niet gezien), arenden, herten, wasberen, stinkdieren (ook nog niet gezien gelukkig) en natuurlijk allerhande soorten vis, want dat is hier natuurlijk aan de orde van de dag, het is een paradijs voor vissers. Tyee is hier het grote woord, da's de inheemse naam voor zalm. Vis is aan mij niet zo besteed, nou ja, verse vis dan, ik lust mijn vis het liefste uit de pan, niet uit het water, hahaha. Heb voor vertrek nog een kibbelingboompje geplant, ben benieuwd of het groeit. Enfin, aan het einde van de dag lekker naar de Superstore voor wat boodschappen en daarna de bbq aangeslingerd voor wat vers vlees, hmmmm. En natuurlijk wat drankjes ervoor, erbij en erna.


1 + 2 - zeehondje, harbor seal worden ze genoemd
3 - Floatplane
4 - resort waar Cheryle werkte
5 - beachcombers, strandjutters
6 + 7 - Buttle Lake


1 - zo'n houten hert blijft beter stilstaan
2 - je vraagt je af wat er in zo'n man omgaat
3 & 4 - hug a tree
5 - duck walk again, dat kennen we uit het verleden, als je eraf sodemietert vinden ze je nooit meer terug
6 - regenwoud
7 - geiten op het dak in Coombs

Dag 5
Wat denk je? Allejezus vroeg uit de veren om te gaan strandjutten tijdens eb. Natuurlijk, thuis doen we dat niet dus dit was de uitgelezen kans. Lekker over de rotsen en door het zand ploeteren op zoek naar allerhande zeedieren zoals krabben, zeesterren, vissen, paling, kwallen en inktvis. Als volleerde strandjutters hebben we een paar uur over het strand gebanjerd in de opgaande zon voordat het tij weer opkwam. Ja, zo ken je ons niet heh? Daarna lekker ontbeten, Cheryle maakt heerlijke French toast, en de rest van de dag verbracht in Campbell River, naar de haven geweest en schepen bewonderd en nog wat winkeltjes afgelopen.


1 - deze herten lopen dus gewoon in je tuin, de normaalste zaak van de wereld
2 t/m 7- beach combers, strandjutters op zoek naar de schat

Dag 6
Op tijd op om naar het zuiden van het eiland te gaan naar Coombs, zo'n typisch trekpleister op het eiland, een hoop kleine winkeltjes en wat geiten op het dak, leuk voor toeristen toch? Daarna naar een 'sanctuary' geweest voor gewonde wilde dieren, goed werk leveren die mensen daar, ze lappen de dieren weer op en zetten ze weer uit in de natuur. Daarna naar Comox geweest naar de camper en de basis waar Bruce werkt, nog wat aan het water lopen klooien en toen maar weer een hapje gegeten, dit keer in een restaurantje bij de basis, goed snavelen en niet duur, wat wil je nog meer.


1 - the duck, de camper in Comox waar Bruce & Cheryle in de zomer grotendeels wonen
2 - Yukon Gold
3 t/m 7- voor degenen die het nog niet gezien hadden, de 'net iets grotere' maten in de Noordamerikaanse supermarkten. Suiker: 10kg, chips: grote zak, fruitsapjes:4 liter fles, de gang met alleen maar cornflakes, kuipje boter voor op tafel: 3 kg


1 - melk ook in kannetjes van 4 liter
2 & 3 glanzend geboende appeltjes
4 - glanzende fire truck van Campbell River

Dag 7
Alweer vroeg uit de veren, we moesten zo'n 200km door de bossen naar het noorden rijden, naar Telegraph Cove, daar hadden we een whale watching tour geboekt en we moesten er rond de middag zijn. De rit was niet gewoon saai maar heel erg saai, er is maar 1 weg en je ziet alleen maar bomen, bomen, nog meer bomen en nog eens bomen. Vanuit Telegraph Cove zijn we met een bootje, schipje, niet zo heel groot, er konden 45 mensen op, een stukje uit de kust gevaren om te kijken of we walvissen konden zien. Je hebt het hier dus over wilde dieren, en die komen niet op commando naar je bootje gezwommen om daar kunstjes te vertonen, zo werkt het niet. De ene tour hebben de mensen geluk en zien ze er een paar, de andere keer zien ze er geen of misschien net een fontein uit een blaasgat, meer niet. Nou, omdat wij helemaal van Nederland waren gekomen hadden ze voor ons iets heel speciaals in petto deze dag, overal waren walvissen, links, rechts, voor, achter, in totaal hebben we er minstens een stuk of 50 gezien, zelfs onze gids ging helemaal uit haar bol en stond voor op het dek te dansen van opwinding, naderhand hebben we nog uitleg gekregen hoe de vork precies in de steel zat. Je hebt 3 soorten orca's, de soort die daar woont (residential), de soort die daar langskomt op hun jaarlijkse reis van de wateren rond Hawaii (transient) naar Alaska en een soort die normaal zelden in kustwateren komt, de offshores, hierover is tot nu toe zo goed als niets bekend. Wat een geweldige dag was het, we hebben niet alleen orca's gezien maar ook bultrugwalvissen, dolfijnen, zeeleeuwen, zeehonden, zee arenden en nog heel veel andere dieren. En iedere keer als je de walvissen ziet en je richt je camera dan zijn ze alweer verdwenen, desalniettemin hebben we tussen de vele plaatjes met alleen maar water toch ook een paar plaatjes van de dieren zelf weten te maken. Al met al duurde het tochtje meer dan 5 uur, terwijl dat je normaal gesproken na een uurtje of 3 weer terug bent, we hebben dus het duizendste geluk gehad om dit te mogen meemaken, zelfs voor de kapitein was het in 12 jaar en 2700 uitvaarten de 5e keer dat hij de offshores kreeg te zien. Een grandioze dag die ons niemand meer kan afpakken en die ons de rest van ons leven bij zal blijven. Je voelt je als mens ineens heel erg klein en nietig als je de natuur van zo dichtbij mag meemaken.

klik hier voor commentaar van de tour operator








4 - bye bye whales and other creatures, thank you for a great day!
5 & 6 - er is er een jarig hoera hoera !!
7 - Ginger, het kleine bruine hondje, the little brown dog
Dag 8
Heerlijk uitgeslapen na alle prachtige belevenissen van gisteren, op het gemak ontbeten, foto's gekeken en uitgewisseld te hebben was het tijd om onze hele zwik weer in te pakken en te verkassen naar het zuiden, eerst naar Victoria de 'hoofdstad' van Vancouver Island en de volgende ochtend door naar USA. Ergens in de middag zijn we vertrokken en 's avonds nog lekker door Victoria gebanjerd. Op weg naar de stad hebben we een typisch staaltje van Canadeze beleefdheid meegemaakt dat ons tot tranen geroerd heeft.........van het lachen dan wel te verstaan. Om het helemaal te begrijpen had je erbij moeten zijn, het was hilarisch. Je weet dat Canadezen bekend staan als ontzettend beleefde, hulpvaardige, nette mensen. Enfin, we waren met zijn viertjes op pad naar het centrum en onze beste Bruce maakte een wijde bocht om een fietser die met n hand stuurde en in zijn andere hand een opgevouwen papieren bordje met een pizza slice had, hij fietste dan wel in zijn eigen fietspaadje, maar toch, je moet altijd uitkijken met die gasten, althans volgens Brucy. Na de wijde bocht moest hij remmen voor het stoplicht en er volgde een doffe klap. Er verscheen een blik van verwondering op het gezicht van Bruce en hij vroeg of er achter in de bak iets omgevallen was. Wij, de andere drie inzittenden, hadden dus gezien dat die fietser achter langs de auto wilde voorsorteren maar die stopte plotseling dus die fietser fietste zich gewoon helemaal te pletter tegen de Chevy, die vent op straat, de pizza langs de auto gesmeerd, wij inmiddels gieren van de lach om die verdwaasde blik van Bruce die gewoon niet kon geloven wat er gebeurd was, dat hm dat nu moest overkomen, hij stond zelfs op het punt om pissig te worden omdat wij zo'n lol hadden. Als toetje komt die fietser aan het zijraampje staan en zegt 'sorry about that, ik kon niet goed remmen met een hand', en in zijn andere hand had hij nog steeds de overblijfselen van zijn pizza vast. Toen was de beer dus echt los, we hadden het niet meer, hij zal dit voorval nog jaren ingepeperd krijgen, we lachen er nu nog bijna elke dag om.


1 - statiefoto
2 - sunset in Victoria
4 - ben zijn naam kwijt, beroemde Canadees zullen we maar zeggen

Dag 9
Om 10.00 uur de boot genomen vanaf Vancouver Island, bye bye Canada, bye bye Bruce & Cheryle, we zullen jullie missen, wat hebben we een lol gehad samen de afgelopen week. Vanaf Vancouver, in Canada, door terug over de grens naar USA, richting Portland. In Seattle even een afsteker gemaakt om op zoek te gaan naar de grote Chinese toko waar we de laatste keer die lekkere Vietnamese 3 in 1 koffie scoorden, helaas leidde dit tot een systematisch doorkruisen van waar wij dachten dat het was, niet dus, helaas, pindakaas, niet meer te vinden. Nog ergens gevraagd maar die wisten het ook niet, ze gaven ons de meeste kans in het 'international district'. Jaja, die kennen we, da's gemakkelijk om te zeggen, dan ben je er vanaf, nou, laat maar zitten. Dan maar geen koffie. En dus geven we onze Annie opdracht om ons uit de metropool te loodsen terug naar de snelweg en ons weer met de neus in de richting van Portland te dirigeren. Staan we aan een stoplicht, kijk ik om me heen, staan we ineens in Little Saigon, hahaha, da's pas lachen, cross je van links naar rechts door het dorp zonder iets te vinden, geef je de moed op en dan sta je er ineens middenin. Hopla, auto aan de kant gepleurd en direct om ons heen gevraagd of er ergens een toko was, wat blijkt? we stonden op de parkeerplaats van de toko, hahaha, die Vietnamezen een partij lachen, wij dom kijken natuurlijk. Maar goed, de buit was gauw binnen, de auto lag ineens een stuk stabieler. En dus kon de reis verder naar zuidelijker oorden, te weten Vancouver, nee, niet in Canada maar dit keer bij Portland. Lekker verwarrend allemaal. We waren mooi op tijd in het hotel, je kent dat wel, een hapje eten en een slokje drinken, de omgeving wat verkennen en ineens is het dan weer tijd om een uurtje te gaan liggen.

Dag 10
Retteketet, op tijd op pad, shoppen in Portland, op naar de REI winkel en de Columbia winkel, eerst naar de factory stores die verspreid liggen door Portland, gelukkig is onze Annie al overal geweest en weet ze verbazingwekkend goed de weg te voorspellen. En jawel, het is altijd lekker shoppen in factory stores, goedkoop is altijd een goeie binnenkomer en voor ons des te meer motivatie om vooral door te shoppen. Daarna naar Woodburn, de factory outlet stores even ten zuiden van Portland, hier waren we snel klaar, er was wel wat maar niet al te veel. Verder dus, op ons gemak via de 'scenic route' van Vancouver bij Portland naar Roseburg gesukkeld met nog wat stopjes hier en daar bij wat watervallen en mooie vergezichten, ach, wat is dat lekker om je niet te hoeven haasten.



4 t/m 5 - langs de Historic Columbia River Highway naar Multnomah Falls
6 - alsof de tijd 50 jaar heeft stilgestaan
7 - verrek, hier zitten geen walvissen
Dag 11
Van Roseburg (alweer) via de toeristische route naar Crater Lake, een van de diepste meren op aarde. Gelukkig was het goed en open weer, de zon straalde aan de hemel en het uitzicht was prachtig. Daarna weer de berg af richting Medford, hereniging met de Priscilla & Alison en hun gezinnen, voor alweer een paar dagen relaxen, joepie!


1 t/m 6 - Crater Lake
Dag 12
Een dag van ditjes en datjes, lekker lui 'thuis', voorzien van alle gemakken, lekker relaxen, spelen met de honden en de katten en nog een beetje meer relaxen, daar wen je gauw aan. Tussendoor nog een paar emmertjes water gehaald, moest ook nog gebeuren. 's Avonds nog een rondje door de stad getrokken met Joey langs de bars en het 'bruisende' nachtleven van Medford, geen sterveling op straat dus, boerengehucht dat het ook is. Gauw een afzakkertje in de kroeg om de hoek en daarna lekker naar bed, slapen.

Dag 13
Toch nog even de grens overgewipt naar Californie, door het grote bomenbos naar de kust gereden, naar de zee geluisterd en de zeeleeuwen, daarna weer lekker terug via het grote bomenbos, oh, Redwoods zijn het, nu weet ik het weer, het Redwoods National Park.



1 - strandjutten, ik weet nu waar ik naar moet zoeken
2 & 3 - the vuurtoren van Crescent City California, oftewel the lighthouse
4 - We hoorden ze al van ver, ook hier hebben zeeleeuwen een steiger in de haven in bezit genomen

Dag 14
Lekker overdag en 's avonds met Priscilla aan de boemel geweest, een beetje shoppen, een beetje eten, een beetje drinken, een beetje van vanalles wat eigenlijk, heerlijk om je vakantie ook eens rustig door te brengen.



1 & 2 - de ondergaande zon in de achtertuin

Dag 15
Tsja, Oregon kent geen btw dus als je nog moet kopen doe het dan vooral daar. En kopen dat kunnen we als de beste. De hele dag zowat van links naar rechts door het dorp gesukkeld en boodschappen gedaan, je kent dat wel, allemaal die kookspullen, kruiden, mixen en noem maar op, die je hier bij ons niet kunt krijgen. Ja, waarschijnlijk wel, maar we winkelen hier nooit, altijd effe gauw naar de winkel, pakken wat je pakken moet en weg. Op vakantie hebben we tijd om te neuzen en te snuffelen en komen we de gekste dingen tegen. 's Avonds lekker steak gaan eten met Scott en Alison, het was een hele gezellige avond met lekker eten en drinken.



1 - Met Hank op de bank, lekker luieren
2 - wat hebben we het toch slecht............
3 - de waterval is sinds een paar weken klaar, prachtig hoor

Dag 16
Op deze prachtige zondag zijn we lekker koffie gaan drinken met Bob Anderson en zijn vrouw Pat, Goldwingers en bovendien is Bob een beetje een authoriteit op het gebied van de 1200 Limited Edition zoals hij bij ons in de garage staat. Altijd fijn om de mens achter de e-mail eens in levende lijve te ontmoeten, vorige keer was het ook al niet gelukt doordat onze schema's niet overeenkwamen, dit keer dus gelukkig wel, heel gezellige, fijne mensen. Na de middag konden we in plaats van naar een fokker in Klamath Falls te raggen deze in de buurt van Medford ontmoeten waar zij toevallig die dag waren. Ze waren op een clubmeeting van de Sint Bernhardhonden waar zij nog lid van zijn en hadden hun 'zwarte Sint Bernhard' meegenomen, Eepos, een prachtige Newfy. En wat blijkt dan, het is een hond die zij geimporteerd hebben uit Belgie. Ga ik daarvoor 6000 km met het vliegtuig? Om daar een Belgische Newf tegen het lijf te lopen? Ach, beter als niks. And I got my Newfy fix for the day. Chris en Glenda Jones, ook weer van die geweldig vriendelijke mensen, de volgende keer bezoeken we ze beslist opnieuw.



1 &3 - met Bob & Pat Anderson
4 & 5 - met Chris & Glenda Jones en Eepos

Dag 17
Op tijd uit Medford vertrokken, iedereen dag gezegd en uitgezwaaid, op weg naar Portland waar de Woodburn factory stores weer op ons wachtten. Nou, daar waren we gauw klaar, ze hadden niks nuttigs voor ons. Ach, de benen tenminste weer een beetje kunnen strekken. Al met al een futloos dagje van reizen en slapen, geen bijzonderheden.

Dag 18
lekker vanuit Vancouver bij Portland, verwarrend h, naar Port Angeles gereden, aan de voet van de Washington mountains en aan het Olympic National Park en ons daar breed gemaakt in een goedkoop maar verbazingwekkend schoon en compleet motel, lekker rustig omdat het seizoen voorbij is. Overdag nog even de berg opgereden om te kijken naar die geweldige heuvelrug, sorry, bergen, maar helaas, de weergoden verpestten de zaak door het hele zaakje in een deken van mist in te pakken. Ach, wat zou het, wij hebben hier ook bergen. Dus onder het motto 'been there, done that' weer naar beneden en een stukje te eten gezocht. Daarna nog wat rondgetoerd en toen maar weer gaan slapen.



1 - Puget Sound
2 & 7 - Washington Mountains

Dag 19
Wederom op het gemak na een lekker ontbijt in Port Angeles afgezakt naar Tacoma om ons in te kwartieren in ons laatste hotel voor deze vakantie, lekker gemakkelijk, redelijk dichtbij de luchthaven. 's Avonds hadden we een afspraak met Karen Rupert en haar honden die we tevens naar de hondenschool mochten begeleiden. Een geweldige avond met vriendelijke mensen, leerzaam door de uitwisseling van gedachten met de instructeur aldaar en we hebben ook nog wat ideeen opgedaan die we hier misschien kunnen gebruiken.


2 & 3 - Karen met Benny & Darwin
4 - Marci met Lulu, de Samojeed
5 - Stacey met Jordyn

Dag 20
Na jaren werken met, in en om vliegtuigen is de cirkel bijna rond. Een bezoek gebracht aan de Boeing fabriek in Everett om te kijken hoe ze die dingen in elkaar schroeven. Ontzettend groot is wat het eerste in je opkomt, en heel indrukwekkend om te zien hoe alles in zijn werk gaat. Om de cirkel rond te krijgen begin ik er misschien nog ooit aan om zo'n ding zelf te besturen, wie weet. Maar dan wel helipetter eerst, dat vind ik nog steeds het allermooiste.



1 - de vuurtoren van Mukilteo
2 & 3 - Boeing fabriek
4 & 5 - Seattle Space Needle by night, genomen vanaf de ander kant van de brug in Alki

6 - how do they do it?
7 - mijn persoonlijke favoriet, ruige bak die FJ Cruiser van Toyota

Dag 21
De laatste dag in Seattle nog wat gewinkeld, de laatste boodschappen gedaan en rustig al wat koffers ingepakt.

Dag 22
Daar gaat ie dan weer, op tijd uit de veren, de hele zwik ingepakt een een spurtje getrokken naar het vliegveld om in te checken, het verliep allemaal soepeltjes, ok, behalve het feit dat we toch nog wat moesten ompakken om toch maar onder de 50 pond per koffer te blijven, maar gelukkig waren we hierop voorbereid en het was dan ook zo gepiept. Na het inchecken weer vertrokken naar het hotel om te ontbijten en uit te checken, daarna op ons gemak de huursloep ingeleverd en door de security naar de gate gegaan. De reis verliep zoals zo vaak saai en het duurde natuurlijk weer veel te lang.
Dag 23
Na een uurtje of 13 onderweg geweest te zijn stonden we op zondagochtend om 9 uur weer op Nederlandse bodem. De auto opgehaald bij het hotel en ons op weg begeven naar huis, einde verhaal, einde reis, einde vakantie, voorbij, afgelopen..............op naar een nieuw avontuur dat hopelijk 'puppy' komt te heten, zo niet dan zitten we beslist in januari weer in de Florida Keys, wedden?