APOLLO 14
The return of a hero

Na de bijna-ramp met Apollo 13 had de NASA ruim 10 maanden en voor 10 miljoen dollar aan technische verbeteringen nodig om Apollo 14 te kunnen lanceren.

Apollo 14 patch Apollo 14 AS-509
   
Commandant Alan Shepard
LM-piloot Edgar Mitchel  
CM-piloot Stuart Roosa   
   
Lancering 31 januari 1971  
Missieduur 9 dgn, 0 uur, 0 min. 
Verblijftijd op de maan 1 dag, 9 uur. 28 min.
Landing (Aarde) 9 februari 1971
   
Lanceerraket Saturn V (SA-509)
Commandomodule "Kitty Hawk" (CSM-110)   
Maanlander "Antares" (LM-8) 
   
Landingsplaats (maan) "Fra Mauro"
 

Die 10 miljoen viel overigens in het niet bij de 250 miljoen dollar die een vlucht gemiddeld (inclusief ontwikkeling) kostte, en de 1 miljoen dollar per dag om de organisatie draaiende te houden. Het was dan ook niet verwonderlijk dat veel Amerikanen het eigenlijk wel mooi genoeg begonnen te vinden. De maanrace met de Sovjet-Unie was gewonnen en meer aardse zaken als werkloosheid en gezondheidszorg vergden ook miljarden dollars.

Voor de bemanning van Apollo 14 was er niets veranderd, het bleef een uiterst moeilijke en gevaarlijke missie. De commandant van de vlucht was een veteraan in de Space-race. Alan Shepard was in mei 1961 in de 1-persoons Mercury-capsule de eerste Amerikaan in de ruimte geweest. Shepard was één van de Original Seven, het clubje testpiloten waarmee de aanval op de ruimte werd begonnen, toen de achterstand op de Sovjet-Unie al bijna niet meer in te halen leek.

Als astronaut had hij echter nauwelijks ervaring. Het kwartiertje in de Freedom 7 waren zijn enige ruimte-minuten aangezien hij last had van evenwichtsstoornissen en om die reden niet meer mocht vliegen tot dat hij later aan zijn oor geopereerd werd. In de tussentijd werkte hij onder Deke Slayton. Slayton was ook een astronaut die om medische redenen aan de grond bleef, en sindsdien de bemanningen aanwees.

Alan Shepard Alan Shepard: Freedom 7 en Apollo 14. Deze All American Hero plant de Star Spangled Banner in het maanstof

Omdat zowel Apollo 11 en Apollo 12 tijdens de afdaling naar de maan problemen hadden om een geschikte landingsplaats te vinden, en te krap in de brandstof kwamen te zitten hoopte de NASA dit nu te voorkomen door geen cirkelvormige maar elliptische banen om de maan te vliegen. Het laagste punt lag nu op 15 km en dat scheelt ongeveer 100 km afdaling.  

Overigens had men al de nodige problemen achter de rug, toen halverwege aarde en maan de koppeling tussen CSM en LM niet wilde vastklikken. Na 6 mislukte pogingen wist CM-piloot Stuart Roosa de missie te redden door de beide ruimtevaartuigen met een harde klap te laten botsen, dit onder het motto: "wie niet horen wil moet voelen".

Ook de afdaling zelf ging niet bepaald probleemloos. Het Abort-light, het rode controlelampje waarmee de navigatie-computer kenbaar maakt dat er een onoverkomelijk probleem is, ging branden zonder dat er een reden voor te vinden was. Terwijl Apollo 14 achter de maan was werd in Houston koortsachtig naar een oplossing gezocht.
De programeur van het daalprogramma werd uit bed gehaald om in pyama en onder politiebegeleiding naar de universiteit van Boston te worden gereden om daar een nieuw computer-programma te schrijven dat het afbreek-signaal zou negeren. Het lukte Shepard en Mitchell om binnen de 10 minuten voordat er afgedaald moest worden het nieuwe programma in te toetsen.

De opdrachten van de astronauten begonnen naarmate het Apollo-project vorderde steeds wetenschappelijker te worden. Fra Mauro is een kratergebied waar meteorieten enorme gaten in de maanboden hebben geslagen. Rond en in de kraters moest dus interessant gesteente te vinden zijn, dat door de inslagen opgeworpen was. Dat was er ook. Apollo 14 bracht stenen mee die miljarden jaren oud waren.

Dit ondanks dat ze een belangrijk missiedoel, de Cone-krater niet hadden kunnen vinden. De zuurstof dreigde na een uren durende zoektocht op te raken. Naderhand, bij de evaluatie van de missie en bestudering van de foto's bleek dat Shepard en Mitchell, toen ze opdracht kregen om terug te keren naar de maanlander, de krater tot slechts 30 meter genaderd waren.

Tijdens een TV-uitzending liet Alan Shepard de kijkers zien dat de maan door de geringe zwaartekracht een ideaal golfterrein is. Met één hand sloeg hij een golfballetje 500 meter ver weg...

De Apollo 14 bemanning wordt begroet door hun familie als ze uit quarrantaine komen.
Ed Mitchell heeft de weken benut om een baard te laten groeien.

Shepard, Roosa en Mitchell (vlnr.) waren de laatste astronauten die een quarrantaine moesten ondergaan. Er werden nooit maanvirussen aangetroffen.


Home | Site map | Contact