Pacific Northwest / Canada 2008
Day 1
Well, here we are again, after thorough preparations we're on a roadtrip again, off to see the sights. Our flights will take
us to Seattle, kind of our second home town out West. After the animals were taken care of we made our way towards Amsterdam
on Saturday afternoon, we checked in to the hotel and had a pleasant evening in downtown Amsterdam with a nice dinner and
a few drinks. Sundaymorning after breakfast we hopped on the shuttle to the airport to check our bags in. At the check in
counter all alarm bells started going off, Gee couldn't find her passport and was sure she'd left it at home. We called
our people and put a doomsday scenario in place, only to find the darned passport at the bottom of another bag. Great way
to start your vacation. Never say 'that won't happen to me', it will at some point. The flights to Chicago and Seattle were
as always uneventful and I spent most of the time asleep. After we arrived in Seattle and picked up our rental car we stopped
at our favorite grocery shop Winco for some essentials, made our way to the hotel en dinner, that was pretty much it. No
pictures today, nothing special.

1-The Limburgers on tour, flag and all!
2-Even if the fuel is expensive, they still travel in style
3-Vroom, welkom to Idaho
4-Vroom vroom, welkom to Montana
5+6-Lake with water.....hahaha.......and the monument of the wild horses
7-Big Sky Country
8-Ghost Rails Inn, great atmosphere, very authentic
Day 2
An early rise, Montana, about 400 miles away, was waiting for us. From Seattle due east on I90 clear through the state of
Washington. Stopped in Spokane for lunch and gas. Immediately after we passed the Idaho border we detoured to Cabela's, one
of the larger outfitters, and the hunt for our so loved Columbia clothing was on. Turns out it was the Labor Day holiday and
they had a big sale going on outside already so before we even made it inside an hundred and something was gone already.
Inside we manage to spend another hundred on their sale items, yeah, you know 'sale' and 'clearance' are magic words for us, that will get us goinig.
Hope the rental is big enough to hold all our junk. We arrived in Big Sky Country Montana in the early evening and reported
to a absolutely lovely B&B in Alberton where we were greeted by our hosts Grace and Thom. After a bite to eat and a nightcap
we turned in for good night's sleep. The whole inn is wonderfully and very tastfully decorated and the rooms are very cosy
with quilts that Grace makes and other contemporary items. The inn has been there for almost a hundred years and the
register goes back all the way to the 1920's. Absolutely wonderful. Our names are in there now too, so we've become part of
the history of the Ghostrails Inn. The temperature dips to around freezing and in de daytime it reaches the high 60's, just
great.
Day 3
After we visited the pretty town of Missoula because we had to wait for a UPS delivery to the Inn we pushed on towards
Yellowstone on the border of Montana and Wyoming, another 280 miles down the road. After a quick bite to eat and, yes, a
nightcap it was off to bed for and early rise because we booked a guided tour through the southern part of the park with
a visit to Old Faithful

1-Grace and Thom, the innkeepers, and their dog Annie, great people
2+3+6-Big Sky Country
4-Yep, right next to each other
5-Yellowstone, we made it
7+8-Elk by the side of the road
Day 4
An early rise because we had booked a guided tour through the southern loop of Yellowstone, we got to see a lot of wildlife,
eagles, elk, deer, buffalo that blocked traffic, the waterfall that is higher than Niagara, squirls, you name it. No bear
yet, they're still on holiday up north. Tonight we wanted to ransack the town, well that was a quick action, West Yellowstone
is a 1232 people town, a few shops, a gas station and some restaurants, that was it. Tomorrow we'll tour the northern loop
of the park on our way north, who knows what we might meet during the course of the day.



The rest still needs to be translated, will attend to that shortly.
Day 5
Another early rise, after breakfast we toured the northern loop of the park, which was kind of a
disappointment. The same elk we saw yesterday were still lying by the side of the road, a few roaming buffalo, aw, of course,
they always roam free in these parts. We drove back to the freeway to head west and north. All we saw today was some
roadkill, a skunk, a porcupine, a couple of racoon and a deer, all flat as a pancake.
We had lunch in Bozeman Montana, stretched our legs and grabbed some groceries in Helena and pushed on to Great Falls for
the night, caught a great steak and fish dinner. Our journey took us across the Montana plains with beautiful scenery
after each hill and behind every corner, I'd stop for pictures everytime but we would only cover 20 miles a day that way.
Just check for it in Google, you'll see how beautiful it is. Tomorrow we're pushing on to Canada, towards Calgary, it looks
like it is going to be another great day.

Dag 6
De vrijdag bracht ons van Great Falls in het noorden van Montana naar Calgary in Alberta Canada.
De reis voerde ons door het uitgestrekte prairielandschap van Montana, mensen toch, wat is hier
nog veel plaats. Aan de linkerkant doemden ook regelmatig de Rocky Mountains weer op met hun
besneeuwde bergtoppen. Aan de grens ging het minder gesmeerd, ze moesten alles weten en hebben de
hele auto ondersteboven gekraamd om iets te vinden, ik vraag me af wat. Het feit dat we uit Nederland
kwamen en rookwaar bij ons hadden was blijkbaar genoeg, hoezo discriminatie? Nadat ze alles uit- en
weer netjes ingepakt hadden kregen we een stempel in ons paspoort en konden we verder. Wat een ellende,
die Canadezen doen nog moeilijker dan de Yanken. Maar je kunt er niks tegen doen.
We hebben ons wederom ingekwartierd in een schattige B&B in Okotoks, ik hoor je gelijk denken 'waar ligt dat
nu weer', nou, dat ligt even buiten Calgary. Ergens in de heuvels, de Foothills, verscholen midden op de platteland.
Ik heb zojuist de coyote's al horen huilen, het wordt weer een spannende nacht. Ze komen normaal niet zo
heel erg dicht bij de huizen maar het lijkt al snel zo omdat het geluid natuurlijk hier op de pampa ver
draagt. Je denkt dat ze onder je slaapkamerraam staan maar ze zijn toch al gauw nog een meter of 20 van
je vandaan. Hahahahaha.............slik. We zijn nog even Calgary gaan verkennen, gezellige stad, nog even
wat gewinkeld en lekker gegeten, en nu is het weer tijd om te gaan slapen, morgenochtend om 8 uur heeft
de chefkok het ontbijt voor ons klaar. Truste kijkbuiskinderen, tot morgen.

Dag 7
Jawel, stipt om 8 uur was het ontbijt klaar en geserveerd, all you can eat in de letterlijke zin van het woord. Een
enorm bord met allerhande vers fruit in hapklare brokken, een berg pannekoeken (nee, geen pannenkoeken, ik blijf bij de
oude spelling) waar je amper overheen kon kijken, een hele berg bacon, sloten koffie, vers 'appelesienesaap' en een liter
koude melk. En Lil, de eigenaresse, bleef maar komen vragen of we wel genoeg hadden. Nou, we hebben de luch over kunnen slaan,
we konden de hele dag teren op de 3 miljoen calorieen van het ontbijt. Een echte aanrader dat Coulee Crossing B&B. Na het
ontbijt hebben we nog met de eigenaars Lil en Perry en hun dochter en schoonzoon en de drie honden lekker een uurtje zitten
babbelen voordat wij ons weer moesten uitkwartieren. Op aanraden van Perry hebben we een afsteker gemaakt door de bergen
richting Banff en genoten van het landschap en de dieren, vandaag kwamen we in aanraking met wilde geiten, berggeiten,
klipgeiten, whatever, ik wilde ze net met de lange lens dichterbij trekken toen dat helemaal niet nodig bleek omdat een
geitebok ons wel interessant vond en aan kwam stommelen terwijl ik lenzen aan het verwisselen was. Gina natuurlijk gelijk
een spurt naar de auto getrokken, daarbij een nieuw olympisch record vestigend, en ik er maar achteraan, net op tijd. Eenmaal
in de auto kwam de geit een kijkje nemen en de telelens was niet meer nodig, hij stond tegen het raam te hijgen, hahaha,
dus maar gauw met de kleine camera een kiekje genomen. We hebben daarna nog een moose gezien, eindelijk een moose, geen
elk, die hadden wel al. We weten het verschil nog niet zo tussen elk en moose, de vertaling is eland, maar hier zijn het
toch echt 2 soorten.
In Banff aangekomen hebben we de auto aan de kant gezet en zijn te voet verder gegaan, het is gemakkelijk, die bergdorpjes
zijn nog kleiner dan Holtum, je bent er zo doorheen, een straatje of 6 en het is gedaan. Wel oergezellig. In de een of
ander winkel hoorden we natuurlijk wel een setje Nederlanders tegen elkaar babbelen, je komt ze ook overal tegen die Hollanders.
Daarna zijn we teruggereden naar Canmore waar wij onze boeking hadden bij een originele 'zimmer frei', een Duits echtpaar uit
Stuttgart dat nog steeds accentloos 'Schwaebisch' en gebroken Engels sprak. Ook hier een dorp van 6 straten, maar op aanraden
van Gabi zijn we naar de Grizzly Paw pub & grill getrokken voor een hapje en een drankje. Nou, dat hebben geweten, Gini een
bordje vol calamari met tzaziki en ondergetekende de droge knoflookribbetjes, het behang zal morgenochtend wel van de muren
gekruld zijn, volgens mij hebben we samen een kilo knoffieloffie opgesnaveld. Als afsluiter hebben we op onze kamer nog ons
eigen happy hour gehouden, verder was er weinig te beleven in deze '1 horse town'. Met een lekkere 'buzz' kruipen we nu
onder de wol, het gaat vannacht weer vriezen. Truste, tot morgen....................

Dag 8
Na het ontbijt en de obligate babbel met de eigenaars hebben we onze weg verder noordwaarts vervolgd van Canmore naar Jasper.
Voor de insiders: Canmore is up and coming in de wereld van bergsporten, zowel zomer als winter. Van een mijnstadje met
ongeveer 3000 inwoners een jaar of 12 geleden heeft het nu al 18000 inwoners. Kevin Costner had er om de hoek een huis en
om de ander hoek wordt er voor Brad Pitt een huis gebouwd. Ook heeft Canmore model gestaan voor meerdere films en series
waaronder Everwood, Brokeback Mountain, Legends of the Fall, Snow Dogs en Shanghai Noon.
Mocht je je afvragen waarom we niet veel over de B&B schrijven, nou, het was een bed voor de nacht, meer niet. Niets
gezelligs aan, net niet klinisch allemaal, zuid Duitse zuinigheid zullen we maar zeggen. Daar gaan we beslist niet meer
naar toe. Maar goed, al doende leert men.
De reis bracht ons via de Trans Canada Highway en Highway 93 door een van de mooiste stukjes van Canada, de omgeving is
te indrukwekkend om in woorden of met een plaatje uit te drukken. Achter elke bergrug en om elke hoek schuilt weer een
nieuw tafereel, de uitgestrekte natuur blijft verbazen.
Zowat een uurtje voor Jasper hebben we een stop gemaakt bij de Columbia Icefields en de Athabasca gletsjer, zijn we ook
eens op een gletsjer geweest voordat ze allemaal gesmolten zijn. Het is best beangstigend om te zien hoe de gletsjer de
afgelopen 50 jaar gekrompen is en hoe het steeds sneller gaat.
In Jasper, een andere hot hot hot bestemming voor bergsporters en toeristen, werden we met open armen ontvangen door
Annelies, de eigenaresse van Austrian Haven, weer zo'n gezellig knusse B&B, ze heeft ons zelfs haar eigen privevertrekken
aangeboden om te verblijven. Heel wat anders dan die Pruusen van gisteren. De tafel stond gedekt, we mochten gebruik maken
van de keuken en de woonkamer, doe maar of je thuis bent zei ze. Zelf vertrok ze met haar honden en katten naar een ander
gedeelte van het huis. Dit is een B&B die het hele jaar volgeboekt zit, geweldig. Na heerlijk gegeten te hebben bij
Karouzo's en een slaapmutsje zijn we weer naar dromenland vertrokken, geholpen door de gezonde berglucht hier op iets boven
1000 meter.

Dag 9
Natuurlijk, je raadt het al, eerst een lekker ontbijt en een babbel met Annelies, die met een paar goeie tips kwam. Pyramid
en Patricia lake, daarna de Maligne canyon en Mount Edith Cavell met de Angel Glacier. Dus onze wandelschoenen maar weer
vastgesnoerd en op pad gegaan voor een paar stevige klimmers en dalers. En je zult het altijd zien, op weg naar onze eerste
bezienswaardigheid en helemaal nog niet bedacht op wilde dieren kuierde er ineens een wolf een meter of 20 voor de auto
de straat over, uit het bos en hopla weer in het bos. Voordat we de camera in de aanslag hadden was het alweer gebeurd.
Scheisse, geen plaatje, maar wel gezien, alweer eentje die we van de lijst kunnen schrappen. Alleen die beren, die
verrekken het gewoon om tevoorschijn te komen, volgens ons staan ze met ingetrokken buiken achter een boom als er
toeristen langs komen.
De canyon was geweldig mooi, de gletsjer nog veel
mooier en indrukwekkender. Onderaan de gletsjer een meertje met ijsschotsen, geweldig mooi. Weer een dag waar we de
nodige meters gemaakt hebben in de hoogte en de verte, na een verdiende maaltijd bij Earl's onze vermoeide voeten te ruste
gelegd met, ja hoor, ook deze raadt je natuurlijk al, een lekker drankje op de bank. Morgen is het weer vroeg dag, wij
vervolgen onze reis naar Merrit, het country Mekka van Canada, om daar de boel een dagje onveilig te maken. Daarna is
Vancouver aan de beurt. Maar dat is voor overmorgen. Bijgaand nog wat plaatjes, onze camera's draaien overuren.

Dag 10
De dinsdag maakte ons wakker met het geklater van regen, enorme hoeveelheden water vielen om half acht uit de hemel, we zijn
er dus eerst maar eens uitgebreid voor gaan zitten aan de ontbijttafel, na het ontbijt en een verkwikkende douche zijn
alle eigendommen weer ingepakt en in ons huurbarrel gestouwd. Inmiddels was het alweer droog en het zonnetje deed haar best
zich ook door het wolkendek te priemen. Het afscheid van Annelies en haar dochter nam natuurlijk bijna een uur in
beslag, ze vond ons gelukkig fijne gasten en we kregen zowaar korting op onze overnachtingen, hahaha, geweldig toch, dat
vrouwtje staat haar eigen woonruimte af en geeft dan ook nog eens korting. We hebben het eens bij elkaar geteld, zo'n B&B
is helemaal zo'n gek idee nog niet, als het vol zit en dat zit het meestal, brengt het 18000 pop op, per maand wel te
verstaan. Niet verkeerd toch? Anyone? Interesse in een B&B in Jasper, zo richting de poolcirkel? Je moet er wel tegen kunnen
dat de boel in de winter vaak afgesneden is van de rest van de wereld door de sneeuw en dat sommige wegen de hele winter
afgesloten zijn. Maar toch, het heeft wat.
We hebben onze reis zuidwaarts vervolgd naar Merrit, het stadje op zich is niet veel soeps, de stoepen zijn er om 18 uur
opgeklapt en er is verder weinig te beleven. Een lekkere steak hebben we wel weer weten te scoren, dat wel. Onderweg niet
veel bijzonders meer gezien, de reis van een kilometertje of 500 was voorspoedig, door de bergen naar de andere kant van
de Rockies en dan aan de westkant weer naar het zuiden op weg naar Vancouver. Ons kamp hebben we opgeslagen in alweer een
B&B, the Running Waters Country Estate, gelegen tegen een berg even buiten het stadje, gezellig, knus, vriendelijke mensen, wat geitjes, een paar
pony's, wat kippen, een kat en een lama, ja, een lama, die doet zo'n beetje dienst als waakhond, geen coyote die in de
buurt durft te komen. Apropos coyote, ik heb ze alweer horen janken, de boefjes.
Van winkelen is nog niet veel gekomen, we zitten voor het grootste gedeelte op het platteland uit de buurt van de
beschaving, en dat is best wel lekker. We schrikken alweer als we 3 auto's binnen een kwartier tegenkomen, dan vinden we
het alweer druk aan het worden. Niks meer gewend.
Maar als je zo door het landschap dwaalt dan krijg je toch respect voor de echte pioniers die hier te paard en met paard en
wagen door de wildernis naar het westen zijn getrokken, dwars door de bergen elke dag opnieuw weer een pas zoeken om
verder te kunnen, toch wel knap hoor. Ben blij dat wij dit over een asfaltlint kunnen doen tegenwoordig zonder op de
prairie te moeten overnachten onder een paardedeken en je eigen eten eerst te moeten afschieten en dan klaar te maken. Heeft
natuurlijk wel iets romantisch maar geef mij maar een beetje luxe. En dan wil ik nog niet eens denken aan de sanitaire
voorzieningen, uh.....welke? Of je te moeten wassen in een beekje gletsjerwater, no thanks, geef mij maar een douchekop
waar warm water uikomt als ik aan de knop draai of trek. We hebben mensen uit Engeland ontmoet in Montana die een week
op een working ranch zaten en die op de derde dag maar een tourtocht geboekt hadden om een dag uit het zadel te kunnen zijn.
Aan de andere kant hadden die mensen wel nog een uitje gepland met paarden en overnachting in een canyon met ouderwets
eten boven het open vuur, heeft ook wel weer wat, maar ja, dat zijn dus de echt dure vakanties (naar onze mening dan), je
moet dan gauw denken aan een 2000 pop voor een weekje op de boerderij, exclusief de reiskosten ernaartoe natuurlijk.
Dat is heel wat anders dan kamperen bij de boer in Drenthe.


Dag 11
Na een lekker ontbijt en een gezellige babbel met Rick, onze gastheer, hebben wij ons weer op pad begeven, vandaag op weg
naar Vancouver, maar wel de 'scenic route'. Nou, als we geweten hadden wat dat voor een trip zou worden dan hadden we het
wel uit ons hoofd gelaten. Het begon allemaal met een stukje noordwaarts over de Trans Canada Highway nr 1, geen probleem.
Voorbij Cache Creek een afsteker naar links naar de oude Highway 99 naar Pemberton en Whistler en door naar Vancouver. Tot
aan Pemberton leek het net een rit door de Belgische Ardennen, wat een verschrikkelijk wegdek. De prachtige natuur kon dit
zelfs niet meer goedmaken, wat een gatenkaas. De remmen van het huurbarrel zijn ver naar de pietjes, het stuur klappert
behoorlijk als de zaak warm wordt en je bergaf gaat, maar het moet het nog maar even volhouden. Voordat we aan de lunch
konden hebben we eerst elkaars ingewanden weer een beetje op de plaats geduwd, het zal behoorlijk door elkaar allemaal.
Na de lunch nog even doorgebeten tot aan Whistler, alweer zo'n wintersportmekka, de weg was niet veel beter maar het was
wel allemaal een stuk vlakker. In Whistler aangekomen wordt er druk reclame gemaakt dat er in 2010 de Olympische Winterspelen,
leuk zul je denken, dachten wij ook. Hebben wij het vantevoren al gezien, haha. Alleen toen we verder tokkelden richting
zuiden bleek dus ook dat er met man en macht gewerkt wordt aan de bereikbaarheid van het dorp, ergo een bouwput van
ongeveer 140 kilometer met stoplichten en snelheden van 50 en 30, nou, lekker dan. Het leek ineens op Duitsland, ook zo'n
nooit eindigende bouwput. Dus we waren lekker gebroken toen we uiteindelijk tegen zevenen in Vancouver aankwamen. Dan was een
suv met van die dikke zwarte ballonbanden toch misschien iets comfortabeler geweest dan een Dodge ragbak. Maar goed, ook dat hebben
we weer gehad en ondertussen hebben wij onze intrek genomen in de Mountain B&B in noord Vancouver bij een Sloveens echtpaar,
we zijn er weer hartelijk ontvangen en het ziet er weer naar uit dat alles goedkomt.
Oh ja, zijn we meer dan een week op zoek geweest in de bossen en op de prairie naar beren om er toch maar vooral eentje op
de gevoelige plaat vast te leggen, zonder success overigens, blijkt dat we hier de terrasdeur goed dicht moeten houden en
vooral geen eten buiten moeten laten liggen anders krijgen we subiet vannacht bezoek van de beer in onze tuin. Nou zeg, loop
je je suf te zoeken, lopen ze hier dwars door een woonwijk naar je achtertuin. Nou, de deur staat op een kier, de
camera staat op scherp en ik heb net een hamburger naar buiten gelanceerd, ik zal verdorie zo'n dier te pakken krijgen. Ok,
ik heb wel een spuitbusje bear repellent (traangas voor beren of zoiets) naast me staan voor het geval dat 1 hamburger
niet genoeg is en hij ook aan mij wil proberen te knabbelen. Als dag 12 niet meer wordt gepubliceerd dan sta ik
waarschijnlijk in de krant, 'another stupid tourist eaten by hungry bear'. Truste..................


Dag 12
Hahahaha...............je dacht toch niet dat ik in de krant stond he? Vandaag hebben we in Vancouver verbracht, lekker met
de waterbus naar de binnenstad, eerst naar de Farmersmarket op Granville Island, daarna naar het oude gedeelte van de stad,
Gastown, en daarna nog even door Chinatown gewandeld. Niets bijzonders, een grote stad met souvenierwinkeltjes en
eettentjes. Vanavond lekker vis gegeten en op tijd naar bed, morgen is het weer vroeg dag om de veerboot te pakken te
krijgen naar Vancouver Island.


Dag 13
Na het ontbijt richting de ferry vertrokken en anderhalf uur op het water verbracht in een lekkere zeebries op weg naar
Vancouver Island waar we een stuk naar het noorden gaan om Bruce en Cheryle te bezoeken in Campbell River. Natuurlijk was
het weer een gezellig weerzien met wat hapjes en wat drankjes. Na middernacht, voldaan en happy in ons mandje gekropen. Lekker
relaxen van het weekend, lekker niks doen, uitpuffen van de afgelopen 2 weken reizen.

Dag 14
Na een heerlijke nachtrust door de zilte zeelucht en een heerlijk ontbijtje zijn we weer eens van de gebaande paden afgegaan
en met de grote Chevy door de bossen op zoek gegaan naar een mooi meer waar we zijn gaan pootjebaaien. We wilden eigenlijk
ook nog een stukje gaan wandelen in het bos naar de watervallen maar er hing al een briefje op dat er vanochtend beren
gesignaleerd zijn in de omgeving. Well people, ik wil heel graag een beer fotograferen maar het liefste vanuit de veilige
omgeving van onze huurauto, een rondje door het bos lopen met het risico de beer daadwerkelijk tegen te komen dat gaat toch
echt net iets te ver. Noem me maar een watje maar ik ben toch echt wel aan mijn velletje gehecht, ik hoef niet zo nodig
naar Beverwijk.
Daarna lekker naar de stad gegaan op zoek naar een nieuwe auto voor Cheryle en een lekker hapje eten, wat denk je? Vis natuurlijk,
lekkere heilbot. That's it, meer is er niet gebeurd, we hebben nog zitten borrelen en daarna natuurlijk weer met een
tevreden smile naar bedje vertrokken. Morgen hetzelfde recept, relaxen!!!!!
Dag 15
Zoals ik al zei, hetzelfde recept, een lekker luie dag, uitgeslapen, ontbijt, wat geboodschapt, alle spullen gehaald voor
het kinderdagverblijf waar Cheryle werkt zodat er weer de hele week gekookt kan worden. een lekker stukje gegeten en nog
een paar drankjes achterover gewipt, daarna lekker slapen, morgen is weer een dag van reizen naar de westkust van het eiland
om te kijken of we Japan kunnen zien. Is dat niet het geval dan kunnen we in ieder geval de zon zien ondergaan in de
Pacific Ocean.