Nederlandse landschappen in Belgie

De Belgische kustvlakte kent vele polders die zich uitstrekken vanaf Antwerpen tot Frans Vlaanderen. De meeste polders zijn reeds voor de jaartelling bewoond en rond het jaar 1000 bedijkt. Ze vertonen veel overeenkomsten met de Nederlandse oude zeekleipolders:  onregelmatige blokvormige verkaveling, kreken en bebouwing en  kronkelende wegen op oude kreeklopen. In België is dit landschapstype nog sterker veranderd dan in Nederland. Er resten nog slechts enkele gave stukken, zoals in de omgeving van Klemskerke. Op plaatsen waar de zee gedurende de vroege middeleeuwen door de smalle duinenrij brak zijn veel recenter bedijkingen te vinden, bijvoorbeeld in het grensgebied met Zeeuws Vlaanderen en de polder Schorre bij Oostende. Veenontginningen komen in België nauwelijks voor. De kenmerkende opstrekkende verkaveling van deze veenpolders is alleen nog te zien in het Moere ten zuiden van Oostende.

Voor wandelingen gingen we naar het grensgebied van België en Vlaanderen en naar de vesting Antwerpen. Op de Franse grens ligt de enige droogmakerij van België, die een kopie van de Beemster kan worden genoemd. Enkele jaar na de Beemster drooggemalen onder leiding van een Belgische Leonardo da Vinci. Enkele jaren later ten ondergegaan als waterlinie. Bij verschillende pogingen om het meer opnieuw leeg te pompen was Haags kapitaal betrokken.

De Vesting Antwerpen kent in totaal vijf ringen, waarvan de buitenste drie in de 19de eeuw zijn aangelegd. Op de linker Scheldeoever ligt 3 kilometer liniedijk ingeklemd tussen snelwegen en haventerreinen. Voor zover wij konden nagaan de enige liniedijk buiten Nederland.