Nederlandse landschappen in Duitsland

Noord-Duitsland kent veel Hollandse landschappen. Het gaat om vooral om zeekleipolders langs de Noordzeekust en  laagveenontginningen langs de mondingen van Weser, Elbe en Treene. Daarnaast zijn er veenkoloniën in het grensgebied met Groningen en Drenthe en ontgonnen (rivier)moerassen in het binnenland. Het meest uitgesproken Hollandse landschap zijn de gereglementeerde vorm van middeleeuwse veenontginningen, die uit het Utrechts-Hollandse deel van het Groene Hart komt (cope) . Duitse namen als Elskop en Heringkoop zijn direct verbonden met die van het Nederlandse Boskoop en Nieuwkoop.

De cope-ontginningen zijn het resultaat van de Middeleeuwse stroom van Hollandse, Vlaamse en Duitse kolonisten  naar het Oosten. De kaart op Home laat zien dat Hollanders langs alle rivieren terecht kwamen van de Weser tot en met de Weichsel in Polen. Later, in de 17de eeuw, is er sprake van indijking van kwelders en droogleggen van  meertjes in Sleeswijk. Het Hollandschap Export team bezocht gebieden in Sleeswijk, in de buurt van Bremen, het Altes Land bij Hamburg en Oraniënburg ten noorden van Berlijn.