Verslag van de vakantie met de Handicamper.

12-8-'93 - 15-8-'93

Gasten:Jeroen Vrielink, Pa Vrielink, Margaret Hansink, Erik Vrielink (Dedemsvaart).

Verzorging:Sandra Poffers (Nijverdal). Mariët Meijerink (Dalen).

Chauffeur:Marcel Bouwmeester (Hankatebrug(Hellendoorn).

Eerste dag(door Erik).

Vandaag, donderdag 12 augustus, komt de Handicamper bij ons thuis voorrijden. Nadat we bijna alles ingepakt en nagekeken hebben vertrekken we richting Zwolle. Het weer is niet zo best maar het is nog droog. Nadat we de IJsselbrug zijn overgereden, parkeert Marcel de Handicamper aan de IJssel. Hier houden we even pauze om wat te drinken. Margaret neemt hier ook nog wat met onze videocamera op. Tijdens het weekend komen we er wel achter dat een aantal van ons cameravrees heeft.

Hierna gaan we weer op weg. We rijden via Amersfoort naar Utrecht. De berm van de autoweg ziet er prachtig uit door de bloeiende heide. We besluiten dat we eerst maar een camping zullen zoeken om daar te overnachten. We gaan dan van daar uit de komende dagen de uitstapjes houden.

We hadden nogal wat tijd nodig om een camping te vinden tussen Utrecht en Den Haag. Het is hier een waterig gebied met veel sloten en bij veel campings moest je dus over een bruggetje. Bij een groot aantal was dat niet geschikt voor de camper. Ze gaven ons toen het advies om naar het Amerikaplein in Gouda te gaan. Maar toen we daar aankwamen bleek dat al vol te zijn. Dus maar weer verder gezocht. Uiteindelijk vonden we in Reeuwijk-Brug een geschikte camping, maar daar was een bruggetje wat niet zo stevig leek. Marcel is toen eerst maar gaan informeren bij de campingbaas. Volgens hem moest het bruggetje het makkelijk kunnen hebben. Op hoop van zegen en verwachtende dat we er ieder moment door zouden zakken reden we er maar overheen. Er gebeurde niets.....

Mariët en Margaret gingen toen naar de kampwinkel om de nodige dingen te kopen voor het eten(spaghetti). In de kampwinkel was niet alles te krijgen, dus gingen die 2 ook nog naar een supermarkt in de buurt.

Toen werd het voor mij tijd om op bed te gaan. Ik werd door Pa, Sandra en Marcel op bed getild met de tillift. Na die tijd had Sandra even tied veur een pafke(buiten de camper wel te verstaan). Margaret sloot zich daar later bij aan.

Op de camping stonden veel buitenlanders o.a. Fransen, dus kon Mariët haar Frans voor haar komende vakantie goed oefenen(bonjour!).

Inmiddels was het eten klaar gemaakt en gingen we eten. Het eten smaakte goed, maar we hielden wel over. Het was nu ook zo laat dat ik maar op bed bleef. Jeroen ging 's avond nog wel even naar buiten. De anderen zijn ook wel even de camping op geweest. Er was wel veel belangstelling voor de camper. Veel mensen vroegen aan de campingbaas: "Wat staat daar voor een grote camper op het terrein?".

's Avonds kreeg Sandra last van hoofdpijn, maar er zaten geen aspirines of pijnstillers in het verbandtasje. Er zat voor Sandra dus niets anders op dan een beetje rustig aan doen. De anderen gingen ook wat ontspannende dingen doen. Margaret ging een boek lezen, Mariët ging de krant lezen en Pa en Marcel gingen de camping op. Jeroen keek naar een videofilm die in de camper lag. Maar die viel wel tegen, dus las Jeroen ondertussen in zijn computertijdschrift. Ik luisterde naar een cassettebandje in de nieuwe walkman van Margaret.

Toen was het tijd om te gaan slapen. De dames sliepen in de achterwagen, Marcel en Jeroen sliepen achterin de voorwagen en Pa en ik voorin. Het duurde nogal even voordat het een beetje rustig was bij de dames. Mariët zou eerst in het bovenste bed slapen, maar dat vond ze maar niks. Ze had last van hoogtevrees. Margaret, Sandra en Mariët hadden van alles en nog wat te bepraten, maar wat precies....(?). Het was daar achterin wel gezellig zo te horen.

Het was allemaal wel goed verlopen deze eerste dag en de sfeer was goed. Hoewel de schoonzusjes(Sandra en Mariët)elkaar nog wel eens in de haren zaten("Je kunt ook te ver gaan", volgens Jeroen).

Wat de nacht betreft:we stonden op een rustige camping, dus we konden wel goed slapen.

Tweede dag(door Erik).

De volgende morgen ging Pa als eerste uit bed en uit de camper. Hij ging naar de wasruimte om zich te wassen, maar het was nogal druk daar. Daarna ging Marcel naar de wasruimte. Als laatsten gingen Sandra, Margaret en Mariët zich wassen. Toen werd Jeroen op bed gewassen en uit bed gehaald.

Daarna werd het ontbijt klaargemaakt. De anderen aten brood, maar ik had pap (door Margaret klaargemaakt). Ik bleef tijdens het ontbijt nog op bed. Daarna werd ik ook op bed gewassen, maar dat was wel vermoeiend. Dus rustte ik nog even uit en toen werd ik uit bed gehaald.

Deze dag gingen we naar het winkelcentrum 'Hoog Catharijne' in Utrecht. We lieten de achterwagen op de camping staan om in Utrecht makkelijker te kunnen parkeren. We wisten niet precies waar het winkelcentrum stond, maar het was niet moeilijk te vinden. Het zit aan het centraal station vastgebouwd en de Utrechtse Dom is er ook vlakbij.

We vonden een parkeerplaats naast het hoofdgebouw van de NS. We moesten nog een eindje buiten rijden en lopen om bij het winkelcentrum te komen. We waren thuis vergeten om de cape van mij en die van Jeroen mee te nemen, dus gebruikten we maar een vest. We gingen in de goederenlift omhoog om in het winkelcentrum te komen. Dat was geen bezwaar, want dan heb je ook veel ruimte(en dat is wel nodig met twee elektrische rolstoelen).

Nu konden we dus Hoog Catharijne onveilig maken(voorzover het dat nog niet was). Het eerst gingen we naar een klerewinkel(grapje), want ik was van plan om een trui re kopen. Pa, Marcel en Jeroen hadden geen belang bij kleren, dus die wachtten buiten de winkel. Sandra en Margaret lieten mij een aantal truien zien, maar er was niet iets bij wat me het kopen waard leek. Mariët, Margaret en Sandra keken ook nog even rond in de winkel.

Toen gingen we weer verder. Margaret. Mariët en Sandra keken even bij een aantal modewinkels (schoenen en kleding) en daarna gingen we naar de ECI-winkel om naar CD's te kijken. Eerst vond ik niet wat bijzonders, maar net toen ik de winkel uit was vond Margaret wat voor mij. Dat was een CD met muziek van de film"Dances With Wolves". Maar toen Margaret voor mij wou afrekenen vroegen ze of ik lid was van de ECI. Dat was ik niet, dus kon ik de CD niet kopen. Maar toen bood de mevrouw die achter Margaret stond aan om de CD te kopen, zodat ik hem van haar kon overnemen (aardig hè?).

Pa en Marcel keken bij schoenenwinkels naar leren laarzen. Verder keken ze ook nog naar leren jassen. Ze vonden eerst nog niets wat hun het kopen waard leek.

Nadat we een heleboel winkels hadden bekeken, werd het tijd om wat te eten. We gingen toen naar een broodjeswinkel, waar je ook wat te drinken kon kopen. Pa trakteerde ons allen. In die winkel stonden ook stoeltjes en tafeltjes, dus konden we daar even rustig zitten om te eten.

Jeroen was van plan om wat kaarten te kopen om te versturen(en ik ook), dus zochten we daar een winkel voor. Eerst vonden we een souvenirwinkel waar ze kaarten voor allerlei gelegenheden verkochten. Jeroen vond daar wel wat, want hij zocht één kaartje voor een verjaardag. Maar ze hadden geen kaartjes van Hoog Catharijne of Utrecht. Later vonden we die wel in een andere souvenirwinkel.

Daarna zijn we nog in de FreeRecord Shop geweest. Marcel kocht daar een CD. Pa had een aantal kadobonnen bij zich en kocht daarmee een paar CD's voor ma en voor zichzelf. Margaret kocht daar ook een CD. Ik kocht als kadootje een cassettebandje met de muziek van de film "The Bodyguard" voor Margaret. Toen gaf Margaret mij een dikke zoen(waaauw!!!).

De volgende winkel waar we naartoe gingen was V&D. Daar zocht ik naar een trui. Margaret, Mariët en Sandra lieten mij een aantal truien zien. Uiteindelijk koos ik de trui die Margaret mij al eerder had laten zien. De dames keken ook nog even rond in de winkel.

Pa was nog van plan om laarzen voor de motor te kopen, maar hij aarzelde nog. Na enig aandringen van onze kant, ging hij toch nog even in een winkel kijken. Marcel keek daar ook even. Pa deed er wel lang over om te besluiten wat hij zou kopen. Wij wachtten even buiten de winkel. We zeiden al tegen elkaar: "Meestal hebben vrouwen veel tijd nodig om iets uit te zoeken in een modewinkel, maar nu zijn het de mannen". Maar goed, na enig geduld vond Pa dan toch iets. Pa kocht zwarte laarzen en Marcel kocht hetzelfde model maar dan in het bruin. Toen begon het een beetje te vermoeiend te worden voor mij en besloten we om weer naar de camper te gaan. Er was eigenlijk nog wel veel meer te zien en we waren nog niet uitgekeken, maar we moesten ook rekening houden met de rest van de vakantie.

Voordat we het winkelcentrum verlieten, wou Margaret nog even in een klerenwinkel kijken. Ze kocht daar een kort broekje. We gingen op dezelfde manier als we kwamen:met de goederenlift. We reden en liepen terug naar de camper en maakten ons klaar voor vertrek. Toen nam Pa nog gauw even wat op met de videocamera. Daarna vertrokken we naar de camping.

Onderweg draaiden we het bandje met de muziek van de film "The Bodyguard" (met Whitney Houston). Sandra en Mariët konden Whitney Houston 'perfect' nadoen.

We waren van plan om chinees te gaan eten en Sandra en ik trakteerden. Margaret en Mariët gingen naar een klein winkelcentrumpje in de buurt van de camping. Daar zat dus een chinees, maar geen videotheek. We wilden 's avonds eigenlijk een film kijken in de camper, maar er was verder in de buurt ook geen videotheek. Die videofilm ging dus niet door.

We hadden van de chinees bami, nasi, babi pangang, koe loe yuk en sateh.

Die avond hebben we verder niet zoveel bijzonders gedaan. Ik was meteen toen we op de camping aangekomen waren op bed gegaan en gebleven. We hebben een beetje TV gekeken en meer van dat soort dingen gedaan. De anderen hebben nog wel even buiten gezeten, want daar was het weer wel goed voor.

Nadat alles gereed was voor de nacht en Marcel de dames had gewaarschuwd om vooral rustig te blijven, gingen we slapen.

Derde dag (door Jeroen)

Op de derde dag zouden we naar het Omniversum in Den Haag gaan. Het Omniversum is een soort bioscoop, maar dan met een scherm om je heen. Er worden altijd documentaires gedraaid. Nadat we ontbeten hadden, werd Erik gewassen en uit bed gehaald. Daarna verlieten we de camping in Reeuwijk-brug, de aanhanger lieten we staan.

Na een reis van zo'n anderhalve uur kwamen we in Den Haag aan. Niet dat we toen al bij onze eindbestemming waren, want het moeilijkste deel hadden we nog niet gehad: het Omniversum vinden. Eerst maar een tijd door Den Haag rond dwalen. Marcel vroeg nog aan een bloemenverkoopster waar we naartoe moesten. Toen moesten we nog wel zoeken, maar we kwamen er wel. Bleek dat we er al een keer vlak bij langs zijn gekomen.

Op het moment dat we aankwamen zou de film 'Fires of Kuwait' bijna beginnen, maar we besloten nog een uur te wachten tot 'Tropical Rainforest' begon. Dan hoefde er niet gehaast te worden en hadden we ook nog tijd om wat te eten, want er was een eetgelegenheid. Eerst moesten we natuurlijk nog kaartjes kopen, anders kom je er niet in. Nadat we gegeten hadden duurde het nog even tot de film begon. Toen we net binnen waren was 't wel even wennen aan de hele grote ruimte, maar na een tijdje viel het wel mee. Na afloop kocht Erik nog een kaartje om naar het thuisfront op te sturen. Daarna gingen we weer verder. Eerst op zoek naar een supermarkt, want er moesten nog inkopen gedaan worden voor de barbecue van de volgende dag. We vonden er al snel eentje en Sandra, Marriët en Margaret gingen op boodschappen uit.

Voor de volgende dag hadden we dus al genoeg te eten, maar deze dag was nog niet voorbij en we zochten nog even verder naar een shoarma-boer of een snackbar. Margaret haalde shoarma. Natuurlijk kon ze het niet laten om over de camper te praten. Marriët haalde patat. Het was eerst de bedoeling dat we dit junk-food zouden nuttigen als we weer terug waren bij de camping, maar we hebben het maar meteen opgegeten. Toen we wegreden zwaaiden we nog naar de shoarma-tent, want dat had Margaret beloofd.

Nadat we op de camping de aanhanger weer opgehaald hadden gingen we verder naar Lemele. Daar zouden we de volgende dag bij een varkensfokkerij een kijkje nemen. De camper kon geparkeerd worden op het terrein van de fokkerij. Bij aankomst was 't al donker, ik denk dat het zo rond elf uur was. Nadat Marcel ons het terrein opgemanouvreerd had, gingen we maar eens op bed. De volgende dag zou wel weer lang worden.

Vierde dag (Door Erik en Margaret)

Kukulukuuuuuuu! Nadat deze natuurlijke wekker zijn lieflijke zegenwens weer de heldere morgen ingeslingerd had, stond Mariët binnen 2 seconden voor het raampje van de achterste camperdeur. Ze probeerde enig zicht te krijgen op datgene wat zich daar buiten toch afspeelde, helaas zonder succes, omdat haar bril nog op het aanrecht lag. (Zij had de gewoonte, dit hulpstuk s'avonds op het aanrecht neer te vlijen, vergezeld van de vrolijke woorden: "Luister en huiver, ik leg mijn bril hier neer. . . ") Maar toen zij eenmaal de bril weer op had, zag ze eindelijk het stuk verdriet dat haar vanaf 6. 00 uur s'morgens al had beziggehouden. Met een laatste zegenwens naar de betreffende haan:" Ie lup mie zo in 't mes!!", vervolgde ze haar weg in deze camper, die al aardig bekend werd. Sandra en Margaret hadden dit alles, wat verdwaasd (door de ongebruikelijke wekmethode) doch stilzwijgend aanschouwd. Maar laat ik verder niet ingaan op de gedachten die deze meisjes door het hoofd schoten bij dit gebeuren.

Ondertussen hadden "De zware jongens", genaamd Jan Vrielink en Marcel Bouwmeester, de stoere gloednieuwe laarzen aangetrokken, met de bedoeling om deze eens te testen op een tweetal motoren. Deze motoren waren opgesteld in de opslagschuur, waar wij vanaf de camper goed zicht op hadden. Marcel mocht zich een trotse eigenaar noemen van de ene motor en (meneer) Jan zou die rit doen alsof die ander van hem was.

De rollen waren ook deze morgen weer goed verdeeld, de mannen scheuren door het mooie Lemelerveld en omstreken en de dames begonnen met hun waslijst van werkzaamheden (afwassen, troep van de mannen opruimen enz. . . . ) Maar zonder gekheid, die morgen was alles in goed overleg gegaan en tegen de middag was iedereen weer present.

Op uitnodiging van Gerard v/d Berg en zijn vrouw, zijn we met zijn allen, nadat wij de prachtige tuin met vijver bewonderd hadden, koffie gaan drinken. We zaten onder het afdak naast de keuken, want het spetterde een beetje. Nadat we over koetjes en kalfjes(in dit geval varkens en biggen) gepraat hadden, lieten Gerard en zijn vrouw, ons foto's van het bloemencorso in Lemelerveld zien. In de grote opslagschuur worden namelijk ieder jaar de wagens van hun buurtschap versierd. Het is hier dan een drukte van belang. Eerst wonnen zij vaak prijzen, maar de afgelopen jaren was dat wat minder. De versieringen van de wagens waren heel mooi.

Daarna gingen Marcel, Margaret, Mariët en Sandra aan de slag om de barbecue voor te bereiden. Het was inmiddels ook al weer droog geworden. Wij gingen met z'n allen in de camper, omdat we ondertussen naar een videoband van de werkzaamheden aan de wagens van het bloemencorso keken. Dat was hier in de opslagschuur van de familie v/d Berg opgenomen. Er stonden ook nog opnamen van de optocht op.

Het eten smaakte wel goed, alleen een beetje oppassen dat je je tong niet verbrandde. We hadden onder andere worst, hamburger, kalkoenstick en kip. En dus geen haan, wat je van Mariët zou verwachten... We hadden ook nog komkommersalade en allerlei sausjes voor op het vlees. En drinken om alles een beetje weg te spoelen was er ook genoeg. Met dit alles konden we ons wel verzadigen.

Na dit alles was het tijd voor een rondleiding op het varkensbedrijf. Bijna alles is hier per computer geregeld. De temperatuur kon op iedere gewenste manier geregeld worden om voor optimale omstandigheden voor de dieren te zorgen. Het voeren ging automatisch via buizen. Het voer werd eerst in de juiste verhouding gemengd. De hoeveelheid kon per dier of twee dieren geregeld worden. Alle gegevens over de varkens werden in een computer ingevoerd. Je kan dan bijvoorbeeld makkelijk opzoeken hoever één van de zegen is in draagtijd of hoeveel biggen een zeug had geworpen.

Er waren heel veel jonge biggetjes en dat was wel het leukst om te zien. We hebben ook nog een geboorte op video vastgelegd, tenminste het belangrijkste gedeelte staat erop!

Er waren veel verschillende afdelingen, die ingedeeld waren op leeftijd van de big(gen). Als laatste afdeling kwamen we in de 'kneusjes-kamer', dat wil zeggen: Hier bivakkeerden de biggen die wat achterin de rij hadden gestaan bij het uitdelen van de gezonde ledematen. Toch wel triest om te zien.

Er werd ook gedemonstreerd hoe de biggen naar buiten werden geleid als ze naar de vrachtwagen moesten. Er worden dan allemaal hekken geplaatst, om de biggen in de goede richting te leiden. De vrachtwagen blijft vooraan bij de inrit staan, om besmetting met ziekten te voorkomen. (Daar is over nagedacht!)

En toen kwam er nog een speciale verrassing vooral bedoeld voor de beide schoonzusjes. Alleen waren die opeens in geen velden of wegen meer te bekennen..... Maar goed, er waren nog meer vrijwilligers. Iedereen was erg benieuwd hoeveel kilo de rolstoelen van Erik en Jeroen zouden wegen. Want wat was nou het geval, er staat daar een speciale weegschaal voor het wegen van bepaalde varkens/zegen/biggen, en die was zodanig dat ook Erik en Jeroen (met rolstoel en al) daarop konden. Groot was de verrassing toen de uitslagen verschenen:

Erik -> 223 kg.

Jeroen -> 245 kg.

Dus geen echte lichtgewichten!!

We hebben nog even een kijkje mogen nemen in de "directie-kamer van de Big Boss". En om dit alles af te sluiten, zijn we met zijn allen nog even een kopje koffie gaan drinken in het huis van Dhr. v/d Berg.

En toen... Inpakken en wegwezen! Want tja, er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan, en de tijd om te gaan was reeds gekomen! (ingewikkeld doen is ook een vak) De laatste spullen werden ingepakt en goed weggeborgen voor de rit. Cameraman Jan ging even vooraan bij de inrit staan om ons vertrek op film vast te leggen. Marcel was van plan om hem te laten staan en reed gauw door. Maar na een korte sprint had de achtergelatene ons al weer ingehaald.

Toen reden we weer richting huis via Lemele, Ommen en Balkbrug. Na een tijdje kwamen we weer op bekend terrein. We reden de Peterswijk weer op en werden begroet door Moeder Vrielink. Nadat we uitgepakt hadden praatten we nog even na. Dit was de afsluiting van een zeer geslaagde vakantie die voor herhaling vatbaar is.......!

Terug